3 500 متر 2 750 متر هفتة 3-5
دوي
1 : 1
استقامتي
هفتة 6-8 2 1000 متر 4 500 متر
1 تا 2 دقيقه

1 : 4
5 تكرار 6 10 تكرار 3 پرش عمقي (پلايومتريك)
5/7 متر 4 15 متر 2 پرش جفتي (پلايومتريك)
3 تكرار 5 5 تكرار 3 شنا سوئدي همراه با دستزدن (پلايومتريك)

نحوة اندازهگيري متغيرها
اكسيژن مصرفي بيشينه از طريق آزمون 20 متر شاتل ران (14) (75/0 = ICC)، توان بيهوازي از طريق آزمون رست (25) (78/0 = ICC)، توان عضلاني پاها از طريق آزمون پرش عمودي (7) (80/0 = ICC) و چابكي از طريق آزمون ايلي نويز (11) (85/0 = ICC) اندازهگيري شد. نحوة اجراي آزمونها بهصورت زير بود:
براي برآورد حداكثر اكسيژن مصرفي از آزمون 20 متر شاتل ران استفاده شد. در اين آزمون، شخص در مسافت 20 متري بهصورت رفت و برگشت ميدويد. سرعت دويدن با صداي بوق كه از ضبط صوت پخش ميشد، كنترل شد. آزمودني ميبايست هنگام به صدا درآمدن بوق به يكي از خطوط انتهايي يا ابتدايي مسير 20 متر رسيده باشد. سرعت اوليه 5/8 كيلومتر در ساعت بود كه در هر مرحله، كه 1 دقيقه طول ميكشيد، سرعت 5/0 كيلومتر در ساعت افزايش مييافت. آزمون هنگامي پايان مييافت كه آزمودني موفق نشود سه مرتبة متوالي با صداي بوق به خطوط محدودكنندة مسير برسد. حداكثر اكسيژن مصرفي با استفاده از فرمول زير محاسبه شد (14):
(سن × سرعت × 1536/0) + (سن × 248/3) – (سرعت × 238/3) + 025/31 = اكسيژن مصرفي بيشينه
توان بيهوازي از طريق آزمون رست بهدست آمد. آزمون به اين صورت انجام گرفت كه هريك از آزمودنيها 6 مرحله، مسافت 35 متري را با حداكثر توان طي ميكردند، ضمن آنكه بين هر مرحله با مرحلة بعدي 10 ثانيه زمان استراحت به آنها داده ميشد. باتوجه به زمانهاي بهدستآمده در 6 مرحلة آزمون و معادلة مربوط به محاسبة توان، توان ميانگين هريك از آزمودنيها محاسبه شد (25).
3(زمان)  (2مسافت × وزن) = توان
6  مجموع توان شش مرحله = توان ميانگين
توان عضلاني پاها با استفاده از آزمون پرش عمودي ارزيابي شد. تختهاي به طول 5/1 متر روي ديوار در ارتفاع 2 متري بهمنظور اندازهگيري پرش عمودي نصب شد. از آزمودنيها خواسته شد با پاهاي صاف كنار ديوار به پهلو بايستند. دست و آرنج خود را باز كنند و با گچ بالاترين نقطة دسترسي را علامت بگذارند. سپس از آنها خواسته شد بعد از خم كردن زانوها و كمر تا جايي كه ميتوانند بپرند و بالاترين نقطة ممكن روي تختة نصب-شده را علامت بگذارند. ارتفاع پرش عمودي باتوجه به اختلاف بين دو اندازهگيري محاسبه شد. ارتفاع پرش با دقت 1/0 سانتيمتر اندازهگيري شد و ميانگين بهدستآمده از دو بار اجراي آزمون براي هر آزمودني ثبت شد.
ضريب اعتبار آزمون پرش عمودي 93/0 و خطاي فني آزمون 54/4 درصد است (7).
چابكي با استفاده از آزمون چابكي ايلي نويز (شكل 1) انجام گرفت و زمان هريك از آزمودنيها ثبت شد (11).

شكل 1 – آزمون چابكي ايلي نويز

آزمون مهارتهاي راگبي دقت پاس
باتوجه به شكل 1، آزمودنيها با در دست داشتن توپ درحاليكه مسير مستقيم را طي ميكنند، پس از 3 متر دويدن توپ را به سمت دايرهاي به قطر 40 سانتيمتر كه در ارتفاع 1 متري و فاصلة 2 متري از خط دويدن بازيكن نصب شده است، پاس ميدهند. اين آزمون 5 مرتبه از سمت چپ و 5 مرتبه از سمت راست اجرا ميشود.
به هر پاس صحيح (رد شدن توپ از داخل دايره) 1 امتياز و به پاسي كه به قسمتي از دايره برخورد كند ولي از داخل دايره عبور نكند، 5/0 امتياز داده ميشود. بيشترين امتيازي كه هر آزمودني ميتواند در اين مرحله كسب كند، 10 امتياز است. ضمن اينكه بين هر پرتاب 1 دقيقه استراحت به آنها داده ميشود (شكل 2) (15).
.(ICC = 0/75)

شكل 2 – آزمون دقت پاس (مارنويك، 2008)

مسافت پاس
براي اندازهگيري طول پاس، آزمودنيها از يك موقعيت ثابت از پشت خط سفيد و با پاس افقي توپ را به دورترين مسافتي كه ميتوانند، پرتاب ميكنند. هر آزمودني 3 بار اين آزمون را با دست برتر انجام ميدهد. دورترين مسافتي كه در 3 بار پرتاب بهدست ميآيد، بهعنوان طول پاس ثبت ميشود. زمان استراحت بين هر پاس هم 1 دقيقه بود (15) (85/0= ICC).
دقت شوت
براي اندازهگيري دقت شوت از مكعبي به ابعاد 1 متر كه در فاصلة 20 متري قرار ميگرفت، استفاده شد. آزمودنيها بايد سعي ميكردند كه با ضربة شوت، توپ را بالاي جعبه فرود بياورند. توپ بايد به طور مستقيم روي جعبه ميافتاد، يعني به توپي كه بعد از برخورد با زمين به روي جعبه برخورد ميكرد، امتيازي تعلق نمي -گرفت. هر آزمودني 5 بار فرصت شوت زدن داشت. امتيازها به اين صورت بود: روي جعبه 5 امتياز، كنارههاي جعبه 3 امتياز، در محيط 2 متري اطراف جعبه 1 امتياز (حداكثرامتياز ممكن 25 امتياز). اين تست با پاي مسلط هر آزمودني اجرا شد. فاصلة زماني بين هر بار شوت زدن 1 دقيقه بود (شكل 3) (15) (80/0 = ICC).

شكل 3 – آزمون دقت شوت (مارنويك، 2008) مسافت شوت
آزمون قدرت شوت به اين شكل بود كه آزمودنيها سعي ميكردند با ضربة پا توپ را به دورترين نقطهاي كه ميتوانند، شوت بزنند. شوت بايد به شكل ضربة آزاد زده ميشد، يعني توپ بايد از دست آزمودني رها شود و قبل از برخورد با زمين به آن ضربه بزند. آزمودنيها براي اجراي اين تست از پاي برترشان استفاده كرده و 3 بار اقدام به شوت زدن كردند. دورترين مسافتي كه در هر كدام از اين شوتها بهدست ميآمد، بهعنوان ركورد آنها ثبت ميشد. زمان استراحت بين هر بار شوت زدن 2 دقيقه بود (15) (80/0 = ICC).
روشهاي آماري
از آزمون كلوموگروف – اسميرنوف براي تعيين طبيعي بودن توزيع متغيرهاي موجود و براي محاسبة شاخصهاي مركزي و پراكندگي از آمار توصيفي استفاده شد. براي تجزيهوتحليل آماري دادهها، از آزمون آناليز واريانس يكطرفه و تست تعقيبي توكي استفاده شد. تغييرات درونگروهي نيز از طريق آزمون همبسته محاسبه شد. كلية عمليات آماري بهوسيلة نرمافزار SPSS نسخة 16 انجام گرفت و سطح معناداري آزمونها 05/0 ≤P در نظر گرفته شد.

نتايج و يافتههاي تحقيق
مشخصات آزمودنيها و انجام عمليات آماري بر روي شاخصهاي تحقيق در جدولهاي 2 تا 4 آمده است.
جدول 2 – مشخصات آزمودنيها در گروههاي سهگانه
وزن (كيلوگرم) قد (سانتي متر) سن (سال) تعداد گروه هاي تحقيق
87/33± 12/639 180/55± 5/222 26/33± 2/958 9 گروه تمرينات ست بلند
87/55± 14/240 183/88± 7/007 22/88± 2/522 9 گروه تمرينات ست كوتاه
92/88± 12/781 182/22± 4/603 23/66± 3/201 9 گروه كنترل

جدول 3 – تغييرات ميانگين و انحراف استاندارد شاخصهاي آمادگي جسماني

تفاوت P P
816301534

متغيرها گروه پيشآزمون پس آزمون پس آزمون از گروهي گروهي اثراندازة پيش آزمون درون بين
اكسيژن ست
0/47 0/001 0/001
0/001
0/145
0/001 4/09 0/847
3/18±1/460
1/19±1/116
189/92±69/16 49/89 1/662

47/99± 2/426

44/53± 3/063
780/94±119/13 45/80 2/258
44/80± 3/523
43/34± 3/079
591/01± 81/94 بلند ست
كوتاه كنترل ست
بلند مصرفي
بيشينه (ميلي
ليتر بر كيلوگرم وزن بدن در دقيقه)
±±±
توان

816247290

(بي هووات) ازي ستكوتاه 47/102±08/501 24/145±09/755 66/69±08/254 001/0 001/0 23/0 كنترل 52/63 ±27/575 38/87 ±4/634 43/113± 12/61 145/0
ادامة جدول 3 – تغييرات ميانگين و انحراف استاندارد شاخصهاي آمادگي جسماني
اندازة اثر
P
بين
گروهي P درون
گروهي تفاوت
پس آزمون از پيش آزمون پس آزمون پيش آزمون گروه متغيرها
0/18 0/824 0/001 – 0/632±0/366 16/32± 0/506 16/95± 0/748 ست

بلند چابكي (ثانيه)
0/001 – 0/69±0/422 16/86± 0/614 17/55± 0/859
ست
كوتاه
0/001 – 0/587±0/289 16/86± 0/608 17/45± 0/757 كنترل
0/33 0/287 0/001 10/88±5/925 61/22± 4/867 50/33± 7/449 ست
بلند پرش عمودي (سانتي متر)
0/007 7/77±6/637 55/77± 5/826 48± 4/949
ست
كوتاه
0/003 6/66±4/66 52/88± 4/728 46/22± 3/073 كنترل

آزمون آناليز واريانس يكطرفه بر تفاوت نمرههاي پسآزمون از پيشآزمون شاخصهاي جدول 3 نشان داد كه تفاوت معناداري در شاخصهاي اكسيژن مصرفي بيشينه و توان بيهوازي در بين سه گروه وجود دارد. با استفاده از آزمون تعقيبي توكي مشخص شد كه اين تفاوت بين دو گروه تجربي با گروه كنترل است. بهطوريكه اجراي تمرينات اينتروال با ستهاي كوتاه و بلند موجب افزايش بيشتري در مقدار اكسيژن مصرفي بيشينه و توان بيهوازي در گروههاي تجربي نسبت به گروه كنترل شده است. در مورد شاخصهاي چابكي و توان عضلاني (پرش عمودي) تفاوت معناداري بين سه گروه مشاهده نشد. همچنين با استفاده از آزمون t همبسته مشخص شد كه شاخصهاي چابكي و توان عضلاني در هر سه گروه شامل تمرينات با ست بلند، تمرينات با ست كوتاه و كنترل (تمرينات معمول راگبي) افزايش معناداري يافته است.
جدول 4 – تغييرات ميانگين و انحراف استاندارد مهارتهاي راگبي

تفاوت P P
816300087

متغيرها گروه پيشآزمون پس آزمون پس پيش آزمون آزموناز گ درونروهي گ بين روهي اثراندازة
ست بلند 113/5 ±1/50 541/4 ±33/53 736/1±23/3 001/0
مسافت شوت

816-2840166
/
7

±
81
/
53

14
/
4
±
13
/
3

053
/
0

479
/
7

±
77
/
51

85
/
2
±
14
/
2

054
/
0

166

/

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

7


پاسخ دهید