فناوري به توانايي اجراي تغيير شكل بهينه اطلاق ميشود كه شـامل توانـايي اجـرا و شايسـتگيتكميل و به كارگيري فناوري است. فناوري مواد، انرژي، و اطلاعات را از يـك حالـت بـه حـالتي داراي ارزش افزوده تغيير ميدهد (متكالف، 1994: 411). در تحقيقات انجام شده در داخل كشـور،فناوري به منزلة منبعِ قدرتمند كسب مزيت رقابتي محسوب مي شود (وردي نژاد، اميري، بهرامـي،1388). در سازمان ها به يادگيري و تجربه كردن فناوري تأكيـد مـيشـو د و مـديريت، مشـتاقانه، موقعيت آيندة فناوري و چگونگي دستيابي به آن را تبيين ميكند. اگرچه اختراعات ممكن است تا حدودي داراي كاربرد اقتصادي باشند، موجب رشد و توسعة اقتصـادي نمـي شـوند ، بلكـه نتي جـة آن اند. اگر فاقد شخصيت كارآفرين باشيم و نتوانيم از اختراعات جديد استفاده كنـيم ، عمـلاً هـيچ ارتباطي ميان دو مقولة اختراع و رشد اقتصادي شكل نخواهـد گرفـت . ا يـن اختـراع نيسـت كـه سرمايه مي آفريند؛ سرمايه است كه اختراعات مورد نياز را شكل مي دهد.
علاوه بر اين، داپفر، در 1992، فناوري را موتور محركة رشد معرفي كرد. در تحقيقـات نـوين شومپيتر »پارادايم فناوري« (داسي، 1988: 1127)، »پارادايم اقتصـاد فناورانـه« (فـريمن و فـرز،1986: 19)، »خط سير فناوري« (نلسون و وينتر، 1977: 41)، و » سيستم فناورانه« به كار گرفتـهشد. تحقيقات نوين شومپيتر نشان داد كه محققان مفهوم فناوري را بـا عبـارات متنـوعي بـه كـارميبرند. بنابراين، فناوري معنايي همه جانبه به شرح زير دارد:
»مجموعه اي است از دانش، ابزار، و فنون ناشي از علم و تجـارب عملـي كـه بـراي توسـعه،طراحي، توليد، و به كارگيري محصولات، فرايندها، سيستم ها، و خدمات بـهكـار مـيرود« (آبتِـي،1989: 39).
برخي از مفاهيم كليدي فناوري و نقش آن در رقابت بنگاه به قرار زير است:
فناوري به ابزارها، فرايندها، و روش هايي براي توليـد كالاهـا و خـدمات جديـد اطـلاقمي شود؛
فناوري آگاهي از چگونگي بهرهبرداري از دانش علمـي و مهندسـي بـراي دسـتيابي بـهنتايج عملي است؛

فناوري با علم و تجربة عملي (فن) ارتباط دارد؛
فناوري فرايندي است كه از دانش علمي شروع و به كاربرد منتهي مي شود؛
فناوري از جنبة كسب و كار قابل بررسي نيست، بلكه ذاتاً به اهداف نوآورانـه مربـوطاست؛
فناوري، علم، و فن همگي اَشكالي از دانش غيرضمني تلقي مي شوند (چيزا، 2001: 8).
نوآوري
نوآوري را ميتوان به دو دسته تقسيم كرد: نوآوري هاي فناورانه و نوآوري هاي غيرفناورانه.
نوآوري هاي فناورانـه شـامل نـوآوري محصـول (كـالا و خـدمات) و نـوآوري فراينـد اسـت . نوآوري هاي غيرفناورانه شامل نوآوري در سيسـتم هـاي سـازماني و فراينـدهاي سـازماني اسـت (دامان، 1991: 555).
شومپيتر نيز در 1934 پنج نوآوري را بدين شرح توصيف كرد:
عرضة يك محصول جديد؛
عرضة يك روش جديد توليد؛
گشايش يك بازار جديد؛
تغيير در منبع تأمين مواد؛
تجديد ساختار يك صنعت ( شومپيتر، 1934).
دو نوع اول نوآوري منطبق با نوآوري فناورانه است. يعني نوآوري هاي فناورانـه عبـارت انـد از محصولات و فرايندهاي جديد يا تغييـر معنـادار در محصـولات و فراينـدهايي كـه داراي نتيجـة اقتصادي باشند. (هاين و كاپلريس، 2007: 4-5). همچنين، از ديدگاه سـازمان توسـعة همكـارياقتصادي اروپا1 نوآوري به نوآوري فناورانه منحصر ميشود و نوآوري غيرفناورانـه ، در سـه جنبـةاصلي، بيشتر مربوط مي شود به طرز كار يك كسب وكار تا توليد كالاها و خدمات.
همان گونه كه در مدل (شكل 1) ملاحظه مي شود، نوآوري هاي فناورانه شامل نوآوري بنيادي و تدريجي محصول، اعم از كالاها و خدمات، و نوآوري فرايند است. نوآوري هاي غيرفناورانه نيز شامل تكنيكهاي پيشرفتة مديريتي، تغييرات در راهبرد شركت، و تغييرات در رفتار سازماني است (هاين و كاپلريس، 2007: 8).

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. OECD

غيرفناورانه

نوآوري
تكنيك

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

مديريت

پيشرفتة

هاي

شركت

راهبرد

در

تغييرات

سازماني

رفتار

در

غييرات
ت
فناورانه

نوآوري

محصول

نوآوري

فرآيند

نوآوري

بنيادي

تدريجي

غيرفناورانه

نوآوري

تكنيك

مديريت

پيشرفتة

هاي


پاسخی بگذارید