مرحله

سرعت

دقيقه15 vVO2max %60
vVO2max نصف زمان آزمون Tlim هر آزمودني
50%vVO2max نصف زمان آزمون Tlim هر آزمودني
698754-5736

مرحلة 2 و 3 در دو هفتة ابتدايي پژوهش سه بار و پس از آن پنج بار تكرار شد

برنامة تمرين قدرتي
ورزشكاران در هر جلسة تمرين به مدت 45 دقيقه تمرينات قدرتي توصيه شده با برنامة تمريني مشخص، انجام دادند. برنامة تمريني براساس اصل رعايت اضافه بار به شرح ذيل تنظيم شد. آزمودني ها ملزم بودند كه در هفتة اول سه ست با 12-10 تكرار از هر حركت تمريني، هفتة دوم سه ست با 10 -8 تكرار از هر حركت تمريني، هفتة سوم، سه ست با تكرارهاي بين 8 -6 تكرار از هر حركت تمريني و هفته هاي چهارم و پنجم سه ست با 5-3 تكرار از هر حركت انجام دهند. مقدار بارگيري وزنه ها در هفتة ابتدايي معادل 70 درصد، هفتة دوم 75 درصد، هفتة سوم 80 درصد و هفتههاي چهارم و پنجم 85 درصد از RM1 بود. برنامة تمريني به صورت يك روز در ميان انجام ميگرفت. برنامة تمامي آزمودني ها در كاهش ست ها و افزايش قدرت يكسان بود. ورزشكاران هفته اي سه جلسه تمرين را در سالن ورزشي انجام دادند. در مورد تمرين قدرتي در اين سه روز، هر روز متعلق به تمرين گروه خاص عضلاني از بدن بود، به اين ترتيب كه روز اول تمرينات عضلات سينه، سرشانه و پشت بازو انجام ميگرفت. روز دوم تمرينات مربوط به عضلات پا و روز سوم تمرينات مربوط به عضلات پشت و جلوبازو انجام ميگرفت. تمرينات قدرتي در روز اول شامل نه حركت و در روز دوم شامل شش حركت و در روز سوم شامل شش حركت بود. جدول 3 خلاصه اي از برنامة تمريني است.
جدول 3. خلاصه برنامة تمريني قدرتي

پرس سينه، پرس بالاسينه، پرس سرشانه دمبل، نشراز جلو دمبل، كراس اور كابل، فقسه پروانه، پرس سينه دمبل، پشت بازو دمبل تك به پشت، نشر از جانب روزهاي تمرين
روز اول:سينه،سرشانه،پشت بازو (9 تمرين)
اسكات، ساق پا ايستاده، جلوپا، پشت پا، پرس پا، لانچ دمبل روز دوم:پاها (6تمرين)
سيمكش از جلو، زير بغل دمبل تك خم، قايقي، جلوبازو چكشي، شراگ دمبل، جلوبازو دمبل روز سوم:پشت،جلوبازو (7تمرين)
برنامة تمرين تركيبي
تفاوت تمرين بين دو گروه استقامتي-قدرتي و قدرتي-استقامتي تنها در نوبت انجام اين تمرينات بود. گروه استقامتي-قدرتي در ابتدا به انجام تمرينات استقامتي مي پرداخت و پس از چند دقيقه استراحت (حدود 5 دقيقه (30)) به انجام تمرينات قدرتي مشغول ميشد. اما گروه قدرتي-استقامتي ابتدا ميبايست تمرينات قدرتي را انجام ميداد و پس از آن به انجام تمرينات استقامتي مي پرداخت.

روش هاي آماري
اطلاعات با استفاده از نرم افزار آماريSPSS نسخة 16 تجزيه وتحليل شد. در اين پژوهش از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد. براي توصيف داده ها از شاخص هاي مناسب مانند ميانگين و انحراف معيار استفاده شد. در قسمت آمار استنباطي ابتدا از آزمون كولموگروف-اسميرنوف براي توزيع طبيعي داده ها و از آزمون لون به منظور بررسي متجانس بودن واريانس داده ها استفاده شد. سپس براي تجزيه وتحليل داده ها در بين گروه ها از آزمون آنواي يكسويه و براي مطالعة معنا داري بين دو گروه از آزمون شفه استفاده شد. براي بررسي تغييرات درون گروهي درون گروهها نيز از آزمون مقايسة ميانگين زوجي بهره گرفته شد. سطح معنا دار بودن فرضيه ها 05/0= α در نظر گرفته شد.

نتايج و يافته هاي پژوهش
نتايج آزمون كولموگروف -اسميرنوف نشان داد كه دادهها داراي توزيع طبيعي اند (05/0 >p). همچنين نتايج آزمون لون در زمينة اختلاف داده هاي پيش و پس آزمون نشان داد كه واريانس داده ها متجانس اند (05/0 >P). بنابراين در اين پژوهش از آمار پارامتريك استفاده شد. همچنين داده هاي به دست آمده از آزمودني ها در مرحلة پيش آزمون در بين گروه ها با استفاده از آنوا يكسويه بررسي شد و بين سه گروه تمريني در مورد متغير شاخص تودة بدن (184/0=F و 833/0=P)، درصد چربي بدن (441/1=F و 254/0=F=1/061) VO2max ،(P و 941/0=P) و F=1/98) Tlim و 158/0=P) اختلاف معنا داري مشاهده نشد. جدول هاي 4 و 5 مقادير به دستآمده از تركيب بدني و توان هوازي آزمودني ها را در اندازه گيري هاي پيشآزمون و پس آزمون و همچنين نتايج آماري مربوط به تغييرات اين متغيرها را از پيش آزمون تا پس آزمون نشان مي دهد.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

شكل 1. ميزان شاخص تودة بدن (الف)درصد چربي بدن (ب)زمان واماندگي (ج) و حداكثر اكسيژن
مصرفي (د) آزمودني ها را در دو مرحلة پيش و پس آزمون نمايش مي دهد.

جدول 4. مقادير مربوط به شاخص تودة بدن و درصد چربي بدن آزمودني ها در پيش و پس آزمون
مقدار p t پسآزمون ميانگين±انحراف معيار پيشآزمون
ميانگين±انحرافمعيار گروه متغير
0/000
0/000
0/223 9/939
6/866
– 1/309 26/39 ± 2/81**
27/04 ± 2/21**
27/93 ± 4/21 27/04 ± 2/8
27/5 ± 2/06
27/89 ± 4/17 استقامتي-قدرتي

قدرتي-استقامتيشاهد شاخص تودة بدن
0/001
0/009
0/108 5/116
3/29
-1/784 17/97 ± 4/54**
19/81 ± 4/3*
24/1 ± 6/37* 20/47 ± 4/05 20/97 ± 3/95
23/8 ± 6/14 استقامتي-قدرتي قدرتي-استقامتي شاهد درصد چربي بدن
*نشانة معنا داري 01/0 <P و ** نشانة معنا داري 001/0 <P
مقدار p t پس آزمون ميانگين±انحراف معيار پيش آزمون
ميانگين±انحراف معيار گروه متغير
0/000
0/000
0/000 10/491
11/825
14/455 186/6 ± 50/82**
130/81 ± 34/98**
103/77 ± 22/7** 130/1 ± 39/22
106/4 ± 28/45
± 23/19 استقامتي-قدرتيقدرتي-استقامتيشاهد زمان واماندگي
(ثانيه)
0/001
0/000
0/814 5/238
7/6
0/242 56/68 ± 4/04**
56/61 ± 2/93**
55/27 ± 2/12 55/19 ± 4/13
55/64 ± 2/81
55/25 ± 2/08 استقامتي-قدرتي قدرتي-استقامتي شاهد حداكثر اكسيژن
مصرفي (ميلي ليتر بر كيلوگرم در دقيقه)
جدول 5. مقادير مربوط به توان هوازي و زمان واماندگي آزمودني ها در پيش و پس آزمون
*نشانة معنا داري 01/0 <P و ** نشانة معنا داري 001/0 <P

تمامي مقادير شاخص تودة بدن، درصد چربي بدن، حداكثر اكسيژن مصرفي و زمان واماندگي اختلاف معناداري را در پسآزمون در مقايسه با پيش آزمون در گروه هاي تمريني به همراه داشتند (01/0 <P) (جدول هاي 4 و 5). ميزان اختلاف كاهش درصد چربي بدن در گروه استقامتي-قدرتي بهطور معنا داري بيشتر از گروه قدرتي-استقامتي بود (029/0 =P). همچنين ميزان افزايش زمان واماندگي در گروه استقامتي-قدرتي به طور معنا داري بيشتر از گروه قدرتي-استقامتي بود (001/0 =P).
در مورد ميزان كاهش شاخص تودة بدني و افزايش حداكثر اكسيژن مصرفي بين دو گروه اختلاف معناداري وجود نداشت (05/0 >P)(جدول 6).

جدول 6. نتايج آماري مربوط به تفاوت هاي موجود بين سه گروه در هر يك از متغيرهاي مورد مطالعه
براساس آزمون تعقيبي شفه
متغير تفاوت بين گروهي مقدار p
استقامتي-قدرتي قدرتي-استقامتي 079/0
-11416-313733


پاسخ دهید