متغير گروه مراحل انحراف معيار ± ميانگين tشده محاسبه درجةآزادي درون p گروهي بين p گروهي پيش آزمون 37/2 ±50/85
تجربي آپس زمون 30/2 ±80/78 39/31 9 000/0*
وزن 002/0¥
(كيلوگرم) پيش آزمون 18/3 ±90/82
كنترل آپس زمون 07/3 ±50/1- 9 168/0
83/10
تجربي پيشآ پس زمونآزمون 3722//11 ±±8035//3028 86/28 9 000/0*
2BMI پيش آزمون 07/1 ±33/29 048/0¥
(kg/m )
كنترل آپس زمون 98/0 ±50/1- 9 168/0
29/40
پيش آزمون 69/1 ±80/36
تجربي 05/15 9 000/0* چربي آپس زمون 87/0 ±90/29 001/0¥
(درصد) پيش آزمون 26/1 ±40/35
كنترل آپس زمون 64/1 ±40/1- 9 193/0
35/70
تجربي پيشآ پس زمونآزمون 0142//00 ±± 9886//00 96/25 9 000/0*
WHR پيش آزمون 27/0 ± 98/0 0001/0¥ كنترل آپس زمون 28/0 ± 50/0- 9 591/0
0/98
پيش آزمون 26/0 ±29/2
58682-2933121

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

تجربي 80/18 9 000/0* لپتين پس آزمون 33/0 ±43/1 0001/0¥
(ng/ml) پيش آزمون 18/0 ±98/2
كنترل 09/2- 9 066/0
پس آزمون 17/0 ±99/2
* نشانة معناداري آماري درون گروهي، ¥ نشانة معناداري آماري بين گروهي
بحث و نتيجه گيري
تحقيقات فراوان نشان دادهاند كه چاقي و اضافه وزن موجب بروز بيماريهاي گوناگوني همچون پرفشار خوني، ديابت نوع 2، آترواسكلروز، افزايش ابتلا به آلرژي و ضعف در ترميم جراحت ميشود (26). يكي از مهم ترين دلايل آثار چاقي و اضافه وزن را به افزايش تودة چربي بدن و افزايش غلظت سرمي لپتين نسبت مي دهند (25). آثار لپتين در سيستم عصبي – هورموني نشان داده شده است. از سويي ديگر تمرينات منظم ورزشي با افزايش متابوليسم سلولي، تأثير بسزايي در پيشگيري و درمان بيماريهاي مرتبط با چاقي و اضافه وزن و عوارض ناشي از آن دارد (20). نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد دوازده هفته تمرين تناوبي به صورت فزاينده، موجب كاهش معناداري در سطوح لپتين، وزن، درصد چربي، BMI و WHR دانشجويان دچار اضافه وزن شد. نتايج حاصل از اين تحقيق با يافته هاي زيلايي بوري و همكاران (1392)، حقيقي (1390)، رحمانينيا (2009)، مارتينز (2007) و ايراندوست (1390) همخواني دارد و آن را تأييد ميكند. با توجه به نتايج تحقيق حاضر به نظر مي رسد، كاهش مقدار لپتين پلاسما و درصد چربي بعد از يك دوره تمرين با افزايش تستوسترون همراه است (24). گزارش شده است اين سازوكار، موجب تأثير تستوسترون بر تجزية چربي (20) و افزايش تعداد گيرنده هاي بتا آدرنرژيك (6)، آدنيلات سيكلاز (5)، پروتئين كيناز A و ليپاز مي شود (3). از طرفي، تمرين از طريق تغيير برخي هورمون ها مانند لپتين و كورتيزول، در تنظيم وزن بدن نقش اساسي ايفا مي كند و مقادير لپتين خون با مقدار بافت چربي نسبت مستقيمي دارد و همبستگي آن با تودة چربي كل بدن نسبت به وزن بدن بيشتر است (23،20). نشان داده شده است كه تمرين بر سطوح لپتين گردش خون در زنان نسبت به مردان اثر بيشتري دارد (17). شواهد زيادي وجود دارد كه نشان ميدهد افزايش حساسيت لپتين موجب توليد يك فنوتيپ لاغر و مقاوم به چاقي مي شود. اين مشاهدات نشان مي دهد كه لپتين مانع از افزايش وزن مي شود و افزايش حساسيت لپتين در مقابله با چاقي مؤثر است (3،18). برخي مطالعات نشان داده اند، فعاليت بدني، سطوح لپتين را نه فقط بهسبب كاهش تودة چربي، بلكه همچنين از طريق افزايش حساسيت لپتين ميكاهد. (Cyclic adenosine monophosphate)، cAMP در بافت چربي و كبد به وسيلة آنزيم آدنيلات سيكلاز توليد ميشود. اين آنزيم روي(Adenosine ATPtriphosphate) عمل كرده و cAMP و پيروفسفات را توليد مي كند. cAMP، فسفوريلاز را فعال مي كند كه فرايند گليكوژنوليز و از طرفي ديگر در روند ليپوليز، آنزيم ليپاز را فعال مي كند (9). شايد كاهش سطوح لپتين، وزن و چربي بدن در اين تحقيق در بخشي به اين موضوع ارتباط داشته باشد. از طرفي يكي از سازوكار هايي كه به آن استناد مي شود، افزايش عملكرد انتقال دهندة گلوكز (4GLUT) درفعاليت با شدت زياد است، كه موجب ورود گلوكز به داخل سلول هاي چربي از طريق 4GLUT مي شود؛ سپس گلوكز به عنوان سيگنال داخل سلولي عمل مي كند، تحريك ترشح لپتين از سلول هاي چربي را سبب مي شود (1،7). در تأييد يافته هاي حاضر، اين مشاهدات نشان مي دهد كه لپتين مانع از افزايش وزن مي شود و افزايش حساسيت لپتين در مقابله با چاقي مؤثر است. همچنين، تغييرات سطوح لپتين با BMI رابطه دارد. گزارش شده است، فعاليت بدني ممكن است بيان mRNA لپتين را نيز كاهش دهد


پاسخ دهید