تركيب تمرين هوازي و مكمل چاي سبز بر لپتين سرمي و مقاومت به انسولين
تحقيق حاضر همچنين نشان داد كه تركيب تمرين هوازي و مكمل چاي سبز بر لپتين سرمي و مقاومت به انسولين تأثير معناداري ندارد، اما موجب كاهش معنادار شاخص تودة بدن، درصد چربي و وزن بدن و افزايش معنادار حداكثر اكسيژن مصرفي ميشود. ديان و همكاران (2009) اثر مصرف EGCG ، كافئين و دارونما را در 6 روز قبل و 1 ساعت قبل از 60 دقيقه فعاليت دوچرخهسواري با شدت 60 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي در مردان دوچرخهسوار بررسي كردند و نشان دادند اختلاف معناداري در مقدار لپتين سرمي در حالت استراحت، بين سه گروه وجود ندارد (8). محققان اين عدم تغيير را به ثبات مقدار انسولين سرم نسبت دادند. در تحقيق وو و همكاران (2004) موشهايي كه رژيم غذايي آنها 12 هفته عصارة چاي سبز و فروكتوز بود، نسبت به همتايان خود كه فقط فروكتوز مصرف ميكردند، كاهش معناداري در مقدار انسولين، گلوكز و مقاومت به انسولين نشان دادند (41). اين تغييرات به موازات افزايش پروتئين انتقالدهندة گلوكز و گيرندههاي وابسته به انسولين در سلولهاي چربي بود. در تحقيق حاضر با توجه به كاهش درصد چربي بدن، انتظار كاهش مقدار لپتين سرمي ميرفت، اما مقدار لپتين و انسولين تغيير معناداري نداشت و اين نتيجه با نتيجة تحقيق ديان و همكاران(2009) (8) همراستاست. مافي و همكاران (2009) نشان دادند كه تركيب 625 ميليگرم كتچين و 39 ميلي-گرم كافئين در روز همراه با تمرين با شدت متوسط (180 دقيقه فعاليت بدني طي 3 جلسه در هفته) موجبكاهش چربي شكمي ميشود (26). اثري كه كتچين چاي سبز بر تركيب بدني دارد، از طريق چندين سازوكار اعمال ميشود كه يكي از آنها جلوگيري از فعاليت COMT است. COMT آنزيمي است كه فعاليت نورايي-نفرين را كاهش ميدهد و اين سازوكار موجب طولانيتر شدن فعاليت نور اپينفرين ميشود. بهنظر ميرسد سيستم عصبي سمپاتيك در بسيج چربي از انبارهاي چربي در نقاط مختلف بدن نقش دارد، بنابراين ممكن است كتچينها با افزايش تأثيرات سمپاتيكي، تأثير متفاوتي بر جمعآوري چربي از انبارهاي مختلف آن داشته باشد.
ونيبلز و همكاران (2008) نشان دادند كه مصرف عصارة چاي سبز همراه با تمرين دوچرخهسواري با شدت متوسط (60 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي) موجب افزايش 17 درصدي سهم چربي در هزينة انرژي تام ميشود (39). اين در حالي است كه افزايش اكسيداسيون چربي در تحقيق دالوو و همكاران (1999) (10)، 31 درصد بوده و احتمال دارد اين تفاوت به علت نقش كافئين باشد (375 ميليگرم در روز كتچين و 150 ميليگرم در روز كافئين) كه در تحقيق دالوو به چاي سبز اضافه شده بود. ونيبلز و همكاران (2008) (39) نشان دادند حتي در شرايطي كه ليپوليز و اكسيداسيون چربي طي تمرين با شدت متوسط افزايش يافته است، چاي سبز ميتواند سوختوساز چربي را افزايش دهد. در تحقيق حاضر اكسيداسيون چربي اندازهگيري نشد، اما كاهش 7/7 درصدي در تودة چربي بدن ميتواند با نتايج تحقيقات حاضر همراستا باشد.
در پژوهش حاضر در گروه تركيب تمرين و مكمل چاي سبز حداكثر اكسيژن مصرفي افزايش معناداري نشان داد. ريچاردز و همكاران (2010) (34) تأثير 14 روز مصرف EGCG (روزانه 3 عدد كپسول حاوي 135 ميليگرم EGCG) را بر حداكثر اكسيژن مصرفي در تمرين دوچرخة كارسنج با شدت 25 تا 30 وات در دقيقه تا رسيدن به حالت واماندگي بررسي كردند. محققان افزايش حداكثر اكسيژن مصرفي را پس از مصرف كوتاهمدت EGCG تأييد كردند و اين افزايش را به تأثير EGCG در افرايش اختلاف اكسيژن مصرفي را پس از مصرف كوتاهمدت تأييد كردند و اين افزايش را به تأثير در افزايش اختلاف اكسيژن خون سرخرگي – سياهرگي نسبت دادند. از طرفي در گروه مكمل چاي سبز تفاوت معناداري در اكسيژن مصرفي ديده نشد كه ميتوان آن را بهتأثير مضاعف تمرينات هوازي در افزايش جريان خون و تحويل اكسيژن به عضلات نسبت داد. موراس و همكاران (2006) (28) نيز در تحقيق روي موشها عنوان كردند كه مصرف طولانيمدت عصارة چاي سبز بههمراه تمرينات ورزشي موجب افزايش ظرفيت استقامتي ميشود و اين تأثيرات را با تحريك متابوليسم ليپيد مرتبط دانستند. بهطور كلي ميتوان گفت كه انجام تمرينات هوازي و مصرف مكمل چاي سبز بر مقدار لپتين و شاخص مقاومت به انسولين تأثيري ندارد. از اينرو براي رسيدن به نتايج قطعيتر بايد تحقيقات ديگري انجام گيرد.
منابع و مĤخذ
سواين، ديويد. پ. لوتهرلتز. برايان، س. (1380). “محاسبة سوختوسازي (معادلات كاربردي) “. ترجمة عبدالرضا رئيسي، چاپ اول، تهران، دانا، 114 – 112.
Ara I, Perez – Gomez J, Vicente – Rodriguez G, Chavarren J, Dorado C, Calbet JAL. (2006). “Serum free testosterone, leptin and soluble leptin receptor changes in a 6 – week strength – training programme”. British journal of Nutrition, 96: PP:1053-1059.
Auvichayapat P, Prapochanung M, Tunkamnerdthai O, Sripanidkulchai BO, Auvichayapat N, Thinkhamrop B, et al. (2008). “Effectiveness of green tea on weight reduction in obese thais: a randomized, controlled trial”. Physiology and Behavior, 93:PP: 486-491.
Bastard JP, Maachi M, Lagathu C, Kim MJ, Caron 1 M, Vidal H, et al. (2006). “Recent advances in the relationship between obesity, inflammation, and insultin resistance”. European cytokine network, 17:PP: 4-12.
Bouassida A, Chamari K, Zaouali M, Feki Y, Zbidi A, Tabka Z. (2010). “Review on leptin and adiponectin responses and adaptations to actue and chronic exercise”. British journal of sports medicine, 44: PP:620-630.
Chacko SM, Thambi PT, Kuttan R, Nishigaki I. (2010). “Beneficial effects of green tea: a literature review”. Chinese Medicine, 5: 13.
Cummings DM, Henes S, Kolasa KM, Olsson J, Collier D. (2008). “Insulin resistance status: predicting weight response in overweight children”. Arch Pediatr Adolesc Med. 162 (8):PP: 764-768.
Dean S, Braakhuis A, Paton C. (2009). “The effects of EGCG on fat oxidation and endurance performance in male cyclists”. International journal of sport nutrition and exercise metabolism, 20:PP: 624-644.
Desgorces FD, Chennaoui M, Gomez – Merino D, Drogou C, Guezennec CY. (2004). “Leptin response to acute prolonged exercise after training in rowers”. European journal of applied physiology, 91: PP:677-81.
Dulloo AG, Duret C, Rohrer D, Girardier L, Mensi N, Fathi M, et al. (1999). “Efficacy of a green tea extracts rich in catechin polyphenols and caffeine in increasing 24-h energy expenditure and fat oxidation in humans”. The American journal of clinical nutition, 70: PP:1040-1045.
Eriksson M, Johnson O, Boman K, Hallmans G, Hellsten G, Nilsson TK, Soderberg S. (2008). “Improved fibrinolytic activity during exercise may be an effect of the adipocyte – derived hormones leptin and adiponectin”. Thrombosis research. 122: PP:701-708.
Friedman JM, Hallas JL. (1998). “Leptin and the regulation of body weight in mammals”. Nature, 395: PP:763-770.
Fukino Y, Ikeda A, Maruyama K, Aoki N, Okubo T, Iso H. (2008). “Randomized controlled trial for an effect of green tea – extract powder supplementation on glucose abnormalities”. European Journal of Clinical Nutrition, 62: PP:953-960.
German JP, Thaler JP, Wisse BE, Oh – I S, Sarruf DA, Matsen ME, et al. (2011). “Leptin activates a novel CNS mechanism for insulin – independent normalization of severe diabetic hyperglycemia”. Endocrinology, 152 (2): PP:394404.
Ichinose T, Nomura S, Someya Y, Akimoto S, Tachiyashiki K, Imaizumi K. (2011). “Effect of endurance training supplemented with green tea extract on substrate metabolism during exercise in humans”. Medicine and science in sports, 21 (4): PP: 598-605.
Ishigaki T, Koyama K, Tsujita J, Tanaka N, Hori S, Oku Y. (2005). “Plasma leptin levels of elite endurance runners after heavy endurance training”. Journal of physiological anthropology and applied human science, 24: PP: 573-578.
Ishii T, Yamakita T, Yamagami K, Yamamoto T, Miyamoto M, Kawasaki K, et al. (2001). “Effect of exercise training on serum leptin levels in type 2 diabetic patients”. Metabolism, 50: PP: 1136-1140.
Jurima e J, Hofmann P, Ju rima e T, Maestu J, Purge P, Wonisch M, et al. (2006). “Plasma adiponectin response to sculling exercise at individual anaerobic threshold in college level male rowers”. International Journal of sports medicine, 27; PP:272-277.
Jurimae J, Jurimae T. (2003). “Plasma leptin in female rowers: relationship with body composition and performance parameters”. Medicina dello sport, 56: PP:293-299.
Jurimae J, Maestu J, Jurimae T. (2003). “Leptin as a marker of training stress in highly trained male rowers?” European journal of applied physiology, 90: PP: 533-538.
Jurimae J, Maestu J, Jurimae T, Mangus B, Duvillard SP. (2011). “Peripheral signals of energy homeostasis as possible markers of training stress in athletes: a review”. Metabolism clinical and experimental, 60: PP:335-350.
Kang J, Robertson RJ, Hagberg JM, Kelley DE, Goss FL, DaSilva SG, et al. (1996). “Effect of exercise intensity on glucose and insulin metabolism in obese individuals and obese NIDDM patients”. Diabetes care, 19: PP:341-349.
Kishali NF. (2011). “Serum leptin level in healthy sedentary young men after a short – term exercise”. African journal of pharmacy and pharmacology, 5(4): PP: 522-526,
Lin JK, Lin – Shiau SY. (2006). “Mechanisms of hypolipidemic and anti – obesity effects of tea and tea polyphenols”. Molecular nutition and food research, 50: PP: 211-217.

Maestu J, Jurimae J, Valter J, Jurimae T. (2008). “Increases in ghrelin and decreases in leptin without altering adiponectin during extreme weight loss in male competitive bodybuilders”. Metabolism, 57: PP:221-225.
Maffei M, Halaas J, Ravussin E, Pratley RE, Maki KC, Reeves MS, et al. (2009). “Green tea catechin consumption enhances exercise – induced abdominal fat loss in overweight and obese adults”. Journal of nutition, 139: PP:264-270.
Miyatake N, Takahashi K, Wada J, Nishikawa H, Morishita A, Suzuki H, et al. (2004). “Changes in serum leptin concentrations in overweight Japanese men after exercise”. Diabetes, obesity and metabolism, 6: PP:332-337.
Murase T, Haramizu S, Shimotoyodome A, Tokimitsu I, Hase T. (2006). “Green tea extract improves running endurance in mice by stimulating lipid utilization during exercise”. American journal of physiology regulatory, integrative and comparative physiology, 290: PP:1550-1556.
Murase T, Nagasawa A, Suzuki J, Hase T, Tokimitsu I. (2002). “Beneficial effects of tea catechins on diet – induced obesity: stimulation of lipid catabolism in the liver”. International Journal obesity related metabolic disorder, 26: PP:14591464.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

Nagao T, Komine Y, Soga S, Meguro S, Hase T, Tanaka Y, Tokimitsu I. (2005). “Ingestion of a tea rich in catechins leads to a reduction in body fat and malondialdehyde – modified LDL in men”. American journal clinical nutrition, 81:
PP:122-129.
Noland RC, Baker JT, Boudreau SR, Kobe RW, Tanner CJ, Hickner RC, et al. (2001). “Effect of intense training on plasma leptin in male and female swimmers”. Medicine and science in sports and exercise, 33: PP:227-231.
Pasman WJ, westerterp – plantenga MS, Saris WHM. (1998). “The effect of exercise training on leptin levels in obese males”. American journal of physiology – endocrinology and metabolism, 274: PP: 280-286.
Perusse L, Collier G, Gagnon J, Leon AS, Rao DC, Skinner JS, et al. (1997). “Acute and chronic effects of exercise on leptin levels in humans”. Journal of applied physiology, 83(1): PP: 5-10.
Richards JC, Lonac MC, Johnson TK, Schweder MM, Bell C. (2010). “Epigallocatechin – 3 – gallate increase maximal oxygen uptake in adult humans”. Medicine and science in sports and exercise, 42(4): PP: 739-744.
Ryu OH, Lee J, Lee KW, Kim HY, Seo JA, Kim SG, et al. (2006). “Effects of green tea consumption on inflammation, insulin resistance and pulse wave velocity in type 2 – diabetes patients”. Diabetes research and clinical practice, 71: PP:356-358.
Sayana K, Zheng LS, Oguni, I. (2000). “Effects of green tea on growth, food utilization and lipid metabolism in mice”. In Vivo (Athens, Greece), 14(4), PP:481484.
Tartaglia LA, Dembski M, Weng X, Deng N, Culpepper J, Devos R, et al. (1995). “Identification and expression cloning of a leptin receptor”. OB – R. Cell, 83: PP: 1263-1271.
Thong FSL, Hudson R, Ross R, Janssen I, Graham TE. (2000). “Plasma leptin in moderately obese males: independent effects of weight loss and aerobic exercise”. American journal of physiology endocrinology and metabolism, 279:
PP:307-313.
Venables MC, Hulston CJ, Cox HR, jeukendrup AE. (2008). “Green tea extract ingestion, fat oxidation and glucose tolerance in healthy humans”. The American journal of clinical nutrition, 87: PP:778-784.


پاسخ دهید