(µg/mL) (µg/mL) گروه
(پيش از تمرين) 71/0±86/0 11/0±9/1
مقاومتي
(پس از تمرين) 84/0±8/0 32/0±1/0
1/82±0/1 0/72±0/20 كنترل (پيش از تمرين)
1/71±0/1 0/71±0/1 (پس از تمرين)
0/047 0/254 اثر تعامل زمان × گروه (p)

بحث
هدف تحقيق حاضر بررسي اثر هشت هفته تمرين مقاومتي با شدت فزاينده بر تغييرات غلظت پروتئين واكنش پذير c و سيستاتين c در مردان ورزشكار بود. به همين منظور در يك طرح تحقيق تجربي 10 مرد ورزشكار آماتور واليباليست به تمرين مقاومتي با تكيه بر اندام تحتاني پرداختند. به سبب اينكه غلظت CRP با سن، ميزان فعاليت و نيز درصد چربي بدن مرتبط است، لازم بود دو گروه مقاومتي و كنترل همگن باشند. بر همين اساس آزمودنيهاي دو گروه قبل از شروع برنامة تمرينات از لحاظ درصد چربي بدن همگن شدند.
نتايج نشان داد كه هشت هفته تمرين مقاومتي با شدت فزاينده در مقايسه با گروه كنترل تأثير معناداري بر تغييرات غلظت CRP نداشت. پيشنهاد شده است كه CRP به عنوان يك نشانگر براي تشخيص وسعت التهاب عمل مي كند و شواهد فراواني بيانگر اين است كه اين پروتئين مستقيماً در پاتوژنز تصلب شرائين١ درگير است (13). CRP جدا از نقشي كه بهعنوان شاخص التهابي دارد، ميتواند با سازوكار هاي مختلف از جمله كاهش توليد NO، افزايش چسبندگي مولكولها و تغيير جذب LDL موجب تخريب رگ ميشود (5). اخيراً تحقيقات گسترده اي در مورد سازگاري CRP حاصل از انواع گوناگون پروتكلهاي تمريني ورزشي صورت گرفته است. نتايج تحقيق حاضر بيانگر اين مسئله بود كه تمرينات مقاومتي از شدت متوسط تا بالا (دو هفتة اول 70 درصد يك تكرار بيشينه بود و تا دو هفتة آخر به 90 درصد يك تكرار بيشينه رسيد) نمي تواند موجب كاهش غلظت CRP شود. برخلاف نتايج تحقيق حاضر دانگس2 و همكاران (2010) گزارش دادند كه 10 هفته تمرينات مقاومتي به طور معناداري پروتئين واكنشگر –C را در افراد كمتحرك 1/16 درصد كاهش داد (7). از طرفي ديگر همسو با نتايج تحقيق حاضر بارنس٣ و همكاران (2008) گزارش كردند كه تمرينات مقاومتي به مدت 13 هفته در 10 حركت با شدت 70 درصد 1-RM آزمودنيها و سه روز در هفته نميتواند به طور معناداري موجب تغيير CRP در بزرگسالان و ميانسالان شود (1). همچنين لوينجر٤ و همكاران (2009) دريافتند كه ده هفته تمرينات مقاومتي پيشرونده (3 روز در هفته، 7 حركت ورزشي، 3 ست و با افزايش تدريجي شدت از 50 -40 درصد 1-RM به 85-75 درصد 1-RM) سبب ايجاد تغييرات معنادار در بيان ژني

atherosclerosis
Donges
Barnes
Levinger
پروتئين واكنشگر-C و اينترلوكين -6 در زنان و مردان ميانسال نمي شود (16). به نظر مي رسد وجود برخي نتايج متناقض ناشي از تفاوت در ويژگيهاي آزمودنيها و نوع عكسالعمل آنها به تمرين مقاومتي است. سابقه و سطح اولية آمادگي جسماني، سن آزمودنيها و حتي تفاوتهاي جنسي و نژادي ممكن است بر نتايح اين گونه تحقيقات تأثير گذارد (16). به سبب تأثير جنسيت بر پاسخ هاي هورموني و نيز تأثير سن بر سطوح CRPو TNF-α، مي توان اين تناقضات را توجيه كرد (21). بيان شده است كه تمرينات مقاومتي سبب كاهش تعداد گلبول هاي سفيد خون و كاهش غلظت پروتئين واكنشگر-C به عنوان شاخص هاي التهابي در مردان آفريقايي – آمريكاييتبار خواهد شد (11). در تحقيق حاضر تمرين مقاومتي تأثير معناداري بر تغييرات درصد چربي بدن نداشت. از آنجا كه يكي از منابع اصلي توليد سايتوكين هاي التهابي بافت آديپوز و سلول هاي چربي اند (9) و با توجه به اينكه پژوهش حاضر بيانگر اين بود كه تمرينات مقاومتي موجب كاهش درصد چربي بدن نشد، بهنظر ميرسد عدم تغيير معنيدار در غلظت CRP ناشي از عدم تغيير بافت آديپوز باشد. از سويي ديگر، آزمودني هاي تحقيق حاضر ورزشكاران آماتور رشتة واليبال بودند كه آمادگي جسماني متوسطي داشتند و سطح مقادير درصد چربي بدن و نيز غلظت CRP استراحتي در آنها در حد پاييني بود. با اين حال، با توجه به اينكه ارتباط قوي و مثبتي بين مقادير پاية شاخصهاي التهابي و مقدار كاهش آن در نتيجة تمرين وجود دارد (20)، ممكن است عدم كاهش مقادير پروتئين واكنشي به سطوح عادي و نرمال پاية CRP آزمودنيها ارتباط داشته باشد. شواهد نشان مي دهد، هرچه مقادير پاية شاخصهاي التهابي بيشتر باشد، تأثير تمرين بر اين شاخصها بارزتر است (18، 8). از آنجا كه در اين پژوهش آزمودنيها ورزشكار، سالم و جوان بودند، احتمالاً مقادير پاية اين شاخصها كمتر از حدي بود كه تمرين بتواند پس از هشت هفته تأثيرگذار باشد.
نتايج تحقيق نشان داد كه تمرين مقاومتي در مقايسه با گروه كنترل بهطور معناداري سيستاتين C را كاهش داد. تحقيقات اندكي روي سيستاتين C صورت گرفته و اندك تحقيقات صورتگرفته بيشتر روي بيماران قلبي و بيماراني كه نارسايي كليه دارند، است. حسيني كاخك و همكاران (1388) تأثير تمرينات مقاومتي را به مدت چهار جلسه در هفته و به مدت هشت هفته در هشت حركت در سه ست با 15-12 تكرار و با شدت 70 -60 درصد بيشينه بر تغييرات غلظت سيستاتين C در زنان چاق بررسي كردند و مخالف با نتايج پژوهش حاضر گزارش كردند تمرينات مقاومتي با ويژگي مذكور تأثير معناداري بر تغييرات سيستاتين C نداشته است (12). با وجود اين پيچر و همكاران (2003) همسو با نتايج پژوهش حاضر گزارش كردند كه دوازده هفته ورزش هوازي در آب در بيماران دچار نارسايي كليوي مي تواند موجب بهبود وضعيت غلظت سيستاتين C شود و آن را كاهش دهد (19). همچنين كتابي پور و همكاران (1392) در بررسي هشت هفته تمرين هوازي منتخب در آب بر تغييرات سيستاتين C و عوامل خطرزاي قلبي – عروقي در زنان يائسه گزارش كردند كه تمرينات منتخب هوازي در آب به طور معناداري موجب كاهش غلظت پلاسمايي سيستاتين C شد (14). به نظر تفاوتهاي مشاهده شده در نتايج تحقيقات ناشي از پروتكل تمريني و نيمرخ فيزيولوژيكي آزمودنيها باشد. در تحقيق حاضر از ورزشكاران آماتور و تمرينات مقاومتي فزاينده استفاده شد، درحاليكه در تحقيق حسيني كاخك و همكاران از تمرينات با شدت ثابت و نيز آزمودنيها چاق استفاده شده است كه ممكن است بر پراكندگي نتايج تأثيرگذار باشد. به هر حال در مورد تأثيرات تمرين ورزشي بر تغييرات سيستاتين C به عنوان يك شاخص التهابي جديد و عوامل فيزيولوژيكي و نيز تأثير متغيرهاي تمريني اطلاعات بسيار محدودي وجود دارد و نيازمند بررسي هاي بيشتري است.

نتيجه گيري
در مجموع نتايج تحقيق حاضر نشان داد هشت هفته تمرين مقاومتي با اينكه سيستاتين C را كاهش داد، تأثير معناداري بر پروتئين واكنش پذير C در ورزشكاران واليباليست آماتور نداشت. به نظر مي رسد تمرينات مقاومتي به طور انتخابي بر شاخصهاي التهاب سيستميك تأثير خواهند گذاشت. اين نتايج حاصل تمرينات مقاومتي با شدت فزايندة متوسط تا شديد در طول هشت هفته است و براي بررسي بيشتر به پروتكلهاي تمرينات مقاومتي با شدتهاي مختلف و نيز طول دورة تمريني بيشتر بر آزمودني هايي با ويژگي هايي متفاوت تر نياز است.

تشكر و قدرداني
از تمامي شركت كنندگان كه به عنوان آزمودني در تحقيق حاضر شركت كردند، نهايت تشكر را داريم. همچنين از معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان كه زمينة انجام آناليزهاي بيوشيميايي را در آن دانشگاه فراهم ساختند، سپاسگزاريم.

منابع و مĤخذ
.1 BarnesJN, Cortez-Cooper MY, Anton MM, and Tanaka H. (2008). The effect of resistance training on systemic inflammatory markers in middle-aged and older adults.
The federation proceeding. 22: pp: 753.34.
.2 Braith RW, and Stewart KJ. (2006). Resistance Exercise Training Its Role in the Preventive of Cardiovascular Disease. Circulation. 113: pp: 2642-2650.
.3 Brzycki M. (1993). Strength testing: predicting a one – rep max from repetitions-tofatigue. JOPERD. 64: pp: 88-90.
.4 Clark JC. (2005). Exercise preconditioning ameliorates inflammatory injury in ischemicrats during reperfusion. Acta Neuropathlogica (Ber). 109(3): pp: 237-46.
.5 Culabro P, Willerson JT, Yeh ET. (2003). Inflammatory cytokines stimulated CRP production by human coronary artery smooth muscle cells. Circulation. 108:1930.
.6 Curhan G. (2005). Cystatin C: A Marker of Renal Function or Something More? Clinical chemistry. 51(2): pp: 293-294.
.7 Donges CE, Duffield R, Drinkwater EJ. (2010). Effects of resistance or aerobic exercise training on interleukin-6, C-reactive protein, and body composition. Medicine and science in sports and exercise. 42(2): pp: 304–13.
.8 Fried L, Solomon C, Shlipak M, Seliger S, Stehman-Breen C, Bleyer AJ, et al. (2004). Inflammatory and prothrombotic markers and the progression of renal disease in elderly individuals. Journal of the American Society of Nephrology . 15(12): pp: 3184-91.
.9 Haghighi M. (1385). Effect of endurance and resistance training on inflammatory factors in obese men [dissertation]. Tehran University.
.01 Hammett CJK, Prapavessis H, Baldi JC, Varo N, Schoenbeck U, Ameratunga R et al. (2006). Effects of exercise training on 5 inflammatory markers associated with cardiovascular risk. American heart journal. 151(2):367: pp: 7-367.
.11 Heffernan KS, Jae SE, Vieira VJ, Iwamoto GA, Wilund KR, Woods JA et al. (2009). C- reactive protein and cardiac vagal activity following resistance exercise Training in young African-American and white men. American journal of physiology- regulatory integration and comparative. 296: pp: 1098–1105.
.21 Hosaini Kakhak A, Amiri Parsa A, Haghighi T, Askari A, Chmari R, Hedaiati M. (1388). Effect of resistance training on C reactive protein and Cystatine C in obese women. Journal of daneshwar. in Persian. 17(85): pp: 9-18.
.31 Jialal I, Devaraj S, Venugopal SK. (2004). C-reactive protein: risk marker or mediator in atherothrombosis? Hypertension. 44: pp: 6–1.
.41 Ketabipoor SM, Koushkie-Jahromi M, Salesi M, Saboori A. (2014). Effect of eight weeks selected aquatic aerobic on cystatine C and some risk factors in menopausal women. A randomized clinical trial. Journal of Shahrekord University of Medical Sciences. 15(6): pp: 109-116.
.51 Laura K. Stewart; Michael G. Flynn; Wayne W. Campbell et al. (2007). The Influence of Exercise Training on inflammatory Cytokines and C-reactive protein. Science. pp: 387398.
.61 Levinger I, Goodman C, Peake J, Garnham A, Hare DL, Jerums G, and et al. (2009). Inflammation, hepatic enzymes and resistance training in individuals with metabolic risk factors. Diabetic Medicine. 26: pp: 220-7.
.71 McManus D, Shlipak M, Joachim H, Ali S, and Whooley MA. (2007). Association of Cystatin C with Poor Exercise Capacity and Heart Rate Recovery: Data from the Heart and Soul Study. American journal of kidney diseases. 49(3): pp: 365-372.
.81 Muntner P, Winston J, Uribarri J, Mann D, Fox CS. (2008). Over Weight, Obesity, and Elevated Serum Cystatine C Levels in Adults in the United States. American journal of medicine. 121: pp: 341-348.
19.Pechter Ü, Maaroos J, Mesikepp S, Veraksits A, and Ots M. (2003). Regular low- intensity aquatic exercise improves cardio-respiratoryfunctional capacity and reduces proteinuria in chronic renal failure patients. Nephrology Dialysis Transplantation 18: pp: 624-625.
20.Rector RS, Smith BK, Sun GY Liu Y, Thomas TR. (2004). C-Reactive Protein and Secretary phospholipase A2 are Unaffected by Exercise or Omega-3 fatty
Acid Supplementation. Medicine and science in sports and exercise. pp: 36:326.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید


پاسخ دهید