تجزيه وتحليل آماري
براي مقايسة گروه ها در متغيرهاي مورد مطالعه از تحليل واريانس دوطرفه استفاده شد. به منظور آزمون هاي تكميلي، آزمون پيگير LSD به عمل آمد. سطح معنادار نيز 5% =  در نظر گرفته شد. كلية بررسي هاي آماري با استفاده از نرم افزار SPSS/Win نسخة 16 انجام گرفت.

نتايج و يافته هاي تحقيق
تمام رت ها در گروه تمريني شش هفته تمرين استقامتي را به طور مداوم انجام دادند. نتايج آناليز واريانس دوطرفه (تمرين× ديابت) حاكي از اثر معنادار تمرين بر بيان ژن F=9/01 ،P=0/002) SYD) و اثر تعاملي (008/0=F=9/9 ،P) بين دو متغير مذكور بود.
ميانگين تغييرات زمان تأخير در پس كشيدن پنجه (PWL) در آزمون هايپرآلژزياي حرارتي دو هفته پس از القاي ديابت در گروه هاي ديابتي نسبت به گروه هاي سالم به طور معنا دار كمتر بود (0001/0=P). همچنين، در همان زمان، ميانگين تغييرات آستانه پس كشيدن پنجه (PWT) در آزمون آلودينيا مكانيكي در گروه هاي ديابتي نسبت به گروه هاي سالم به طور معنا دار كمتر بود (0001/0=P) (جدول 1).
در شروع برنامة تمريني غلظت گلوكز خون در گروههاي ديابتي نسبت به گروه سالم به طور معنا دار بالاتر بود (0001/0=P) و پس از شش هفته تمرين استقامتي نيز همچنان از اختلاف معنا دار برخوردار بود (0001/0=P). همچنين، در پايان برنامة تمريني، غلظت گلوكز خون گروه ديابت تمرين كرده نسبت به گروه ديابت تمرين نكرده بهطور معنا دار پايينتر بود (0001/0=P) (نمودار1).
وزن اولية گروه ها نيز اختلاف معنا داري با يكديگر نداشتند (7/0=P). اما در پايان پژوهش، ميانگين تغييرات وزن گروه تمرين و كنترل ديابتي نسبت به كنترل سالم بهطور معنادار كمتر بود (به ترتيب 0001/0=P و 001/0=P). همچنين، ميانگين وزن گروه ديابت تمرينكرده نسبت به گروه ديابت تمرين نكرده به طور معنا دار كمتر بود (04/0=P) (نمودار 2).
پس از شش هفته تمرين استقامتي، ميانگين بيان ژن SYD در گروه ديابت تمريننكرده نسبت به گروه كنترل سالم بهطور معنا دار بالاتر بود (001/0=P). بيان ژن SYD در گروه ديابتي تمرين كرده نسبت به گروه ديابت تمرين نكرده نيز به طور معنا دار كمتر بود (001/0=P). بين ميزان بيان ژن SYD در گروه ديابت تمرين كرده نسبت به گروه كنترل سالم نيز اختلاف معنا دار مشاهده نشد (9/0=P) (نمودار 3).

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

413655249198

جدول 2. مقادير آلودينيا مكانيكي و هايپرآلژزيا حرارتي در گروههاي سهگانه (Mean±SD) متغير گروه كنترل سالم ديابت تمرين نكرده ديابت تمرين كرده آلودينا مكانيكي 0 ± 60 87/5 ± 28/21* 17/8 ± 71/19* هايپرآلژزيا حرارتي 62/0 ± 68/12 12/1 ± 88/8* 28/1 ± 98/8*

اختلاف معنا دار با گروه كنترل سالم (01/0 P<)

نمودار 1. تغييرات گلوكز پلاسما در گروههاي مختلف
اختلاف معنا دار با گروه كنترل سالم (01/0P<)
† اختلاف معنا دار با گروه ديابت تمرين نكرده (01/0P<)

نمودار 2. تغييرات وزن بدن در گروه ها ي مختلف
اختلاف معنا دار با گروه كنترل سالم (01/0P<)
† اختلاف معنا دار با گروه ديابت تمرين نكرده (01/0P<)

نمودار 3. ميزان بيان ژنSYD در گروههاي مختلف نسبت به گروه كنترل
* اختلاف معنا دار با گروه سالم تمرين نكرده (05/0 P<)
† اختلاف معنا دار با گروه ديابت تمرين نكرده (05/0 P<)
بحث و نتيجه گيري
نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بيماري ديابت به افزايش mRNASYD در نورون هاي حركتي رت هاي ديابتي منجر مي شود. همسو با اين نتيجه، مطالعاتي مبني بر درگير بودن SYD/ JIP3 در ديگر بيماري هاي تخريب عصبي به انجام رسيده است. براي مثال، پرين و همكاران نشان دادند كه فعال سازي JNK در بيماري هانتينگتون (HD) درگير بوده و مسدود كردن اين مسير بهبود بسياري از اختلالات عصبي را در اين بيماري بههمراه داشته است (36). پن و همكاران نيز نشان دادند كه فعال سازي JNK در بيماري پاركينسون نيز درگير بوده و مهار انتخابي فعال سازي مسير ميتوكندريايي خانوادة JNK در درمان اين بيماري مؤثر است (36). همچنين، نشان داده شده SYD با تبديل كاينزين-1 از حالت غيرفعال به فعال، به افزايش جنبشپذيري آن و تنظيم مثبت انتقال آكسوني رو به جلو منجر مي شود (6). اين در حالي است كه تغيير و تبديل هاي پسترجمه اي پس از وقوع آسيب ديدگي در عصب سياتيك، موجب تضعيف اتصال SYD به كاينزين و تقويت اتصال آن به مجموعة داينئين- داين اكتين مي شود (10). اين موضوع نشان مي دهد كه در شرايط آسيب ديدگي عصبي، SYD با تغيير توازن جهت انتقال آكسوني، به اختلال در انتقال آكسوني رو به جلو منجر مي شود. ازاين رو با توجه به نتايج پژوهش حاضر، ميتوان گفت كه احتمال مي رود SYD در انتقال آكسوني رو به جلو اختلاليافته در بيماري نروپاتي ديابت درگير باشد. در تأييد اين موضوع، نشان داده شده انتقال آكسوني رو به جلو BDNF (19) و P75 (16) در عصب سياتيك رت هاي ديابتي شده توسط STZ كاهش يافته است.
نتايج همچنين نشان داد تمرين استقامتي موجب تعديل و به سطوح نرمال رساندن بيان ژن SYD در نورون هاي حركتي رت هاي ديابتي تمرين كرده مي شود. اين نتيجه همسو با مطالعاتي است كه نشان داده اند تمرين استقامتي موجب بهبود عملكرد و ساختار نورونهاي حركتي مي شود. قراخانلو و همكاران (1999) نشان دادند كه فعاليت افزايشيافته به شكل تمرين استقامتي موجب افزايش در محتواي CGRP آكسون و جسم سلولي موتونورونهاي نخاعي م يشود (23). از سوي ديگر، گاردينر1 و همكاران
(1984) نشان دادند كه عصبزدايي جزئي عضلات نعلي و پلانتار در رتهايي كه سابقة ورزش ده هفته اي تمرين استقامتي داشته اند، موجب افزايش جوانه زني در عضلة پلانتار شده است. آنها بيان كردند تمرين ورزشي موجب تغييراتي در نورونهاي حركتي مي شود و جوانه زني كوتاه مدت نورون هاي

.1 Gardiner
حركتي عضلة تندانقباض را ارتقا مي بخشد (21). همچنين كاندا و همكاران (1996) پس از بررسي تأثير فعاليت افزايشيافته بر مرگ سلول عصبي در نورونهاي حركتي عصبرسان عضلة دوقلوي مياني طبيعي و دچار اضافه بارشده در رت هاي سالمند دريافتند كه مواجهسازي عضلة دوقلوي مياني با اضافه بار نمي تواند كاهش مرتبط با سن نورون هاي حركتي عصب رسان اين عضله را به تعويق اندازد (29).
در زمينة شناسايي سازوكارهاي درگير در بهبود عملكرد نورون هاي حركتي در اثر تمرين ورزشي نيز مطالعات بسياري انجام گرفته است. براي مثال، چن و همكاران تأثير تمرين ورزشي بر بهبود عملكرد نورون هاي حركتي را به كاهش بيان IL-1β و TNF-α و افزايش سطوح Hsp72 در عصب سياتيك نسبت داده اند (12). شارما و همكاران اين موضوع را به افزايش وابسته به ورزش بيان mRNA و سطوح پروتئين NT-3 در عضلة اسكلتي نسبت داده اند (45). اين مطالعات نشان ميدهند كه فعاليت افزايش يافته به شكل تمرين ورزشي ميتواند از طريق كاهش سايتوكاينهاي التهابي و پيشالتهابي، افزايش محتواي اپيوئيدهاي درون زا و عوامل نروتروفيك، به بهبود وضعيت نورونهاي حركتي بينجامد.
از سوي ديگر، هايپرگلايسمي مزمن موجب تحميل استرسهاي اكسايشي و آپوپتوزي به سلول ها و بافت هاي ديابتي (35،51) و اختلال در كينتيك موتور پروتئين KIF1A مي شود (4). اين در حالي است كه نتايج پژوهش حاضر نشان داد در مقايسه با گروه ديابتي تمريننكرده، تمرين ورزشي با شدت متوسط موجب كاهش معنا دار غلظت گلوكز خون در گروه تمرين ديابتي شده است. همچنين براساس نتايج مطالعات ورزش سبب كاهش سطوح گلوكز پلاسما در طول ورزش و پس از آن مفيد ميشود.
به علاوه، نشان داده شده ورزش مي تواند حساسيت انسوليني را افزايش دهد (12). ازاين رو در پژوهش حاضر، اين احتمال مي رود كه ورزش از طريق تأثير بر كاهش غلظت گلوكز خون موجب توقف يا تضعيف فرايند آسيب در نورونهاي حركتي رتهاي ديابتي تمرينكرده گشده است. اگرچه اين امر در تحقيق حاضر مستقيماً بررسي نشد.
به طور كلي، با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي توان گفت كه احتمال مي رود تنظيم افزايشي SYD/JIP3 mRNA، در پيامرساني آسيب نوروني درگير باشد و تمرين استقامتي ميتواند بهعنوان يك راهبرد غيردارويي، اين افزايش را تعديل و به سطوح نرمال نزديك كند. ازاين رو از تمرين استقامتي با شدت متوسط به عنوان يكي از مهاركننده هاي SYD/JIP3، ميتوان براي درمان اختلالات ناشي از بيماري نروپاتي ديابت استفاده كرد.
سپاسگزاري در پايان مراتب تقدير و تشكر خود را از آزمايشگاه گروه علوم تشريح دانشكدة پزشكي دانشگاه تربيت مدرس ابراز مي داريم. منابع و مĤخذ
.1 Abe N, Almenar-Queralt A, Lillo C, Shen Z, Lozach J, Briggs SP, Williams DS, Goldstein LS, Cavalli V. (2009). “Sunday driver interacts with two distinct classes of axonal organelles”. J BiolChem. 284: 34628–34639.
.2 Andersen H, Gjerstad MD, Jakobsen J. (2004). “Atrophy of foot muscles: a measure of diabetic neuropathy”. Diabetes Care; 27:2382–5.
.3 Antoniou X, Falconi M, Di Marino D, Borsello T. (2011). “JNK3 as a therapeutic target for neurodegenerative diseases”. J Alzheim Dis; 24, 633–642.
.4 Baptista FI, Gaspar JM, Cristóvão A, Santos PF, Köfalvi A, Ambrósio AF. (2011). “Diabetes induces early transient changes in the content of vesicular transporters and no major effects in neurotransmitter release in hippocampus and retina”. Brain Res.;1383:257-69.

.5 Berger JV, Deumens R, Goursaud S, Schäfer S, Lavand’homme P, Joosten EA, Hermans E. (2011). “Enhanced neuroinflammation and pain hypersensitivity after peripheral nerve injury in rats expressing mutated superoxide dismutase 1”. J Neuroinflammation, 13; 8:33.
.6 Bowman, A.B., Kamal, B.W. Richtings, A. Philp, M. McGrail, J.G. Gindhardt, and L.S.B. Goldstein. (2000). “Kinesin-dependent axonal transport is mediated by the Sunday driver (SYD) protein. Cell”. 103:583-594.
.7 Calcutt N, Freshwater J, O’Brien J. (2000). “Protection of sensory function and antihyperalgesic properties of prosaposin-derived peptide in diabetic rats”. Anesthesiology; 93: 1271–1278.
.8 Calcutt NA, Jorge MC, Yaksh TL, Chaplan SR. (1996). “Tactile allodynia and formalin hyperalgesia in streptozotocin-diabetic rats: effects of insulin, aldose reductase inhibition and lidocaine”. Pain; 68: 293-299.
.9 Calcutt NA. (2004). “Modeling diabetic sensory neuropathy in rats”. Methods Mol Med; 99:55-65.
.01 Cavalli V, Kujala P, Klumperman J, Goldstein LS (2005). “Sunday Driver links axonal transport to damage signaling”. J Cell Biol 168:775–787.
.11 Chae, C.H., Jung, S.L., An, S.H., Park, B.Y., Wang, S.W., Cho, I.H., Cho, J.Y., Kim, H.T. (2009). “ Treadmill exercise improves cognitive function and facilitates nerve growth factor signaling by activating mitogen-activated protein kinase/ extracellular signalregulated kinase1/2 in the streptozotocin-induced diabetic rat hippocampus”.
Neuroscience; 164, 1665–1673.
.21 Chen Y-W. Li Y-T. Chen YC. Li Z-Y. Hung C-H. (2012). “Exercise Training Attenuates Neuropathic Pain and Cytokine Expression After Chronic Constriction Injury of Rat Sciatic Nerve”. AnesthAnalg; 114: 1330–7.
.31 Cotman, C.W., Berchtold, N.C. (2002). “Exercise: a behavioral intervention to enhance brain health and plasticity”. Trends Neurosci; 25: 295–301.
.41 Dajas-Bailador F, Jones EV, Whitmarsh AJ. (2008). “The JIP1scaffold protein regulates axonal development in cortical neurons”.CurrBiol; 18, 221-226.
.51 Davis RJ. (2000). “Signal transduction by the JNK group of MAP kinases”. Cell; 103, 239-252.
.61 Delcroix, J., Michael, G.J., Priestley, J.V., Tomlinson, D.R., Fernyhough, P. (1998). “Effect of nerve growth factor treatment on p75NTR gene expression in lumbar dorsal root ganglia of streptozocin-induced diabetic rats. Diabetes”; 47, 1779–1785.
.71 Dickens M, Rogers JS, Cavanagh J, Raitano A, Xia Z, Halpern JR, GreenbergME, Sawyers CL, Davis RJ. (1997). “A cytoplasmic inhibitor of the JNK signal transduction pathway”. Science; 277, 693-696.
.81 Edwards JL, Vincent AM, Cheng HT, Feldman EL. (2008). “Diabetic neuropathy: mechanisms to management”. PharmacolTher; 120(1):1-34.
.91 Fernyhough, P., Diemel, L.T., Brewster, W.J., Tomlinson, D.R. (2013). “Altered neurotrophin mRNA levels in peripheral nerve and skeletal muscle of experimentally diabetic rats”. J. Neurochem 1995; 64, 1231–1237.
.02 Fouladvand, M., Gharakhnlou, R., Hematfar, A., Rahmati, M. (2013). “
.12 Gardiner, P. F., Michel, R., & Iadeluca, G. (1984). “Previous exercise training influences functional sprouting of rat hindlimb motoneurons in response to partial denervation”. Neuroscience letters; 45(2), 123-127.
.22 Gerchman, L., Edgerton, V. and Carrow, R. (1975). “Effects of physical training on the histochemistry and morphology of ventral motor neurons”. Exp. Neurol; 49:790-801.
.32 Gharakhanlou R, Chadan S, Gardiner P. (1999). “Increased activity in the form of endurance training increases calcitonin gene-related peptide content in lumbar motoneuron cell bodies and in sciatic nerve in the rat”..Neuroscience; 89(4): 1229-39.
.42 Hargreaves K, Dubner R, Brown F, Flores C, Joris J. (1988). “A new and sensitive method for measuring thermal nociception in cutaneous hyperalgesia”. Pain; 32:77–88.
.52 Holmberg C, Katz S, Lerdrup M, Herdegen T, Jaattela M, Aronheim A, Kallunki T. (2002). “A novel specific role for I kappa B kinase complex-associated protein in cytosolic stress signaling”. J BiolChem; 277, 31918-31928.
.62 Huang SH, Duan S, Sun T, Wang J, Zhao L, et al. (2011). “JIP3 mediates TrkB axonal anterograde transport and enhances BDNF signaling by directly bridging TrkB with kinesin-1”. J Neurosci 2011; 31: 10602–10614.
.72 Itoh, K., Ishii, T., Wakabayashi, N., & Yamamoto, M. (1999). “Regulatory mechanisms of cellular response to oxidative stress”. Free Radic Res 31(4), 319−324.
.82 Junyent F, Verdaguer E, Folch J, Beas-Zarate C, Pallàs M, Auladell C and et al. (2012).
“Role of JNK in neurodegenerative diseases”. Recent Advances in Pharmaceutical Sciences II,; 37 (2): 15-28.
.92 Kanda K, Hashizume K, Takashi M, Yasuko M. (1996).” Overloading a muscle does not alter the rate of motoneuronal loss in aged rats”. J Neurobio of Aging, 17: 613-617.
.03 Kelkar, N., S. Gupta, M. Dickens, and R.J. Davis. (2000). “Interaction of a mitogen- activated protein kinase signaling module with the neuronal protein JIP3”. Mol. Cell. Biol. 20:1030–1043.
.13 Koushika SP. (2008). “ “JIP”ing along the axon: the complexroles of JIPs in axonal transport”. Bioessays; 30, 10-14.
.23 Kuhad A, Chopra K. (2009). “Tocotrienol attenuates oxidative-nitrosative stress and inflammatory cascade in experimental model of diabetic neuropathy”. Neuropharmacology 57(4):456-62.
.33 Lee JH, McCarty R. (1990). “Glycemic control of pain threshold in diabetic and control rats”. PhysiolBehav; 47: 225-230.
.43 Liu S, Bréjot T, Cressant A, Bacci J, Saïd G, Tadié M, et al. (2005). “Reinnervation of hind limb extremity after lumbar dorsal root ganglion injury”. ExpNeurol; 196(2):401-12.
.53 Obrosova IG. (2009). “Diabetes and the peripheral nerve. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)-Molecular Basis of Disease”.1792(10):931-40.
.63 Perrin V, Dufour , N , Raoul , C , Hassig , R , Brouillet , E , et al. (2009). “Implication of the JNK pathway in a rat model of Huntington’s disease”. ExpNeurol; 215: 191–200.
.73 Prodanov D, Feirabend HKP. (2007). “Morphometric analysis of the fiber populations of the rat sciatic nerve, its spinal roots, and its major branches”. J Comp Neurol; 503:85– 100.
.83 Radak, Z., Sasvari, M., Nyakas, C., Taylor, A.W., Ohno, H.,Nakamoto, H., Goto, S. (2000). “Regular training modulates the accumulation of reactive carbonyl erivatives in mitochondrial and cytosolic fraction of rat skeletal muscle”. Arch. Biochem. Biophys; 383: 114–118.
.93 Radak, Z., Toldy, A., Szabo, Z., Siamilis, S., Nyakas, C., Silye, G., Jakus, J., Goto, S. (2006). “The effects of training and detraining on memory, neurotrophins and oxidative stress markers in rat brain”.Neurochem.Int; 49, 387–392.
.04 Rahmati M, Khazani A, Gharakhanlou R, Movaheddin M, Manaheji H. (2013). “Chronic effects of moderate intensity endurance training on neuropathic pain symptoms in diabetic rats”. PhysiolPharmacol; 16 (4): 435-445.
.14 Resnick L, FennellM. (2004). “Targeting JNK3 for the treatment of neurodegenerative disorders”. Drug Discov Today; 9, 932- 939.
.24 Rossi D M. Valenti V E. Navega MT. (2011). “Exercise training attenuates acute hyperalgesia in streptozotocin-induced diabetic female rats”. CLINICS; 66(9):1615-1619.
.34 Said G. (2007). “Diabetic neuropathy: a review”. Nat ClinPractNeurol; 3:331–340.
.44 Sakamoto R, Byrd DT, Brown HM, Hisamoto N, Matsumoto K, Jin Y (2005). “The Caenorhabditis elegans UNC-14 RUN domain protein binds to the kinesin-1 and UNC-16 complex and regulates synaptic vesicle localization”. Mol Biol Cell 16: 483–496
.54 Sharma NK. Ryals JM. Gajewski BJ. Wright DE. (2010). “Aerobic Exercise Alters Analgesia and Neurotrophin-3 Synthesis in an Animal Model of Chronic Widespread Pain”. PHYS THER; 90:714-725.
.64 Sluka KA and Rasmussen LA. (2010). “Fatiguing exercise enhances hyperalgesia to muscle Inflammation”. Pain; 148(2): 188.
.74 Steiner JL, Murphy E A, McClellan JL, Carmichael MD and Mark J. (2011). “Exercise Training Increases Mitochondrial Biogenesis in the Brain”. J Appl Physiol; 111: 1066– 1071.
.84 Stokin GB, Goldstein LS. (2006). “Axonal transport and Alzheimer’s disease”. Annu Rev Biochem; 75:607– 627.
.94 Szilvássy Z, Németh J, Kovács P, Paragh G, Sári R, Vígh L, Peitl B. (2012). “Insulin resistance occurs in parallel with sensory neuropathy in streptozotocin-induced diabetes in rats: differential response to early vs late insulin supplementation”. Metabolism; 61(6):776-86.
.05 Takino T, Nakada M, Miyamori H, et al. (2005). “JSAP1/JIP3 cooperates with focal adhesion kinase to regulate c-Jun N-terminal kinase and cell migration”. J of biological chemistry; 280(45):37772–81.
.15 Tomlinson DR, Gardiner NJ. (2008). “Glucose neurotoxicity. Nature Reviews Neuroscience”. 9(1):36-45.


پاسخ دهید