زنان

شكل 1- اختلاف ميانگين زمان ريكاوري فشار سيستوليك بين 3 گروه سني زنان

تغييرات فشار خون سيستوليك زنان از حالت استراحت به حداكثر مقدار آن در زمان فعاليت و طي دورة ريكاوري در شكل 2 آورده شده است.

دقايق ريكاوري

دقايق ريكاوري

دقايق ريكاوري

شكل 2- تغييرات فشار خون سيستوليك زنان از حالت استراحت به حداكثر مقدار آن در زمان فعاليت و طي دورة ريكاوري
نتايج تحقيق حاضر نشان داد بين زمان ريكاوري فشار خون سيستوليك در مردان، در سه ردة سني تفاوت وجود دارد(جدول 3).
جدول 3 – نتايج آزمون براي مقايسة زمان ريكاوري فشار سيستوليك بين 3 گروه مردان
سطح معنيداري(sig) درجة آزادي(df) F شاخص
0/000* 27 و 2 13/320 زمان ريكاوري فشار خون
*معني داري اختلاف در 05/0≤P

اختلاف ميانگين زمان ريكاوري فشار سيستوليك بين سه گروه سني مردان در شكل 3 آورده شده است.

مردان

مردان

شكل 3. اختلاف ميانگين زمان ريكاوري فشار سيستوليك بين 3 گروه سني مردان
با توجه به مشاهدة اختلاف معنيدار بين گروه هاي مختلف سني، از آزمون پستعقيبي بونفروني استفاده شد(جدول 4). براساس نتايج حاصل، اختلاف معني داري بين گروه 1 با 2 و 1 با 3 مشاهده شد، به طوري كه گروه سني 20 تا 30 سال نسبت به گروه سني 30 تا 40 سال و 40 تا 50 سال، ريكاوري سريع تري داشتند(05/0P<). اختلاف معني داري در زمان ريكاوري فشار خون سيستوليك گروه سني 30 تا 40 و 40 تا
50 سال مشاهده نشد.
تغييرات فشار خون سيستوليك مردان از حالت استراحت به حداكثر مقدار آن در زمان فعاليت و طي دورة ريكاوري در شكل 4 آورده شده است.
جدول 4 – نتايج آزمون پس تعقيبي بونفروني براي مقايسه مراحل زمان ريكاوري فشار سيستوليك مردان
P اختلاف ميانگين مقايسة دو به دو گروهها
0/020* 2/40 30-20 سال گروه ها
40-30 سال 0/000* 4/20 30-20 سال 50-40 سال 0/109 1/80 40-30 سال 50-40 سال * معني داري اختلاف در 05/0≤P

نتايج اين تحقيق نشان داد زمان ريكاوري فشار خون در گروه سني 30 -20 سال بين زنان و مردان تفاوت معني دار دارد و مردان ريكاوري سريع تري نسبت به زنان دارند(05/0P<)، ولي در دو گروه سني 40 -30 و 50 -40 سال تفاوت معني داري بين دو جنس مشاهده نشد(جدول 5).

جدول 5- نتايج t مستقل براي مقايسة زمان ريكاوري فشار خون سيستوليك بين زنان و مردان در 3 گروه سني
اختلاف ميانگين سطح
معني داري(sig) درجة آزادي(df) T گروه
3/600 0/001* 18 3/857 30-20 سال
0/600 0/382 18 0/896 40- 30 سال
0/400 0/689 18 0/406 50- 40 سال
* معني داري اختلاف در 05/0≤P

دقايق ريكاوري

دقايق ريكاوري

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

دقايق ريكاوري

شكل 4- تغييرات فشار خون سيستوليك مردان از حالت استراحت به حداكثر مقدار آن در زمان فعاليت و طي دورة
ريكاوري
اختلاف ميانگين گروههاي سني سهگانه بين دو گروه زنان و مردان در شكل 5 آورده شده است.

شكل 5- اختلاف ميانگين زمان ريكاوري فشار سيستوليك گروه هاي سني سهگانه بين دو گروه زنان و
مردان
بحث و نتيجه گيري
نتيجة تجزيه و تحليل آماري نشان داد كه بين زمان ريكاوري فشار خون در زنان، در سه ردة سني تفاوت وجود ندارد. اكسيژن مصرفي بيشينه بهترين معيار آمادگي قلبي – عروقي است. جوانان نسبت به بزرگسالان، بيشترين اكسيژن مصرفي بيشينه را دارند و گزارش شده است كه با افزايش سن، اكسيژن مصرفي بيشينه كاهش مي يابد (8). با افزايش سن، مقاومت عروق سيستميك و فعاليت سمپاتيك افزايش و فعاليت پاراسمپاتيك، اكسيژن مصرفي بيشينه و حساسيت گيرندههاي فشار كاهش مي يابد. اين عوامل موجب مي شود كه با افزايش سن، ريكاوري فشار خون دچار تأخير شود(9، 8).
براساس نتايج به دست آمده بين زمان ريكاوري فشار خون در مردان، در سه رده سني تفاوت وجود دارد (05/0P<).
كاهش فشار خون به دليل كاهش برونده قلبي است، زيرا مقاومت محيطي در دورة ريكاوري افزايش مييابد. علت كاهش در برون ده قلبي، كاهش حجم ضربه اي است (14). با افزايش سن، مقاومت عروق سيستميك و فعاليت سمپاتيك افزايش و فعاليت پاراسمپاتيك، اكسيژن مصرفي بيشينه و حساسيت گيرندههاي فشار كاهش مي يابد. اين عومل موجب مي شود كه با افزايش سن، ريكاوري فشار خون دچار تأخير شود (9). پاسخ غيرطبيعي فشار خون پس از ورزش را مي توان به عواملي مانند افزايش حجم ضربه اي، افزايش مقاومت عروق سيستميك و افزايش فعاليت عصبي سمپاتيك نسبت داد (15).
* نتايج اين تحقيق نشان داد بين زمان ريكاوري فشار خون، در سه ردة سني مردان و زنان تفاوت وجود دارد(05/0P<).
زمان ريكاوري فشار خون در گروه 30-20 سال بين زنان و مردان تفاوت معنيدار نشان داد، ولي در دو گروه 40-30 و 50-40 سال تفاوت معني داري مشاهده نشد. از آنجا كه ريكاوري فشار خون مي تواند تحت تاثير شدت ورزشي قرار گيرد (12) و تحقيق حاضر در حد واماندگي صورت گرفته است، مي توان نتيجه گرفت وجود اختلاف در نتيجة حاصل بدليل تفاوت در شدت فعاليت است. ريكاوري فشار خون سيستوليك، تحت تأثير فعاليت عصبي سمپاتيك و پاراسمپاتيك قرار ميگيرد، به طوري كه ريكاوري فشار خون سيستوليك با افزايش سمپاتيك و كاهش فعاليت پاراسمپاتيك، دچار تأخير ميشود. گزارش شده است كه در هر ردة سني، فعاليت سمپاتيك زنان نسبت به مردان، كاهش و فعاليت پاراسمپاتيك افزايش مي يابد (9). مردان نسبت به زنان، اكسيژن مصرفي بيشينة بالايي دارند. ظرفيت هوازي در مردان نسبت به زنان بيشتر است، بنابراين مي توان گفت اكسيژن مصرفي بيشينه بر تفاوت هاي جنسي در ريكاوري فشار خون سيستوليك موثر است (6).
پس از يك جلسه فعاليت وامانده ساز، مشاهده شد كه جنس بر ريكاوري فشار خون تأثيرگذار است، به طوري كه مردان نسبت به زنان ريكاوري سريع تري داشتند. همچنين پس از يك جلسه فعاليت وامانده ساز در مردان غيرورزشكار، اثر سن مشاهده شد، به طوري كه مردان جوان نسبت به مردان مسن ريكاوري سريع تري داشتند. پس از يك جلسه فعاليت وامانده ساز، تأثير سن بر ريكاوري فشار خون، در زنان غيرورزشكار مشاهده نشد.
پيشنهادها
با توجه به اينكه سن بر ريكاوري فشار خون، پس از يك وهله فعاليت وامانده ساز تأثير دارد، ازاين رو پيشنهاد ميشود كه مربيان و پزشكان در فعاليتها و بررسي عملكرد غيرورزشكاران اين موضوع را در نظر بگيرند. در نهايت، با توجه به تأثير سن و جنس بر نتايج به دست آمده، پيشنهاد مي شود تحقيق مشابه با آزمودني هاي ورزشكار انجام گيرد. همچنين به منظور اطمينان از نتايج بدست آمده از تحقيق حاضر و افزايش اعتبار و روايي تحقيق، تحقيق مشابه، با تعداد آزمودني بيشتر از ده نفر در هر ردة سني، انجام پذيرد. همچنين به جاي دوچرخة كارسنج، از نوارگردان استفاده شود و تحقيق جداگانه اي روي بيماران مبتلا به پرفشار خوني صورت گيرد.
سپاسگزاري
از تمامي آزمودني هايي كه در تحقيق حاضر شركت كردند، بي نهايت سپاسگزاريم. شايان ذكر است مقالة حاضر از پايان نامة كارشناسي ارشد مصوب دانشگاه تبريز استخراج شده است.

منابع و مĤخذ
1.Azizi A, Abasi M, Abdoli GH. (2008). “The prevalence of Hypertension and its Association with Age, Sex and BMI in a Population Being Educated Using Community-Based Medicine in Kermanshah: 2003”. Iranian Journal of Endocrinology & Metabolism 10(4): PP:323-329 [Persian].
2.Borg GA. (1982). “Psychophysical bases of perceived exertion” .Medicine and science in sports and exercise 14: PP:377-381.
3.Brian C, Leutholtz., lgnacia ripoll.(1999). “Exercise and disease management, 1st edition”. chapter 1, PP: 9-16
4.Bryan SH, Larose MSP, Campbell N, Clarke J, Tremblay MS.(2010). “Resting blood pressure and heart rate measurement in the Canadian Health Measures Survey, cycle 1”. Statistics Canada, Catalogue 21: PP:1-9.
5.Carvalho DCL and Cliquet Jr A. (2005). “Response of the arterial blood pressure of quadriplegic patients to treadmill gait training”. Brazilian journal of Medical and Biological Research 38(9): PP:1367-137.
6.Dimkpa U, Ugwu AC, Oshi DC. (2008) . “Assessment of sex differences in systolic blood pressure responses to exercise in healthy, nonathletic young adults”. Journal of Exercise physiology online 11(2):PP: 18–25
7.Dimkpa U, Ugwu AC, Oshi DC. (2009). “Influence of age on blood pressure recovery after maximal effort ergometer exercise in non-athletic adult males”. European Journal of Applied Physiology 106: PP:791-797
8.Dimkpa U, Ugwu AC. (2008). “Age-related differences in systolic blood pressure recovery after a maximal-effort exercise test in non-athletic adults”. International journal of Exercise Science 1(4):PP:142-152.
9.Dimpka U, Ugwu AC. (2009). “Determination of systolic blood pressure recovery time after exercise in apparently healthy, normotensive, nonathletic adults and the effects of age, gender and exercise intensity”. Int J Exerc Sci 2(2): PP:115-130.
10.Fleg JL, Morell CH, Bos AG, Brant LJ. (2005). “Accelerated longitudinal decline of aerobic capacity in healthy older adults”. Circulation. 112: PP:674-682
11.Fletcher GF, Balady GJ, Amsterdam AE, Chaitman B, Robert E,Jerome F et al. (2001). “Exercise standards for testing and training: a statement for health care professionals from the American heart association”. Circulation. 104: PP:1694-1740
12.Forjaz C.L.M, MatsudairaY, Rodrigues F.B, Nunes N, Negro C.E. (1998). “Post-exercise changes in blood pressure, heart rate and rate pressure product at different exercise intensities in normotensive humans”. Brazilian journal of Medical and Biological Research 31(10) : PP:1247-1255.
13.Gaeini AA, Rajabi H. (2004). “Physical Fitness”. Samt Publication[Persian].
14.Hagberg JM, Montain SJ, and Martin WH. (1987). “Blood pressure and hemodynamic responses after exercise in older hypertensives”. J Appl Physiol 63: PP:270-276.
15.Hashimoto M, Okamoto M, Yamagata T, Yamane T, Watanabe M, Tsuchioka Y et al. (1993). “Abnormal systolic blood pressure during exercise recovery in patients with angina pectoris”. J Am Coll Cardiol 22: PP:659-664.
16.Huxley VH. (2007). “Sex and the cardiovascular system: the intriguing tale of how women and men regulate cardiovascular function differently”. Advan Physiol Edu 31:PP: 17-22
17.Javorka M, Ila I, Balha rek T, Javorka K. (2002). “Heart rate recovery after exercise; relations to heart rate variability and complexity”. Brazilian journal of Medical and Biological Research 35:PP: 991-1000.
18.Jones PP, Christou DD, Jordan J, Seals DR. (2003). “Baroreflex buffering is reduced with age in healthy men”. Circulation. 107: PP:1770-1774
19.Kurl S, Laukkanen JA, Rauramaa R, Lakka TA, Sivenius J, Salonen JJ. (2001). “Systolic blood pressure response to exercise stress test and risk of stroke”. Stroke 32:PP: 2036-2041.


پاسخ دهید