0/58
0/53 7/5±1/16
8/33±1/1
7/67±1/3
0/2
59/1 شنا در آب سردشنا در آب گرم

شنا در آب طبيعيP بين سه گروه
F بين گروهي سؤال 1:
تمايل به غذا خوردن
(ميلي متر)
8/92±1/08 11/17±2/12 9/92±1/37 8/8±1/08 شنا در آب سرد سؤال2:
8/92±1/5
9/08±1/3
0/93 10/83±1/5
10/08±1/3
0/29 9/83±1/03
8/9±1/37
0/11 7/58±1/8
7/17±1/3
0/17 شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعيP بين سه گروه احساس گرسنگي
(ميلي متر)
0/06 1/26 2/27 1/83 F بين گروهي
7/33±1/6
5/92±1/2
#7/67±1/55
0/01
4/73 4/83±1/19 4/9±1/33
5/42±1/16
0/41
0/89 5/58±1/2
5/08±1/08
5/75±0/62
0/26
1/39 4/75±0/96
4/58±0/99
4/58±0/99
0/89
0/11 شنا در آب سرد شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعي P بين سه گروه
F بين گروهي سؤال3 :
احساس سيري
(ميلي متر)

ادامة جدول 1. تغييرات بين گروهي اشتها در آزمودنيهاي سه گروه
9 ساعت پس
از اجراي پروتكل پژوهشي 3 ساعت پس ازاجراي پروتكل پژوهشي بلافاصله پس از
اجراي پروتكل پژوهشي پيش از اجراي
پروتكل پژوهشي نتايج اشتها
8/17±1/1 10/58±1/5 9/83±1/6 6/58±1/2 شنا در آب سرد 8/58±1/31
8/42±1/37
0/73 10/67±1/6
10/25±1/7
0/8 9/92±1/3
9±1/5
0/27 6/75±1/8
6/83±1/1
0/9 شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعيP بين سه گروه سؤال 4:
توانايي خوردن
(ميلي متر)
0/31 0/21 1/36 0/09 F بين گروهي # تغيير معنا دار در مقايسة بين گروهها (05/0P<)

علاقه مندي به غذا
تغييرات بين گروهي علاقه مندي به غذا مطابق جدول 2 نشان داد كه بين شنا در سه دماي آب تفاوت معنا داري در هيچ زماني وجود ندارد. فقط ميل به غذاي پرچرب و غيرشيرين بلافاصله و 3 ساعت پس از شنا در آب گرم به طور معناداري بيشتر از دو دماي ديگر بود.
جدول 2. تغييرات بين گروهي علاقه مندي به غذا در آزمودنيهاي سه گروه
9 ساعت پس از اجراي پروتكل پژوهشي 3 ساعت پس از
اجراي پروتكل پژوهشي بلافاصله پس از
اجراي پروتكل پژوهشي پيش از اجراي
پروتكل پژوهشي نتايج
علاقه مندي به غذا
8/5±1/3
8/42±1/08
7/58±1/56
0/19 9/16±1/3
9±1/2
8/58±2/02
0/65 9/58±1/16
9/5±1/4
8/42±1/3
0/72 #6/58±1/16
6±1/4
4/9±1/16
0/009 شنا در آب سرد شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعي P بين سه گروه سؤال 1: غذايپرچرب و شيرين
(ميلي متر)
5/83±1/5 8/17±1/2 6/75±1/6 4/0±0/85 شنا در آب سرد سؤال2: غذاي
5/17±1/4
4/17±1/1
0/80 8/42±1/16
8/58±1/37
0/72 8/08±1/6
8/33±1/6
0/054 4/67±1/37

4/17±1/19
0/35 شنا در آب گرم شنا در آب طبيعي P بين سه گروه كم چرب و غيرشيرين
(ميلي متر)

ادامة جدول 2. تغييرات بين گروهي علاقه مندي به غذا در آزمودنيهاي سه گروه
9 ساعت پس از اجراي پروتكل پژوهشي 3 ساعت پس از اجراي پروتكل پژوهشي بلافاصله پس از
اجراي پروتكل پژوهشي پيش از اجراي
پروتكل پژوهشي نتايج
علاقه مندي به غذا
8/17 9/17±1/5 9/0±1/47 6/08±1/08 شنا در آب سرد 8/25±1/71
7±1/47 #9/33±1/3
7/83±1/26 #9/17±1/46
7/5±1/24 5/58±1/3
6/0±1/2
شنا در آب گرمشنا در آب طبيعي سؤال3 : غذايپرچرب و
غيرشيرين

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

(ميلي متر)
0/06 0/02 0/01 0/75 P بين سه گروه 8±1/4 9/83±1/8 8/83±1/4 #6/42±1/5 شنا در آب سرد 8±1/27
7/75±1/2
0/86 9/33±1/3
7/83±1/5
0/62 8/42±1/37
8/08±1/2
0/46 5/5±1/38
4±0/73
0/0001 شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعيP بين سه گروه سؤال 4: غذايكم چرب و شيرين
(ميلي متر)
# تغيير معنا دار در مقايسة بين گروهها (05/0P<)

كالري دريافتي و انرژي مصرفي
تغييرات بين گروهي كالري دريافتي و انرژي مصرفي مطابق جدول 3 نشان داد كه تفاوت معناداري بين شنا در سه دماي مختلف آب در ميزان كالري دريافتي و انرژي مصرفي وجود ندارد.

جدول3 . تغييرات بين گروهي كالري دريافتي و انرژي مصرفي در آزمودنيهاي سه گروه
روز بعد از پروتكل پژوهشي روز پروتكل
پژوهشي يك روز قبل از
پروتكل پژوهشي نتايج كالري دريافتي و انرژي مصرفي
1874/6±111/32 2146±251/06 1854± 207 شنا در آب سرد 1976/25±213/27
1892/42±98/85 0/2 2113/8±178/09
2073/17±194/2 0/6 #1892/4±145/1
1690/50±145/46
0/01 شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعيميزان P بين سه گروه كالري
دريافتي
(كيلوكالري)

1/5 0/36 4/85 F بينگروهي 2036/62±192/685 2219/56±305/1 2048/98±150/6 شنا در آب سرد 2027/77±250/10 2060/26±170/28 2168/22±260/6 2016/12±166/72 1909/98±195/07 1810/88±214/0 شنا در آب گرم
شنا در آب طبيعي انرژي مصرفي (كيلوكالري)
0/92 0/13 0/1 ميزان P بين سه گروه
0/07 1/2 4/8 F بينگروهي # تغيير معنا دار در مقايسة بين گروهها (05/0P<)
لاكتات
تغييرات بين گروهي لاكتات مطابق جدول 4 نشان داد كه بلافاصله و 3 ساعت پس از اجراي پروتكل تحقيق غلظت لاكتات پلاسما در آب سرد نسبت به دو دماي ديگر به طور معنا داري بيشتر بود.

جدول4. تغييرات بين گروهي لاكتات در آزمودنيهاي سه گروه
9 ساعت پس
از اجراي پروتكل پژوهشي 3 ساعت پس ازاجراي پروتكل پژوهشي بلافاصله پساز اجراي پروتكل پژوهشي پيش از
اجراي
پروتكل پژوهشي نتايج لاكتات
16/50±1/9
16/68±0/9
16/89±1/4
0/8 #23/29±4/3
20/44±1/6
20/81±2/4
0/048 #27/57±5/27
23/8±2/6
25/83±3/1
0/032 15/9±2/97
15/45±2/34
15/08±2/41
0/74 شنا در آب سرد
شنا در آب طبيعي شنا در آب گرم
ميزانP بين سه گروه لاكتات
(ميلي گرم بردسي ليتر)

0/2 3/1 2/8 0/3 F بينگروهي # تغيير معنا دار در مقايسة بين گروهها (05/0P<)

بحث و نتيجه گيري
نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه تفاوت معنا داري بين اثر يك جلسه ورزش شنا در دماهاي مختلف آب بر ميزان اشتها و كالري دريافتي وجود نداشت. فقط 9 ساعت بعد از شنا احساس سيري در آب طبيعي نسبت به دو دماي ديگر بيشتر بود كه اين افزايش بهعلت فاصلة زماني زياد از ورزش قابل چشم پوشي است. شورتن و همكاران (2009) با مقايسة اثر تمرين در دماهاي مختلف محيطي (محيط گرم 36، طبيعي 25 و گروه كنترل 25 درجة سانتي گراد) بر انرژي دريافتي و هورمونهاي مرتبط به اشتها، افزايش در ميزان كالري دريافتي در محيط طبيعي و عدم تغيير در ميزان كالري دريافتي در محيط گرم را گزارش كردند (16). تفاوت در پروتكل فعاليت ورزشي، استفاده از يك بوفة غذايي آزاد و ثبت كالري دريافتي روزانه توسط خود آزمونگر (آزمودني ها با ثبت كالري مصرفي خود ممكن است احساس كنند كه كالري كمتري دريافت كرده اند، در نتيجه مصرف غذاي خود را افزايش مي دهند يا بر عكس) از دلايل عدم تشابه نتيجة اين مطالعه با تحقيق حاضر در زمينة كالري دريافتي محيط طبيعي است.
محققان عدم تغيير كالري دريافتي در نتيجة ورزش در محيط گرم را به اختلاف دماي كم بين محيط طبيعي و گرم (11 درجة سانتي گراد) و افزايش غلظت PYY (هورمون سيري) در نتيجة افزايش دماي بدن حين ورزش در محيط گرم نسبت دادند. در تحقيق حاضر نيز بهنظر مي رسد علت عدم تفاوت در مقدار كالري دريافتي بين سه دما، اختلاف دمايي كم (10 درجة سانتي گراد) بين سه دما باشد (21، 16،20).كينگ و همكاران (2010) علت عدم تغيير در اشتها و ميل به غذا پس از 60 دقيقه شنا در آب با دماي طبيعي (5/28 -28 درجة سانتي گراد) را دورة كوتاه تمرين و عدم اندازه گيري دماي مركزي بدن جهت كشف ارتباط اين متغير با انرژي مصرفي ميدانند (11). نتايج تحقيقات مذكور با نتايج مطالعة حاضر همسوست. در مقابل شماري از مطالعات نتايج متفاوتي را گزارش كردند. وايت و همكاران (2005) تأثير يك جلسه تمرين روي دوچرخة ارگومتر در دو دما (33 و 20 درجة سانتي گراد) را بر كالري دريافتي مقايسه كردند (20). كالري دريافتي در آب سرد (3653 كيلوكالري) حدود 40 درصد بيشتر از آب طبيعي (2544 كيلوكالري) بود. محققان معتقدند كه شدت تمرين در اثرگذاري دماي آب بر بدن بسيار مهم است. مطالعات قبلي نشان داده اند در تمرينات با شدت پايين (زير بيشينه) دماي آب بي تأثير است و فقط در تمرينات بيشينه دماي آب اثرگذار خواهد بود (9،17). در مطالعة حاضر ممكن است وجود فاصلة استراحت (3 دقيقه در هر 10 دقيقه) از فشار تمرين بر آزمودني ها كاسته و مانع اثرگذاري دماي آب بر بدن آزمودني ها شده باشد (11،15).
نتايج نشان داد كه تفاوت معناداري بين يك جلسه ورزش شنا در دماهاي مختلف آب بر ميزان علاقه مندي غذايي وجود نداشت. فقط در آب گرم ميل به خوردن غذاي پرچرب و غيرشيرين به طور معنا داري افزايش يافت. بليسكي و همكاران (2009) طي مطالعة مروري كه بر اثر ورزش حاد و مزمن بر كالري دريافتي و انتخاب غذا داشتند، به اين نتيجه رسيدند كه يك جلسه ورزش تأثيري بر انتخاب غذا پس از ورزش نمي گذارد (2). ورزش تنها در درازمدت ميتواند انتخاب غذاها را تحت تأثير قرار دهد.
هاريو (2004) و كريستال (1995) طي مطالعاتي مشابه علت عدم تغيير در ميل و انتخاب غذاها را به دورة كوتاه تمرين نسبت داده اند (4،1). در تحقيق حاضر نيز احتمالاً علت عدم مشاهدة تفاوت شايان ملاحظه، يك جلسه اي بودن تمرين باشد. اما محققان يكي از محدوديتهاي تحقيقشان را استفاده از تصاوير غذاها به جاي خود غذا عنوان كردند. از آنجا كه آزمودني ها نمي توانستند غذاها را ميل كنند و براساس تصاوير غذاها آنها را انتخاب مي كردند، ميل و علاقة واقعي شان را نشان ندادند. در واقع قرار نداشتن غذاها در معرض چشم و حس بويايي، انگيزة فرد را براي غذا خوردن كم مي كند و عكس يك غذا نمي تواند مثل خود غذا فرد را تحريك كند، چراكه نشانه هاي حسي قوي تر پاداش غذايي را بيشتر مي كند (6) و به همين دليل عدم تغيير در علاقهمندي غذايي را مشاهده كرديم.
در مطالعة حاضر غلظت لاكتات پلاسما بلافاصله و 3 ساعت بعد از اجراي پروتكل پژوهشي در آب سرد نسبت به دو دماي ديگر بهطور معنا داري افزايش يافت. فوجي شيما و همكاران (2001) افزايش در غلظت لاكتات پلاسما در آب سرد را پس از يك جلسه شنا با شدت زير بيشينه در سه دماي مختلف (23، 28 و 33 درجة سانتي گراد) گزارش كردند (7). گالبو و همكاران (1998) نيز در تحقيقي مشابه، افزايش چشمگيري را در غلظت لاكتات پلاسما در آب سرد گزارش كردند (8). هر دو محقق علت غلظت بالاتر لاكتات در آب سرد را سوخت وساز بالاتر براي توليد حرارت بيشتر، انقباض هاي عضلاني كه به صورت غيرارادي است و تنگ شدن عروق محيطي جهت حفظ گرماي بدن مي دانند (17، 8).
در نهايت نتايج نشان داد، بين اثر يك جلسه ورزش شنا در دماهاي مختلف آب (23، 33 و 38 درجة سانتيگراد) بر اشتها، علاقه مندي به غذا، كالري دريافتي و انرژي مصرفي در دختران دانشجو تفاوتي وجود نداشت و دماي آب به تنهايي روي كاهش يا افزايش وزن در اين شركت كنندگان تأثيري نداشته است.
منابع و مĤخذ
.1 Arora S, and Anubhuti B.” Role of neuropeptides in appetite regulation and obesity a review”. Neuropeptite 2006; 40: 375-401.
.2 Bilski J, Teleglow A, Zahradnik-Bilska J, Dembinski A, Warzecha Z. “Effects of exercise on appetite and food intake regulation”. Med sport 2009; 13(2): 82-94.
.3 Blundell E, King J, and Neil A.” Exercise, appetite control, and energy balance”. Nutrition 2000; 16: 7-10.
.4 Crystal S, Frye CA, Kanarek RB. “Taste preferences and sensory perceptions in female varsity swimmers”. Appetite. 1995; 24: 25-36.
.5 Doucet E, Imbeault P, St-Pierre S, Almeras N, Mauriege P, Richard D.” Appetite after weight loss by energy restriction and a low-fat diet exercise follow-up”. International journal of obesity 2000; 24: 906-914
.6 Finlayson G, Caudwell P, Gibbons C, Hopkins M, King N and Blundell J.” Low fat loss response after medium-term supervised exercise in obese is associated with exerciseinduced increase in food reward”. Journal of obesity 2011; 20: 615-624.
.7 Fujishima K, Tomihiro S, Tetsuro O, Noboro H, syozo K, Tomokoshono V. “Thermoregulatory responses to low-intensity prolonged swimming in water at various temperature and treadmill walking on land”. J Physiol Anthropol 2001; 20(3): 199-206.
.8 Galbo H, Houston ME, Christensen NJ, Holst JJ, Nielsen B and Nygaard E.” The effect of water temperature on the hormonal response to prolonged swimming”. Scandinavian Phy siological Society 1998; 15: 326-337.
.9 Holmer I, and Bergh U.” Metabolic and thermal response to swimming in water at varying temperature”. Journal of applied physiology 1994; 37(5): 702-705.
.01 Horio T. “Effect of physical exercise on human performance for solution of various sweet substances perceptual and motor skills”. US national library of medicine2004; 99(3): 1061-1070.
.11 king J, Miyashita M, Wasse L, and Stensel D. “Influence of prolonged treadmill running on appetite, energy intake and circulating concentrations of acylated ghrelin”. J Appetite 2010; 54(3): 492-8.
.21 Klok M, and Jakaobsottir M. “The role of leptin and ghrelin in the regulation of food intake and body weight in humans”. Obesity Reviews 2007; 8: 21-34.
.31 Marakim, Tsoflioua f, Pitsiladis y, Malkova D, Mutrie N, and Higgins S. “Acute effects of a single exercise class on appetite, energy intake and mood”. Is there a time of day effect: Appetite 2005; 45: 272-278.
.41 Pomerleau M, Imbeault P, Parker T, Doucet E. “Effects of exercise intensity on food intake and appetite in women”. Clinical Nutrion 2004; 80(5): 1230-1236.
.51 Sheldahl LM, Buskirk ER, Loomis JL, Hodgson JL, and Mendez J. “Effects of exercise in cold water on body weight loss”. J. Obes 1998; 6: 29-42.
.61 Shorten L,Wallman E, and Guelfi J. “Acute effect of environmental temperature during exercise on subsequent energy intake in active men”.The American Journal of Clinical Nutrition 2009; 90(5): 1215-1221.
.71 Therminarias A, flore P, Oddou-Chirpaz MF, pellerei E, and QuirionA. “Influence of cold exposure on blood lactate response during incremental exercise. European journal of applied physiology and occupational physiology”.1989; 58(4): 411-418.
.81 Werme M, Messer C, Olson L, Gilden L, Thoren P and Nestler EJ.” Delta FosB regulates wheel running”. Journal of neuroscience 2002; 22(18): 8133-8138.
.91 Winup G. “Weight loss without dietary restriction: efficacy of different forms of aerobic exercise”. American Journal of Sports Medicine 1989; 15(3): 275-279.
.02 White LJ, Dressendorfer RH, Holland E, McCoy SC, and Ferguson MA. “Increased caloric intake soon after exercise in cold water”. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism 2005; 15(1): 38-47.
.12 Zeyl A, Stock JM, Taylor NS, and Jenkins AB.” Interactions between temperature and human leptin physiology in vivo and in vitro”. J Appl Physiol 2004; 92: 571-8.


پاسخ دهید