يكي از نتايج مهم تحقيق حاضر كاهش اثر PAP با افزايش مدت زمان اجراي آزمون يا فاصلة بين اجراي پيشآمادگي و اجراي آزمون بود. نتايج نشان داد كه با گذشت زمان اين اثر كمتر خواهد شد. در اين زمينه بادري و همكاران (2007) در مطالعهاي اثر انقباض آمادگي (6 ثانيه حداكثر انقباض ارادي) را بر اوج سرعت زاويهاي نزديك شدن انگشت شست بررسي و افزايش آن را مشاهده كردند و نشان دادند كه پتانسيلسازي بيشينه 1 دقيقه بعد از حداكثر انقباض ارادي آمادگي به اوج ميرسد و پس از آن با گذشت زمان پتانسيل به وجودآمده كاهش مييابد. بيشاپ (2003) اظهار كرده كه بازگشت به حالت اولية10 ثانيهاي بين PAP و اجراي ورزش پوياي پي آيند، نيروي عضله را به طور معناداري افزايش نميدهد، زيرا خستگي باقيماندة ناشي از حداكثر انقباض ارادي اجراي پيآيند را مختل ميكند، اما 5-3 دقيقه بازگشت به حالت اوليه به افزايش اجراي ورزش پوياي پي آيند منجر شده است. يكي از سازوكارهاي اصلي پديدة پتانسيلسازي پس از فعال سازي ميزان بالاتر تشكيل پلهاي عرضي در نتيجه افزايش حساسيت پروتئينهاي انقباضي (آكتين و ميوزين) به كلسيم است (12). به نظر ميرسد باگذشت زمان مقدار كلسيم آزادشده از شبكة ساركوپلاسمي در نتيجة پتانسيلسازي كاهش مييابد.
بنابراين احتمال كاهش حساسيت به كلسيم در پروتئينهاي انقباضي و در نتيجه كاهش برونداد نيرو وجود دارد (9).
در پژوهش حاضر از حركت درون گرا براي ايجاد پتانسلسازي استفاده شد. در همين زمينه دچيچي و همكاران (2013) به بررسي اثر حركت نيم اسكات درون گرا و برون گرا با 90 درصد يك تكرار بيشينه بر اجراي دوي 50 متر سرعت پرداختند. آنها نتيجه گرفتند كه اجراي حركت درونگرا نسبت به برون گرا اثر بيشتري بر اجراي پي آيند داشته است. نتايج تحقيق دچيچي و همكاران (2013) و نتايج مطالعة حاضر اهميت بالقوة حركت اسكات درونگرا براي افزايش اجراي ورزش پوياي پيآيند را تأييد ميكنند.

نتيجهگيري
نتايج مطالعة حاضر نشان داد كه باردهي با 90 درصد يك تكرار بيشينه تأثير بيشتري بر پرش سارجنت، بوسكو 5، 15، 30 و 60 ثانيهاي دارد. همچنين به نظر ميرسد اين اثرگذاري PAP با گذشت زمان كاهش مييابد. بنابراين با توجه به نتايج تحقيق حاضر پيشنهاد ميشود كه براي تأثير بيشتر بر فعاليت پي آيند از شدتهاي نزديك تر به حداكثر انقباض ارادي استفاده شود و نيز زمان فعاليت پيآيند هرچه كمتر باشد اثربخشي PAP بيشتر خواهد بود.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

منابع و مĤخذ
.1 Binkley, H.M. (2001). “Strength, size, or power”. NSCA’s Performance Training Journal, Vol.1, No.4, PP: 14-18.
.2 Baudry, S., Duchateau, J. (2007). “Postactivation potentiation in a human
muscle: effect on the load-velocity relation of tetanic and voluntary
shortening contractions”. J Appl Physiol, Vol. 103; PP: 1318–1325.
.3 Bishop, D. (2003). “Warm Up I: potential mechanisms and the effects of

passive warm up on exercise performance”. Sports Med, Vol. 33, No.6, PP: 439-454.
.4 Brown, I.E., Loeb, G.E. (1998). “post-activation potentiation- A clue for simplifying models of muscle dynamics”. Amer. Zool, Vol. 38, PP: 743-754.
.5 Chiu, L.Z.F., Fry, A.C., Weiss, L.W., Schilling, B.K., Brown, L.E., Smith, S.L. (2003). “Postactivation potentiation response in athletic and recreationally trained individuals”. Journal of Strength and Conditioning Research, Vol.17, No. 4, PP: 671–677.
.6 Cochrane, D.J., Stannard, S.R., Firth, E.C., Rittweger J. (2010). “Acute whole-body vibration elicits post-activation potentiation”. Eur J Appl Physiol, Vol.108, PP: 311–319.
.7 Dechechi, C., Lopes, C., Galatti, L.R., Ribeiro, R. (2013). “Post activation potentiation for lower limb with eccentric and concentric movements on sprinters”. International Journal of Sports Science, Vol. 3, No. 1, PP: 1-3.
.8 French, D.N., Kraemer, W.J., Cooke, C.B. (2003). “Changes in dynamic exercise performance following a sequence of preconditioning isometric muscle actions”. Journal of Strength and Conditioning Research, Vol. 17, No. 4, PP: 678–685.
.9 Hodgson, M., Docherty, D., Robbins, D. (2005). “Post-activation potentiation: underlying physiology and implications for motor performance”. Sports Med, Vol. 35, No. 7, PP: 585-595.
.01 Khamoui, A.V., Brown, L.E., Coburn, J.W., Judelson, D.A., Uribe, B.P., Nguyen, D., et al. (2009). “Effect of potentiating exercise volume on vertical jump parameters in recreationally trained men”. Journal of Strength and Conditioning Research, Vol. 23, No. 5, PP: 1465–1469.
.11 Mettler, J.A., Griffin, L. (2012). “postactivation potentiation and muscular endurance training”. Muscle Nerve, Vol. 45, PP: 416–425.
.21 Rampichini, E.C.S., Maggioni, M.A., Veicsteinas, A., Merati, G. (2008). “Effects of passive stretching on post-activation potentiation and fibre conduction velocity of biceps brachii muscle”. Sport Sci Health, Vol. 4, PP: 43-50.
.31 Tsolakis, C., Bogdanis, G.C., Nikolaou, A., Zacharogiannis, E. (2011). “Influence of type of muscle contraction and gender on postactivation potentiation of upper and lower limb explosive performance in elite fencers”. Journal of Sports Science and Medicine, Vol. 10, PP: 577-583.


پاسخ دهید