متغير ها گروه N قبل ازتمرينات بعد ازتمرينات P t
شاخص تودة بدني تناوبي + مقاومتي 14 60/5 ±86/26 57/5 ± 83 /26 16/0 59/ 0
( كيلوگرم به مترمربع) تداومي+ مقاومتي 14 71/4 ±50/25 5/4 ±5/25 10/0 91 / 0 كنترل 12 23/3 ±31/25 06/3 ± 4/25 80/ 1 10 /0
درصد چربي بدن تناوبي + مقاومتي 14 33/11 ±76/33 54/9 ± 2/ 24 61/11 000 / 0 * تداومي+ مقاومتي 14 89/7 ±69/33 5/4 ± 5/25 03/10 000 / 0 * كنترل 12 27/9 ±90/31 1/9 ± 54/31 19/ 2 053 / 0
Vo2Max تناوبي + مقاومتي 14 2/ 3 ±58 /34 49/4 ± 62/ 40 28/10 000 /0*
(ميلي ليتربركيلوگرم در تداومي+ مقاومتي 14 56/3 ±47/ 35 4/3 ± 5/ 39 78/ 5 000 / 0* دقيقه) كنترل 12 8/2 ±07/ 35 4/2 ± 7 4/35 00/ 1 34 /0
پرس پا(1RM) تناوبي + مقاومتي 14 22/7 ±92/51 25/7 ±69/ 77 68/26 000/0*
(كيلوگرم) تداومي+ مقاومتي 14 63/ 5 ±30 / 50 12/ 6 ± 0/75 37/ 20 000 /0* كنترل 12 10/7 ±63 /48 32/6 ± 0/50 150/1 277 / 0 پرس سينه (1RM) تناوبي + مقاومتي 14 7/4 ± 61 / 34 21/5 ±07/ 48 39 / 15 000/0*
(كيلوگرم) تداومي+ مقاومتي 14 9/ 5 ±47/ 38 46/7 ± 5/51 750/ 8 000 / 0* كنترل 12 03/6 ±18 /38 39/5 ±90/38 770/ 0 459 / 0
كلسترول تام تناوبي + مقاومتي 14 2/6 ±4/180 23/9 ±83/178 16/ 1 25/0
(ميلي گرم بر دسي ليتر) تداومي+ مقاومتي 14 26/9 ±44/175 8 ± 6/ 173 42/ 1 18/ 0
كنترل 12 32/6 ±35/177 3/6 ±39 /177 85/ 0 341/ 0 تناوبي + مقاومتي 14 7/10 ±01/ 105 79/9 ± 41/ 95 38/15 000/0* (ميلي تري گرم بر دسيگليسريد ليتر) تداومي+ مقاومتي 14 69/7 ±106 67/6 ± 32/ 98 11 000/0*
-128777-2969544

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

كنترل 12 64/9 ±01/ 103 72/8 ±15/104 993/0 344/0 تناوبي + مقاومتي 14 79/4 ±12/121 59/5 ± 64/113 34/4 001/0* (ميلي گرم بر LDL-C دسي ليتر) تداومي+ مقاومتي 14 76/5 ±16/116 62/6 ± 45/110 09/3 009/0* كنترل 12 77/9 ±26/121 76/8 ±28/120 49/1 167/0 تناوبي + مقاومتي 14 88/1 ±24/39 30/1 ± 73/41 22/5 000/0* (ميلي گرم بر HDL-Cدسي ليتر) تداومي+ مقاومتي 14 88/1 ±76/41 53/1 ± 2/42 706/3 003/0* كنترل 12 29/1 ±65/39 17/1 ±73/39 63/1 134/0
* معني داري در سطح 05/0 < ߙ
جدول3 – نتايج تحليل واريانس يكطرفه( ANOVA ) (داده ها بر اساس تفاضل پيش آزمون و پس آزمون آزمودني ها)
p F گروه متغيرها
0/55 0/87
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل درصد چربي بدن(%BF )
* 0 /000 15/99
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل Vo2Max(ميلي ليتربركيلوگرم در دقيقه)
* 0 /000 9/683
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل پرس پا (1RM) كيلوگرم
* 0/000 14/921
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل پرس سينه (1RM) كيلوگرم
* 0/000 7/683
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل تري گليسريد (ميلي گرم بر دسي ليتر)
* 0/000 7/921
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل LDL-C(ميلي گرم بر دسي ليتر)
* 0/000 8/921
1:تناوبي+ مقاومتي
2:تداومي+ مقاومتي
3:كنترل HDL-C (ميلي گرم بر دسي ليتر)
* معني داري در سطح 001/0 <α

جدول 4 – خلاصه نتايج آزمون هاي شفه(مقايسه دو گروه تمريني)
مقدار p خطاي
استاندارد متغير ها مقايسة دو گروه آزمايشي
* 0/03 0/02619 Vo2Max گروه تمرين همزمان(1) ( تناوبي + مقاومتي) گروه تمرين همزمان(2) ( تداومي + مقاومتي)
* 0 /05 0/1516 پرس پا (1RM)
گروه تمرين همزمان(1) ( تناوبي + مقاومتي) گروه تمرين همزمان(2) ( تداومي + مقاومتي)
0/06 0/0512 پرس سينه (1RM)
گروه تمرين همزمان(1) ( تناوبي + مقاومتي) گروه تمرين همزمان(2) ( تداومي + مقاومتي)
* 0 /001 0/26036 تري گليسريد
گروه تمرين همزمان(1) ( تناوبي + مقاومتي) گروه تمرين همزمان(2) ( تداومي + مقاومتي)
* 0/019 0/1132 LDL-C گروه تمرين همزمان(1) ( تناوبي + مقاومتي) گروه تمرين همزمان(2) ( تداومي + مقاومتي)
* 0/03 0/02619 HDL-C گروه تمرين همزمان(1) ( تناوبي + مقاومتي) گروه تمرين همزمان(2) ( تداومي + مقاومتي)
* معني داري در سطح 05/ 0< ߙ
بحث و نتيجه گيري
در پژوهش حاضر هشت هفته تمرين همزمان استقامتي تناوبي و مقاومتي و همچنين تمرين همزمان استقامتي تداومي و مقاومتي موجب افزايش معني دار قدرت عضلاني و بيشينة اكسيژن مصرفي بدن و كاهش معني دار درصد وزن چربي بدن شد. گلوواكي و همكاران (2004) نشان دادند 12 هفته تمرين همزمان قدرتي و استقامتي موجب كاهش درصد وزن چربي بدني افراد غيرورزشكار شده ولي تاثير معني داري بر بيشينة اكسيژن مصرفي بدن ندارد. در اين پژوهش بيان شد افزايش حداكثر اكسيژن مصرفي بدن منوط به اجراي تمرينات استقامتي به تنهائي است و تمرينات همزمان كه بوسيله مردان جوان و ميانسال اجرا مي شود، دخالتي در بهبود قدرت ندارد(15). چارا و همكاران (2004) نيز در پژوهشي روي مردان بزرگسال غير ورزشكار بيان كردند اجراي 12 هفته تمرينات همزمان مقاومتي و استقاومتي علاوه بر افزايش قدرت و بهبود ركوردهاي پرس سينه و پرس پا، موجب بهبود حداكثر اكسيژن مصرفي بدن در مردان غيرورزشكار 20 تا 22 سال مي شود (25). در توجيه تغيير يا بدون تغيير ماندن بيشينة اكسيژن مصرفي بدن در برخي تحقيقات مي توان به يكسان نبودن پروتكل هاي تمريني اشاره كرد كه ممكن است تاثير متفاوتي بر سازوكار بيشينة اكسيژن مصرفي بدن( Vo2Max )بگذارد (17). در پژوهش حاضر هر دو نوع تمرين همزمان مقاومتي و تناوبي يا تداومي موجب افزايش معني دار Vo2Max و قدرت بالاتنه و پايين تنة پسران نوجوان شد. همسو با پژوهش حاضر، ايسكوئردو و همكاران(2005) نيز تاثير تمرينات همزمان را بر افزايش قدرت و استقامت در زنان غيرورزشكار 19 تا 20 سال نشان دادند(11). پژوهش حاضر نشان داد كاهش وزن چربي بدني بدون كاهش وزن بدن يا بدون كاهشي در شاخص تودة بدني است. اين نتيجه ممكن است حاكي از اين مسئله باشد كه در آزمودني هاي هر دو گروه آزمايشي، تركيب بدني مطلوب تري حاصل شد و به عبارت بهتر نسبت وزن تودة خالص بدني با اجراي تمرينات همزمان استقامتي و مقاومتي افزايش يافت، اين مسئله افزايش اكسيژن مصرفي در هر كيلو گرم از وزن بدن را به دنبال داشت و احتمال دارد در اين زمينه تغييرات درون سلولي عضلاني و شبكة مويرگي بي تاثير نباشد(20). از سوي ديگر، فعاليت هاي منظم ورزشي موجب تغييراتي در ميزان و سرعت جريان انرژي مصرفي بدن مي شود و در كاهش وزن بدن و جلوگيري از چاقي مؤثر است (21). در پژوهش حاضر هر دو نوع تمرين همزمان استقامتي تناوبي تداومي و مقاومتي غلظت تري گليسريد خون را در نوجوانان دچار اضافه وزن كاهش داد. يافته هاي كيلي و همكاران (2007) نيز نشان مي دهد ورزشهاي هوازي تاثير مطلوبي برتري گليسريدهاي پلاسماي افراد چاق ياداراي اضافه وزن دارد (10). با وجود اين نتايج، داي و همكاران (2009) نشان دادند كه فعاليت ورزشي با شدتمتوسط موجب افزايش معني دار تري گليسريد خون در طول دوران نوجواني و بلوغ جنسي مي شود و آن را يكالگوي طبيعي پاسخ ليپيدهاي خون در طول دوران رشد نوجواني و بلوغ مي داند(27). در پژوهش حاضر به جز كلسترول تام، هر دو نوع تمرين همزمان موجب شد تا سازگاري هاي مطلوبي در ليپيد و پروفايل هاي ليپيد خون حاصل شود. اين نتيجه با يافته هاي لي و همكاران (2005) مغاير است (24). از دلايل احتمالي تناقض نتايج ليپيدها و پروفايل هاي خوني در تحقيقات مختلف، مي توان به متفاوت بودن رژيم غذايي، پروتكل تمريني و وضعيت آزمودني ها اشاره كرد. همسو با يافته هاي پژوهش حاضر، برخي پژوهشگران در تحقيقات خود سازگاري هاي متابوليكي مشابهي را در بزرگسالان با تمرينات سنتي دويدن استقامتي تداومي و غير سنتي تناوبي نشان دادند(8). در پژوهش حاضر وقتي دو نوع تمرين همزمان مقاومتي و استقاومتي تناوبي و همچنين تمرين همزمان مقاومتي و استقامتي تداومي مقايسه شدند، به نظر رسيد كه تمرينات همزمان مقاومتي و تناوبي تاثير مطلوب تري بر اكسيژن مصرفي بدن، قدرت پا، تري گليسريد، HDL-C و LDL-C در نوجوانان داشته باشد.

چون در هر دونوع پروتكل تمرين پژوهش حاضر از تمرينات مقاومتي يكساني استفاده شد ، مي توانيم بگوييم كه احتمالا اختلاف موجود در شدت تمرين هاي استقامتي تناوبي و تداومي به ايجاد اختلاف نتايج در بين دو گروه آزمايشي پژوهش حاضر منجر شده است. تمرين تناوبي در پژوهش حاضر شدت بيشتري نسبت به تمرين تداومي داشت از همين رو احتمال دارد سازگاري هاي مطلوبتر در كاهش وزن چربي بدن، غلظت تري گليسريدها، كاهش LDL-C و افزايش HDL-C و حداكثر اكسيژن مصرفي بدن تحت تاثير شدت تمرينات در پسران غير ورزشكار 14 تا 17 سال داراي اضافه وزن قرار گرفته باشد. همسو با پژوهش حاضر مك فرسون و همكاران (2011) نيز بر تاثيرات عمدة تمرينات تناوبي بر عوامل خطرآفرين قلبي و عروقي تاكيد دارند(17). نيبو و همكاران (2010) نشان دادند تمرينات اينتروال در بهبود وضعيت سلامت نوجوانان چاق يا دچار اضافه وزن كه از لحاظ پروفايل هاي قلبي و متابوليكي در شرايط نامطلوبي هستند، مؤثر است. اين پژوهشگران تاكيد مي كنند كه تمرينات غيرسنتي براي بهبود سلامت نوجوانان الزامي است(30). هرچند در تحقيقات ديگري در اين زمينه بر نقش مهم تمرينات تداومي و سنتي تاكيد مي شود(30). استراگيولاس تاثيرپذيري معني دار پروفايل هاي ليپيد را با تمرينات هوازي با شدت80 درصد ضربان قلب بيشينه در پسران 10 تا 14 سال مشاهد ه كرد، در اين پژوهش آزمودني ها از لحاظ بلوغ جنسي در وضعيت يكساني نبودند(31). تولفري و همكاران(2000) در پژوهش مشابه درافراد 10 تا 11 سال بيان كردند كه دلايل عدم سازگاري مطلوب در مطالعه را بايد در متناسب بودن يا نبودنتحريكات تمريني جست و جو كرد (26). از سوي ديگر، ممكن است يك دوره تمرينات هوازي كوتاه مدت بدوندرنظر گرفتن رژيم غذائي تاثيرات مطلوبي بر پروفايل هاي ليپيد در مردان نوجوان و يا جوان نداشته باشد(32).
در برخي پژوهش ها متناسب نبودن شدت تمريني به عدم سازگاري هاي مطلوب در پروفايل هاي ليپيد خون نوجوانان غيرورزشكار منجر مي شود. تا جايي كه گزارش كردند شدت هاي زياد و كم تمريني موجب كاهش، افزايش LDL-C در نوجوانان تمرين نكرده مي شود (33). نشان داده شد، اجراي تمرينات مطلوب بدني يا ورزشي با كاهش كلسترول تام، غلظتLDL-C و افزايش HDL-Cهمراه است. اين مطلب به نقش بافت هاي محيطي و كبد اشاره دارد كه به طور اساسي به سازوكارهاي موجود اجازه مي دهند تا در جريان فعاليت هاي ورزشي كوتاه مدت يا طولاني مدت فعاليت آنزيم لسيتين كلسترول آسيل ترانسفراز(LCAT) افزايش يابد كه مسئول انتقال استر كلسترول به HDL است. از اين رو HDL-Cافزايش و از طرف ديگر فعاليت پروتئين ترانسفراز كلسترول پلاسما (CETP) كاهش مي يابد. اين آنزيم مسئول انتقال استر كلسترول HDL به ليپو پروتئين هاي ديگر است. اين تغييرات ممكن است به سازوكارهاي ديگري از جمله عوامل مؤثري چون تغييرات غلظت هورمون هاي پلاسما و ليپوپروتئين ليپاز و عواملي ديگر ارتباط داشته باشد (20). افزايش HDL-C ناشي از تمرينات هوازي با افزايش فعاليت آنزيم ليپوپروتئين ليپاز، كاتابوليسم ليپوپروتئين ها را افزايش مي دهد.
از اين رو مقدار LDL-C با اجراي تمرينات كاهش مي يابد و از اين طريق احتمالا موجب كاهش بروز بيماري هاي قلبي و عروقي مي شود (21). از سوي ديگر، برنامه هاي تمريني مناسب احتمالا با افزايش HDL-C به عنوان يك عامل ضد اتروژنيك و كاهش عوامل خطرزاي قلبي و عروقي و كاهش تودة چربي در كاهش بروز بيماري هاي قلبي و عروقي مؤثر است. فعاليت هاي هوازي از چند طريق اثر محافظتي در مقابل بيماري هاي قلبي و عروقي دارند كه افزايش حجم خون و پلاسما، كاهش ويسكوزيتة خون، افزايش حجم ضربه اي و افزايش بيشينة اكسيژن مصرفي بدن از آن جمله است (5). همچنين مشخص شده كه هنگام تمرينات هوازي دستگاه غدد درون ريز با افزايش هورمون هاي اپي نفرين، نوراپي نفرين، هورمون رشد و كورتيزول اكسيداسيون چربي ها را افزايش مي دهد و با افزايش فراخواني و استفاده از اسيدهاي چرب آزاد، نياز به انرژي تامين شده و به اين ترتيب سبب كاهش تودة چربي بدن مي شود(5). بنابراين با توجه به ارتباط فعاليت بدني منظم با آثار محافظتي در مقابل بيماري هاي قلبي و عروقي مي توان گفت كه هر دو شيوة تمرين همزمان استقامتي تناوبي و مقاومتي و استقامتيتداومي و مقاومتي با كاهش LDL-C و تودة چربي بدني افزايش بيشينة اكسيژن مصرفي بدن، HDL-c بهعنوان عامل ضد آتروژنيك و كاهش عوامل خطر زاي پروفايل ليپيد، موجب مي شود تا اثر محافظت كنندگي دربرابر بيماري هاي قلبي و عروقي در نوجوانان دچار اضافه وزن ايجاد شود.
از اين رو مي توان پيشنهاد كرد اين قشر از افراد جامعه مي توانند از اين شيوه هاي تمريني براي تقويت دستگاه قلبي و عروقي و بهبود قدرت عضلاني و تركيب بدني بهره جويند.

منابع و مĤخذ
اكبرنژاد، علي. سوري، رحمن. سياح، منصور. بيگدلي، منظردوخت. (1390). “مقايسه تاثير تمرينات تناوبي و تداومي بر برخي عوامل خطرزاي قلبي – عروقي زنان”. فصلنامه علوم زيستي ورزشي شماره 9، زمستان.
به زارع ، اسماء. گائيني ، عباسعلي. مقرنسي، مهدي. (1390).” مقايسه دو شيوه تمريني تداومي و تناوبي هوازي بر hs-CRP و چربي هاي خون به عنوان عوامل پيش گويي كننده بيماري هاي قلبي-عروقي”. مجله دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي، دوره سوم، شماره 4، صفحات 35تا42.
چوبينه، سيروس. دبيدي روشن، ولي اﷲ. گائيني،عباسعلي. (1386). ” تاثير دو نوع روش تمريني تداومي و تناوبي هوازي بر HS-CRP در موش هاي ويستار”. نشريه علوم حركت و ورزش 5(9) ص – 1تا 13 .
رجبي، حميد. گائيني، عباسعلي. (1382). “آمادگي جسماني”. انتشارات سمت، تهران : چاپ اول.


پاسخ دهید