متغیر سطوح آمیلوئید بتا 42-1
)pg/ml( گروه
935/13± 6/652 0/3539± 0/05952 کنترل )C(
9133± 955/57 916/23± 9/155 0/5223± 0/03323 ورزشی )T(
192/00± 5/535 2/9100± 0/90259 کنترل ديابت )CD(
650/35± 35/15 199/72± 13/392 0/3523± 0/05179 ورزشی – ديابتی )DT(
0/3539± 0/03516 آلیوم – ديابت )DA(
656/23± 37/59 0/3113± 0/05752 ورزشی آلیوم – ديابتی )DAT(
وزن )گرم( مسافت دويدن )متر(
*اعداد به صورت میانگین ± انحراف معیار بیان شده اند.
بحث و نتیجه گیری
هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثیر مصرف عصارة گیاه آلیوم پارادوكسوم همراه با فعالیت ورزشي ارادي بر تغییرات سطوح 42-1Aβ قشر مغز موشهاي صحرايي ديابتي القاشده با آلوكسان بود. همانطور كه انتظار ميرفت، مقادير وزن و مسافت پیمودهشده در آزمودنيهاي ديابتي نسبت به آزمودنيهاي سالم كمتر بود كه نشاندهندة تأثیر منفي ديابت روي كاهش وزن بدن و مسافت پیمودهشده در آزمودنيهاي ديابتي است. تزريق آلوكسان موجب القاي ديابت در آزمودنيهاي گروه CD و DT شد. ديابت موجب افزايش 42-1Aβ در قشر مغز اين گروهها شد. تفاوت معناداري بین سطوح 42-1Aβ گروههاي T و DT و DAT مشاهده نشد. همچنین مصرف عصارة گیاه آلیوم پارادوكسوم همراه با فعالیت ورزشي سطوح 42-1Aβ قشر مغز را در گروه DAT بهطور معناداري كاهش داد.
تجمع آمیلوئید بتا در مغز آثار مخربي برجا ميگذارد. تجمع نوروتوكسي Aβ ميتواند موجب پاسخهاي تخريبي، مرگ سلول عصبي و كاهش تدريجي شناخت شود) 94(. تحقیقي نشان داد كه تجمع Aβ در مغز
15
موشهاي ديابتي با التهاب عصبي و آسیب نوروني مرتبط است) 49(. سازوكار احتمالي ارتباط ديابت و Aβ به اينگونه است كه كمبود انسولین رويدادي مقدماتي است كه موجب كاهشهايي در آبشار علامتدهي انسولین مغز ميشود و در اختلالهاي رفتاري ناشي از ديابت شركت ميكند. همچنین نقض در علامتدهي انسولین مقدمة گسترش ديابت قندي است و ممكن است ناشي از كمبود انسولین )ديابت نوع 1( يا مقاومت انسولین )ديابت نوع 4( باشد. كاهش علامتدهي انسولین با افزايش سطوح پروتئین Aβ مرتبط است. بهعبارت ديگر ،سطوح پروتئین Aβ در مغز موشهاي ديابتي بهطور معناداري افزايش مييابد) 17(. در نتیجه، يافتههاي تحقیق حاضر با نتايج تحقیقاتي كه افزايش سطوح 42-1Aβ را بهدنبال القاي ديابت گزارش كردند، همسوست) 91، 48، 17، 16(.
نتايج نشان داد كه تمرين اختیاري، سطوح 42-1Aβ را در گروه ورزشي ديابتي كاهش ميدهد. فعالیت ورزشي احتمالاً از طريق ت/// فرايند عملكردي پروتئین پیشساز آمیلوئید و افزايش تخريب و پاكسازي Aβ به كاهش سطوح 42-1Aβ در مغز ميانجامد) 1(. مسئلة مورد توجه در تحقیق حاضر، اين است كه ورزش اختیاري توانسته است سطوح پروتئین 42-1Aβ را در مغز آزمودنيهاي ديابتي كاهش دهد كه در نتیجه نشاندهندة تأثیر مفید ورزش اختیاري در كاهش يكي از عوارض ناشي از بیماري ديابت است. باتوجه به ارتباط فشار اكسايشي با ديابت) 21( و Aβ )21(، فعالیت ورزشي منظم و اختیاري، مقاومت در مقابل فشار اكسايشي را تعديل ميكند و سطوح آنزيمهاي آنتياكسیداني را در مغز افزايش ميدهد) 41(. ورزش، قويترين محرك نوروژني است. دويدن آزمودنيهاي حیواني روي چرخ دوار موجب افزايش 2 – 9 برابر يا حتي بیشتر در تولید و بقاي سلولهاي عصبي )نوروژنها( جديد در شكنج دندانهاي هیپوكمپ ميشود) 98(. از سوي ديگر، مصرف گیاه آلیوم پارادوكسوم اثار آنتياكسیداني زيادي دارد) 11(. بهنظر ميرسد پلي فنولهاي گیاهي كه منابع اصلي از فلاوانولها )زير شاخة فلاونوئید( هستند، ممكن است تأثیرات شناختي مشخصي را میانجيگري كنند. در كشت سلولي، فلاوانولها ويژگيهاي محافظتي نوروني، آنتياكسیداني و ضد آپوپتوزي دارند. در محیط آزمايشگاهي، فلاوانولها ميتوانند شكلپذيري سیناپسي و يادگیري را افزايش دهند. اپيكاتچین همراه با ورزش اختیاري در افزايش عملكرد حافظه و شكلپذيري سیناپسي مؤثر است) 98(. مكملهاي غذايي داراي فلاوانول همراه با فعالیت ورزشي در مورفولوژي نوروني بسیار مؤثرند.
13
ورزش و احتمالاً رژيم غذايي سطوح ناقلهاي عصبي و عوامل تغذيهاي را افزايش ميدهند. اين دو عامل به-طور مستقیم عملكرد نورونهاي بالغ را افزايش ميدهند و تولید نورونهاي جديد را در مغز تحريك ميكنند .فعالیت ورزشي، تكثیر سلولهاي اندوتلیال مغز و آنريوژنز )فرايند فیزيولوژيكي كه در رشد عروق خوني جديد دخالت دارد( كل مغز را افزايش ميدهد. هم ورزش و هم فلاوانولها، سنتز نیتريك اكسید) NO( اندوتلیال را افزايش ميدهند. بنابراين رژيم غني از فراوردههاي گیاهي همراه با ورزش ميتوانند از زوال عقل عروقي جلوگیري كنند) 98(. آلیوم پارادوكسوم توان احیاكنندگي زيادي دارد، به اين صورت كه الكترونها را داده و با راديكالهاي آزاد وارد واكنش ميشود و آنها را به محصولات پايدارتر تبديل ميكند. بهعلاوه، عصارة گیاهي آلیوم پارادوكسوم توانايي زيادي در مهار اكسیداسیون چربي دارد. همچنین پاككنندگي هیدروژن پراكسید توسط عصارة گیاهي آلیوم پارادوكسوم بهدلیل تركیبات فنولي اين گیاه است كه ميتواند الكترونها را به هیدروژن پراكسید بدهد و در نتیجه آن را به آب خنثي كند) 11(.
باتوجه به نتايج اين تحقیق بهنظر ميرسد كه تركیب ورزش اختیاري و مصرف عصارة گیاه آلیوم پارادوكسوم ميتواند با كاهش سطوح 42-1Aβ از فشار اكسايشي مغز آزمودنيهاي ديابتي بكاهد. بهنظر ميرسد اجراي تمرين دويدن اختیاري بهتنهايي و در تركیب با مصرف عصارة گیاه آلیوم پارادوكسوم تجمع آمیلوئید ناشي از ديابت را در آزمودنيهاي حیواني كاهش ميدهد و ازاينرو ميتواند بهعنوان يك توصیة درماني غیردارويي اثرگذار باشد.

منابع و مآخذ
Adlard PA, Perreau VM, Pop V, Cotman CW. (2005). “Voluntary exercise decreases amyloid load in a transgenic model of Alzheimer’s disease”. Journal of Neuroscience. 25(17): PP:4217-.1224
Anantharaman M, Tangpong J, Keller JN, Murphy MP, Markesbery WR, Kiningham KK, St Clair DK. (2006). “Beta-amyloid mediated nitration of
manganese superoxide dismutase: implication for oxidative stress in a APPNLH/NLH X PS-1P264L/P264L double knock-in mouse model of Alzheimer’s
disease”. Am J Pathol. 2006; 168: PP:1608-.8161
90
Arvanitakis Z, Wilson Z, Bienias JL, Evans DA, Bennett DA. (2004). “Diabetes mellitus and risk of Alzheimer disease and decline in cognitive function”. Arch Neurol. 61: PP:661-666.
4-Butterfield, DA. (2003). “Amyloid beta-peptide [1-42]-associated free Radical-induced oxidative stress and neurodegeneration in Alzheimer’s disease grain: Mechanisms and consequences”. Curr Med Chem. 2003; 10: PP:26512659.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

Cho JY, Um HS, Kang EB, Cho IH, Kim CH, Cho JS, Hwang DY. (2010).
“The combination of exercise training and α-lipoic acid treatment has therapeutic effects on the pathogenic phenotypes of Alzheimer’s disease in NSE/APPswtransgenic mice”. International Journal of Molecular Medicine. 25: PP:337-34.
Clark A, Wells CA, Buley ID, Cruickshank JK, Vanhegan RI, Matthews DR, et al. (1998). “Islet amyloid, increased A-cells, reduced B-cells and exocrine fibrosis: quantitative changes in pancreas in type 2 diabetes. Diabetes Res”. 9: PP:151–9.
Cummings BJ, Pike CJ, Shankle R, Cotman CW. (1996). “Beta-amyloid deposition and other measures of neuropathology predict cognitive status in Alzheimer’s disease”. Neurobiol Aging. 17: PP:921-933.
Delmastro MM, Piganelli JD. (2011). “Oxidative Stress and Redox Modulation Potential in Type 1 Diabetes”. Clinical and Developmental Immunology. 593863: PP:1-.51
Dominguez C, Ruiz E, Gussinye M, Carrascosa A.(1998). “ Oxidative stress at onset and in early stages of type 1 diabetes in children and adolescents”. Diabetes Care. 21: PP:1736-.2471
Du XL, Edelstein D, Rossetti L, Fantus IG, Goldberg HJ, Ziyadeh F, Wu J, Brownlee M. (2000). “Hyperglycemia induced mitochondrial superoxide overproduction activates the hexosamine pathway and indices plasminogen
92
activator inhibitor-1 expressipn by increasing Sp 1 glycosylation PP:. Proc Natl Acad Sci USA. 97: PP:12222-12226.
Ebrahimzadeh MA, Nabavi SF, Nabavi SM, Eslami B. (2010).
“Antihemolytic and antioxidant activities of Allium paradoxum”. Cent Eur J Biol. 5(3): PP:338-345.
Esch FS, Keim PS, Beattie EC, Blacher RW, Culwell AR, Oltersdorf T, McClure D, Ward PJ. (1990). “Cleavage of amyloid beta peptide during constitutive processing of its precursor”. Science. 248: PP:1122-4.
Gispen WH, Biessels GJ. (2000). “Cognition and synaptic plasticity in diabetes mellitus”. Trends Neurosci. 23: PP:542–9.
Herring A, Blome M, Ambrée O, Sachser N, Paulus W, Keyvani K. (2010). “Reduction of Cerebral Oxidative Stress Following Environmental Enrichment in Mice with Alzheimer-Like Pathology”. Brain Pathology. 2010; 20: 166–175.
http://www.pfaf.org
Jolivalt CG, Hurford R, Lee CA, Dumaop W, Rockenstein E, et al. (2010).
“Type1 diabetes exaggerates features of Alzheimer’s disease in APP transgenic mice”. Exp Neurol. 223(2): PP: 422–431.
Jolivalt CG, Lee CA, Beiswenger KK, Smith JL, Orlov M, Torrance MA, Masliah E. (2008). “Defective Insulin Signaling Pathway and Increased Glycogen Synthase Kinase-3 Activity in the Brain of Diabetic Mice: Parallels with
Alzheimer’s disease and Correction by Insulin”. Journal of Neuroscience Research. 86: PP:3265–.4723
Kathryn EN, Wayne WP. (2008). “Exercise alters the immune profile in Tg2576 Alzheimer mice toward a response coincident with improved cognitive performance and decreased amyloid”. J of Neuroinflammation. 2008; 5:13.
91
Ke Z, Yip SP, Li L, Zheng XX, Tong KY. (2011). “The effects of voluntary, involuntary, and forced exercises on brain-derived neurotrophic factor and motor function recovery”. A Rat Brain Ischemia Model. PLoS ONE. 6(2): e16643.
Knopman D, Boland LL, Mosley T, Howard G, Liao D, Szklo M, et al.
(2001). “Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) Study Investigators. Cardiovascular risk factors and cognitive decline in middle-aged adults”. Neurology. 56: PP:42–8.
Krest I, Glodek J, Keugen M. (2000). “Cysteine sulfoxides and alliianse Activity of some allium species”. J Agric foodchem. 48: PP: 3753-3760.
Levites Y, Das P, Price RW, Rochette MJ, Kostura LA, McGowan EM, Murphy MP, Golde TE. (2006). “Anti-A beta42- and anti-A beta40-specific mAbs attenuate amyloid deposition in an Alzheimer disease mouse model”. J Clin Invest. 2006; 116 (1): PP:193–201.
Li ZG, Zhang W, Sima AA. (2007). “Alzheimer-like changes in rat models of spontaneous diabetes”. Diabetes. 56: PP:1817-1824.
Luchsinger JA, Reitz C, Honig LS, Tang MX, Shea S, Mayeux R. (2005). “Aggregation of vascular risk factors and risk of incident Alzheimer disease”. Neurology. 65: PP:545–551.
Marton O, Koltai E, Nyakas C, Bakonyi T, Zenteno-Savin T, Kumagai S, Goto S, Radak Z. (2010). “Aging and exercise affect the level of protein acetylation and SIRT1 activity in cerebellum of male rats”. Biogerontology. 11: PP:679–.686
Moreira PI, Santos MS, Seiça R, Oliveira CR. (2007). “Brain mitochondrial dysfunction as a link between Alzheimer’s disease and diabetes”. Journal of the Neurological Sciences. 257: PP:206–.412
Parachikova A, Nichol KE, Cotman CW. (2008). “Short-term exercise in aged Tg2576 mice alters neuroinflammation and improves cognition.
Neurobiology Disease. 30(1): PP:121–.921
99
Qu ZS, Tian Q, Zhou XW, Wang XC, Wang Q, Zhang Q, Wang JZ. (2005). “Alteration of beta-amyloid and glutamate transporter in the brain of diabetes rats and the underlying mechanism”. Acta Acad Med Sin. 27: PP:708–711.
Roriz-Filho JS, Sá-Roriz TM, Rosset I, Camozzato AL, Santos AC, Chaves MLF, Moriguti JC, Roriz-Cruz M. (2009). “(Pre)diabetes, brain aging, and cognition. Biochimica et Biophysica Acta”. 1792: PP:432–443.
Schubert D, Behl C, Lesley R, Brack A, Dargusch R, Sagara Y, Kimura H. (1995). “Amyloid peptides are toxic via a common oxidative mechanism”. Proc Natl Acad Sci USA. 92: PP:1989-1993.
Selkoe DJ.(2004). “Alzheimer disease: mechanistic understanding predicts novel therapies”. Ann Intern Med. 140: PP:627–638.
Selkoe DJ. (2000). “Toward a comprehensive theory for Alzheimer’s disease. Hypothesis: Alzheimer’s disease is caused by the cerebral accumulation and cytotoxicity of amyloid B-protein”. Ann N YAcad Sci. 924: PP:17–25.
Sharma VK, Kumar S, Jayantibhai Patel H, Huger S. (2010). “Hypoglycemic activity of glomerata in alloxan induced diabetic”. Int J Pharmac Sci. 1(2): PP:18-22.
Shelat PB, Chalimoniuk M, Wang JH, Strosznajder JB, Lee JC, Sun AY, Simonyi A, Sun GY. (2008). “Amyloid beta peptide and NMDA induce ROS from NADPH oxidase and AA release from cytosolic phospholipase A<sub>2</sub> in cortical neurons”. Journal of Neurochemistry. 106(1): PP:45-.55
Shuli S, Yongmei Z, Zhiwei Z, Zhijuan J. (2001). “Beta-amyloid and its binding protein in the hippocampus of diabetic mice: Effect of APP17 peptide”. NeuroReport. 12: PP:3317–3319.
Sun MK, Alkon DL. (2006). “Link between Alzheimer’s disease and diabetes”. Drugs Today. 42: PP:481-489.
93
Um HS, Kang EB, Leem YH, Cho IH, Yang CH, Chae KR, Hwang DY, Cho JY.( 2008). “Exercise training acts as a therapeutic strategy for reduction of the pathogenic phenotypes for Alzheimer’s disease in an NSE/APPsw-transgenic model”. International journal of molecular medicine. 22: PP:529-539.
Van Praag H. (2009). “Exercise and the brain: something to chew on”. Trends in Neurosciences. 32(5): PP:283-290.
Westermark P, Wilander E. (1978). “The influence of amyloid deposits on the islet volume in maturity onset diabetes mellitus”. Diabetologia. 15: PP:417– 21.
Xu W, Qiu C, Winblad B, Fratiglioni L.(2007). “The effect of borderline diabetes on the risk of dementia and Alzheimer’s disease”. Diabetes. 56: PP:211– 216.
Younkin SG. (1998). “The role of A Beta 42 in Alzheimer’s disease”. J Physiol (Paris). 92: PP:289–292.


دیدگاهتان را بنویسید