1-3-7) علائم بيماري سنگ کيسه صفرا.28
1-3-7-1) سير طبيعي29
درمان30
1-3-7-2) درمان جراحي30
1-3-7-3) درمان طبي- حل کردن سنگ کيسه صفرا31
1-3-8) کله سيستيت حاد32
1-3-8-1) مورفولوژي35
1-3-8-2) خصوصيات باليني کوله سيستيت حاد36
1-3-8-3) کله سيستيت بدون سنگ36
1-3-9) کله سيستوپاتي بدون سنگ37

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

1-3-10) کله سيستيت آمفيزماتو38
1-3-11-1) کله سيستيت مزمن38
1-3-11-2) مرفولوژي40
1-3-11-3) خصوصيات باليني کوله سيستيت مزمن40
1-3-11-4) خصوصيات باليني تشخيص کوله سيستيت حاد و مزمن40
1-4) اختلالات مجاري صفراوي خارج کبدي41
1-4-1) کوله دوکوليتاز و کلانژيت صعودي41
1-4-2) آترزي صفراوي خارج کبدي42
1-4-2-1) سير باليني43
1-4-3) تومورها43
1-4-3-1-1) سرطان کيسه صفرا43
1-4-3-1-2)مورفولوژي:44
1-4-3-1-3) خصوصيات باليني44
1-4-3-2) کارسينوم مجاري صفراوي خارج کبدي، از جمله آمپول واتر45
1-4-3-2-1) مورفولوژي45
1-4-3-2-2) خصوصيات باليني46
فصل دوم: سوابق مربوط49
فصل سوم: مواد و روشها65
3-1) چکيده روش تحقيق66
3-1-2) جامعة مورد مطالعه67
3-1-3) منطقه مورد پژوهش68
3-1-4) روش نمونه گيري72
3-2-1) آماده سازي سنگ صفرا براي استخراج DNA74
3-2-2) آماده سازي لايه مخاطي کيسه صفرا براي استخراج DNA74
3-2-3) آماده سازي مايع صفراوي براي استخراج DNA74
3-3) روش استخراج DNA به روش کيت سينا ژن75
3-4) واکنش زنجيره اي پليمرازي76
3-4-1)مواد77
3-4-1-1) ميكروتيوب ها و نوك سمپلرها77
3-4-1-2) محلول بافري PCR با غلظت 5X77
3-4-1-3) Mgcl 277
3-4-1-4) Kcl78
3-4-1-5) Tris Hcl78
3-4-1-6) مخلوط نوكلئوزيدها (dNTPs)78
3-4-1-7) Taq DNA polymerase79
3-4-1-7-1) DNA polymerase Smart79
3-4-1-8) پرايمرها79
3-4-1-9) سايز ماركر80
3-4-1-10) اتيديوم برومايد81
3-4-1-11) Loading Buffer81
3-4-1-12) ژل آگاروز81
3-4-2) مواد لازم براي تهيه TBE 1X82
3-4-2-1) طرز تهيه بافر TBE 1X82
3-4-3) نرم افزارهاي مورد استفاده82
3-9) ژل الكتروفورز محصولات PCR90
3-10) کشت هليکوباکتر91
3-11-1) بررسي ميزان IgG هليکوباکتر پيلوري در سرم خون92
3-11-2) شيکر اليزا95
3-11-3) شوينده اليزا96
3-11-4) خواننده اليزا97
3-11-5) مراحل انجام آزمون اليزا که تقريبا در تمام انواع آن مشترک است عبارت است از98
3-11-6) روش کار با کيت Monobind Anti-H. Pylori IgG99
3-11-7) مراحل انجام آزمايش H. Pylori IgG100
فصل چهارم: نتايج102
4-1 ) نتايج مربوط به افراد مورد مطالعه در اين پژوهش103
4-2) نتايج مربوط به حضور ژن hsp60 در بيماران کله سيستيت مزمن114
4-3) نتايج مربوط به حضور ژن hsp60 در بيماران کله سيستيت حاد116

4-4) نتايج مربوط به حضور ژن hsp60 در مايع صفرا گروه شاهد118
4-5) نتايج مربوط به ميزان فراواني نسبي تست IgG هليکوباکتر121
4-6) نتايج مربوط به ميزان فراواني نسبي BMI127
4-7) نتايج مربوط به ژن 16s rRNA هليکوباکتر بيليس131
4-8) نتايج مربوط به ميزان فراواني نسبي هليکوباکتر هپاتيکوس133
4-9) نتايج مربوط به ميزان فراواني نسبي هليکوباکتر پولوروم133
4-10) نتايج مربوط به ميزان فراواني نسبي هليکوباکتر پيلوري، هليکوباکتر هپاتيکوس، هليکوباکتر بيليس و هليکوباکتر پولوروم در سنگ کيسه صفرا در بيماران کله سيستيت مزمن133
4-11) نتايج مربوط به کشت هليکوباکتر133
فصل پنجم: بحث و نتيجه گيري134
پيشنهادات148
منابع149
فهرست جداول
جدول 2-1) گزارش سازمان بهداشت جهاني از برآورد بروز، مرگ و مير ، و ميزان شيوع انواع سرطان در مردها و زن ها در طول 5 سال[117]62
جدول 2-2) گزارش سازمان بهداشت جهاني از برآورد بروز، مرگ و مير ، و ميزان شيوع انواع سرطان در زن ها در طول 5 سال[117]63
جدول 2-3) گزارش سازمان بهداشت جهاني از برآورد بروز، مرگ و مير ، و ميزان شيوع انواع سرطان در زن ها در طول 5 سال[117]64
جدول 3-1) نمونه اي از پرسشنامه مورد استفاده در اين پژوهش70
جدول 3-2) فرم رضايت اخلاق پزشکي مورد تاييد کميته منطقه اي اخلاق پزشکي دانشگاه علوم پزشکي اصفهان براي اين تحقيق71
جدول 3-3) مقادير مواد لازم براي PCR ژن Hsp60 هليکوباکتر پيلوري83
جدول3-4) برنامه دمايي دستگاه ترموسايکلر براي تکثير ژن Hsp 60 هليکوباکتر پيلوري83
جدول 3-5) مقادير مواد لازم براي PCR ژن s rRNA16 هليکوباکتر پولوروم85
جدول 3-6) برنامه دمايي دستگاه ترموسايکلر براي تکثير ژن 16s rRNAهليکوباکتر پولوروم85
جدول 3-7) مقادير مواد لازم براي PCR ژن s rRNA 16هليکوباکتر بيليس87
جدول 3-8) برنامه دمايي دستگاه ترموسايکلر براي تکثير ژن 16s rRNA هليکوباکتر بيليس87
جدول 3-9) مقادير مواد لازم براي PCR ژن s rRNA16 هليکوباکتر هپاتيکوس89
جدول 3-10) برنامه دمايي دستگاه ترموسايکلر براي تکثير ژن s rRNA16هليکوباکتر هپاتيکوس89
جدول 3-11) مواد مورد نياز براي ساخت محيط کشت بهينه سازي شده براي رشد فرم کوکوئيد هليکوباکتر پيلوري92
جدول4-1-1) مقايسه فراواني نسبي هر دوجنس بيماران کله سيستيت حاد در گروه هاي سني مختلف105
جدول4-1-2) مقايسه فراواني نسبي جنس زن بيماران کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف106
جدول4-1-3) مقايسه فراواني نسبي جنس مرد بيماران کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف107
جدول 4-1-4) مقايسه فراواني نسبي هر دوجنس بيماران کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف108
جدول 4-1-5) مقايسه فراواني نسبي جنس زن بيماران کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف109
جدول4-1-6) مقايسه فراواني نسبي جنس مرد بيماران کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف110
جدول 4-1-7) مقايسه فراواني نسبي هر دوجنس گروه شاهد در رده هاي سني مختلف111
جدول 4-1-8) مقايسه فراواني نسبي جنس زن گروه شاهد در ر ده هاي سني مختلف112
جدول 4-1-9) مقايسه فراواني نسبي جنس مرد گروه شاهد در رده هاي سني مختلف113
فهرست تصاوير
تصوير3-1) -A موقعيت جغرافيايي استان اصفهان در ايران. B- نقشه جخرافيايي استان اصفهان69
تصوير3-2) ست جراحي کله سيستکتومي لاپراسکوپيک72
تصوير 3-3) دو روش کله سيستکتومي باز و لاپراسکوپيک73
تصوير3-4)کلانژيوپانکراتوگرافي برگشتي آندوسکوپيک73
فهرست نمودار
نمودار 4-1-1) مقايسه فراواني نسبي هر دوجنس بيماران کله سيستيت حاد در گروه هاي سني مختلف105
نمودار 4-1-2) مقايسه فراواني نسبي جنس زن بيماران کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف106
نمودار 4-1-3) مقايسه فراواني نسبي جنس مرد بيماران کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف107
نمودار 4-1-4) مقايسه فراواني نسبي هر دوجنس بيماران کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف108
نمودار 4-1-5) مقايسه فراواني نسبي جنس زن بيماران کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف109
نمودار 4-1-6) مقايسه فراواني نسبي جنس مرد بيماران کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف110
نمودار 4-1-7) مقايسه فراواني نسبي هر دوجنس گروه شاهد در رده هاي سني مختلف111
نمودار 4-1-8) مقايسه فراواني نسبي جنس زن گروه شاهد در ر ده هاي سني مختلف112
نمودار 4-1-9) مقايسه فراواني نسبي جنس مرد گروه شاهد در رده هاي سني مختلف113
نمودار 4-2-1) مقايسه فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در مايع صفرا بيماران زن و مرد کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف114
نمودار 4-2-2) مقايسه فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در مايع صفرا بيماران زن کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف115
نمودار 4-2-3) مقايسه فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در مايع صفرا بيماران مرد کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف115
نمودار 4-3-1) مقايسه فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در مايع صفرا بيماران زن و مرد کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف116
نمودار 4-3-2) مقايسه فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در مايع صفرا بيماران زن کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف117
نمودار4-3-3) مقايسه فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در مايع صفرا بيماران مرد کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف117
نمودار 4-4-1) مقايسه ميزان فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در هر دو جنس گروه شاهد در رده هاي سني مختلف118
نمودار 4-4-2) مقايسه موارد مثبت hsp60 در مايع صفرا بيماران کله سيتيت مزمن با گروه شاهد در رده هاي سني مختلف119
نمودار 4-4-3) مقايسه موارد مثبت hsp60 در مايع صفرا بيماران کله سيتيت حاد با گروه شاهد در رده هاي سني مختلف119
نمودار 4-4-4) ميزان فراواني نسبي ژن hsp60 هليکوباکتر پيلوري در بافت کيسه صفرا زنان کله سيستيت حاد در رده هاي سني مختلف120
نمودار 4-5-1) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در هر دو جنس بيماران کله سيستيت حاد121
نمودار 4-5-2) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در زنان بيمار کله سيستيت حاد122
نمودار 4-5-3) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري درمردان بيمار کله سيستيت حاد122
نمودار 4-5-4) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در هر دو جنس بيماران کله سيستيت مزمن123
نمودار 4-5-5) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در زنان بيمار کله سيستيت مزمن123
نمودار 4-5-6) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در مردان بيمار کله سيستيت مزمن124
نمودار 4-5-7) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در هر دو جنس گروه شاهد125
نمودار 4-5-8) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در زنان گروه شاهد125
نمودار 4-5-9) ميزان فراواني نسبي نتايج مثبت و منفي تست IgG هليکوباکتر پيلوري در مردان گروه شاهد126
نمودار4-6-1) مقايسه ميزان فراواني نسبي دسته هاي مختلف BMI در هر دو جنس بيمار کله سيستيت مزمن ، در رده هاي سني مختلف127
نمودار4-6-2) مقايسه ميزان فراواني نسبي دسته هاي مختلف BMI زنان بيمار کله سيستيت مزمن ، در رده هاي سني مختلف128
نمودار 4-6-3) مقايسه ميزان فراواني نسبي دسته هاي مختلف BMI مردان بيمار کله سيستيت مزمن ، در رده هاي سني مختلف128
نمودار 4-6-4) مقايسه ميزان فراواني نسبي دسته هاي مختلف BMI در هر دو جنس بيمار کله سيستيت حاد ، در رده هاي سني مختلف129
نمودار 4-6-5) مقايسه ميزان فراواني نسبي دسته هاي مختلف BMI زنان بيمار کله سيستيت حاد ، در رده هاي سني مختلف129
نمودار 4-6-6) مقايسه ميزان فراواني نسبي دسته هاي مختلف BMI مردان بيمار کله سيستيت حاد، در رده هاي سني مختلف130
نمودار 4-7-1) فراواني نسبي ژن s rRNA16 هليکوباکتر بيليس در مايع صفرا بيماران مرد کله سيستيت حاد131
نمودار 4-7-2) بررسي فراواني نسبي ژن 16 s rRNA هليکوباکتر بيليس در مايع صفرا بيماران زن کله سيستيت مزمن در رده هاي سني مختلف132
فهرست فرمول ها
فرمول 1-148
فرمول 2-167
چکيده:
زمينه و هدف: سنگ کيسه صفرا يکي از علت هاي عمده جراحي دستگاه گوارش بوده، علاوه بر اين، ميزان بيماري هاي صفراوي و سنگ کيسه صفرا به تدريج رو به افزايش است. اخيرا، نويسندگان متعددي، گزارشاتي مبني بر حضورDNA هليکوباکتر پيلوري و هليکوباکتر هاي مقاوم به صفرا در درخت صفراوي انسان و کلونيزاسيون در دستگاه صفراوي حيوانات داشته اند. در حال حاضر هدف از اين بررسي، طراحي مطالعه مورد-شاهدي براي برسسي حضور گونه هاي هليکوباکتر، به خصوص هليکوباکتر پيلوري، هليکوباکتر هپاتيکوس، هليکوباکتر بيليس و هليکوباکتر پولوروم، در سنگ، مايع و بافت بيماران مبتلا به بيماري هاي صفراوي و مايع صفراي بيماران غير مبتلا به بيماري هاي صفراوي در بيمارستان الزهرا(س) بوده است.
مواد و روش ها: سرم خون و مايع صفراي 25 بيمار غير مبتلا به بيماري هاي صفراوي تحت کلانژيوپانکرانوگراف برگشتي، به عنوان گروه شاهد جمع آوري گرديد. سرم خون، مايع، سنگ و بافت کيسه صفراي 52 بيمار تحت کله سيستکتومي لاپراسکوپي، به عنوان گروه مورد جمع آوري گرديد؛ از اين بين 24 مورد کله سيتيت حاد و 28 مورد کله سيستيت مزمن تشخيص داده شد. هر سه گروه از لحاض ترکيب سن و جنس قابل مقايسه مي باشند. در اين نمونه ها، حضور هليکوباکتر پيلوري بوسيله پرايمر اختصاصي ژن hsp60 ، و پرايمر اختصاصي 16s rRNA براي DNA هليکوباکتر هپاتيکوس، هليکوباکتر بيليس و هليکو باکتر پولوروم بوسيله واکنش هاي زنجيره اي پليمرازي مورد ارزيابي قرار گرفت. مايع صفرا در محيط کشت مايع وجامد R (توصيف شده توسط ريچارد و همکاران) کشت داده شد. سرم هاي خون براي بررسي کمي ايمونوگلوبولين G هليکوباکتر پيلوري بوسيله تست اليزا مورد ارزيابي گرفت.
نتايج:
21 از 24 (87.5 ?) بيماران مبتلا به بيماري هاي کوله سيستيت حاد و 25 از28 مورد (89.2 ?) در بيماران مبتلا به بيماري هاي کوله سيستيت مزمن ، و 20 از 25 (80 ?) نفر در گروه شاهد، نشان دهنده افزايش سطح ايمونوگلوبولين G خاص هليکوباکتر پيلوري بوده اند.
به ترتيب DNA هليکوباکتر پيلوري در 6 از 24 (25 ?) مايع صفرا کوله سيستيت حاد و 2 از 28(7%) مايع صفرا کوله سيستيت و 1 از 24 (4.2 ?) مخاط کيسه صفرا کوله سيستيت حاد و 1 از 28 (3.5?) مخاط کيسه صفرا کوله سيستيت مزمن مزمن تشخيص داده شد. DNA هليکوباکتر bilis در 1از 24(4.2%)مايع صفرا کوله سيستيت حاد، و 1 از 28 (3.5 ?) مايع صفرا کوله سيستيت مزمن تشخيص داده شد. هيچ گونه هليکوباکتر از کشت صفرا بدست نيامد. تمامي نمونه هاي استخراج شده DNA از لحاظ هليکوباکتر هپاتيکوس و هليکوباکتر پولوروم منفي مي باشد. تمامي DNA هاي استخراج شده از مايع صفراي گروه کنترل از لحاظ هليکوباکتر پيلوري، هليکوباکتر هپاتيکوس، هليکوباکتر بيليس و هليکوباکتر پولوروم منفي بوده اند. تمامي DNA استخراج شده از سنگ صفرا از لحاظ حضور ِDNA هليکوباکتر منفي بوده ند.
نتيجه گيري:
نتايج اين مطالعه نشان دهنده حضور DNA هليکوباکتر پيلوري و هليکوباکتر بيليس در کيسه صفرا بيماران مبتلا به کله سيستيت حاد و مزمن بوده، و ارتباط احتمالي بين DNA هليکوباکتر يافت شده با بيماري هاي صفراوي وجود دارد.
کلمات کليدي: هليکوباکتر پيلوري، هليکوباکتر هپاتيکوس، هليکوباکتر بيليس، هليکوباکتر پولوروم، کله سيستيت حاد، کله سيستيت مزمن، ژن hsp60
فصل اول: کليات تحقيق
1-1-1) جنس هليکوباکتر
جنس هليکوباکتر جزء باکتري هاي گرم منفي با سرعت رشد بالا در بين ميکروارگانيزم هاي گرم منفي است که توانايي مهاجرت مداوم در بين ميزبانان متنوع در پستانداران را دارا مي باشد و در برخي موارد ممکن است باعث بيماري سخت باليني همچون سرطان شود، در اين بين بيشترين مطالعه تا کنون بر روي هليکوباکتر پيلوري1 صورت گرفته است که عامل ايجاد زخم معده و سرطان معده در انسان مي باشد[1]، اهميت باليني جنس هليکوباکتر با توجه به در معرض آلودگي قرار داشتن بيش از نيمي از جمعيت بشري جهان در برابر گونه هليکوباکتر پيلوري امروزه بسيار روشن بوده،امروزه اين جنس به طور رسمي حداقل شامل32 نام گونه مي باشد[2]، اين جنس را تقريبا مي توان به دو گروه هليکوباکتر هاي معده اي و هليکوباکترهاي انتروهپاتيک2 تقسيم کرد[3, 4]. برخي از گونه هاي هليکوباکتر معده اي بيشتر از هر ميکرو ارگانيسم شناخته شده ديگري داراي فعاليت قوي اوره آزي بوده و از آن براي زنده ماندن و مديريت فشار وارد شده توسط اسيد معده استفاده مي کنند[1, 5, 6]. هليکوباکتر هاي انتروهپاتيک به طور معمول در مخاط معده کلونيزه نمي شوند ،اما داراي ويژگي هاي مشابه فراساختاري و فيزيولوژي مشابه ي با گونه هاي معده اي مي باشند، تا به امروز اين عوامل باکتريايي در دستگاه گوارشي و کبد انسان ،پستانداران و پرندگان جدا و شناسايي شده اند[4, 7, 8]. در مجموع اطلاعات بدست آمده از مطالعات انجام شده در بيماري هاي صفراوي ، نشان مي دهد که صفرا حاوي گونه هليکوباکتر، ممکن است عفونت مزمن با دگرگوني بدخيم القاء کنند. اين که آيا آنها واقعا در پيدايش بيماري صفراوي شرکت دارند نياز به مطالعات بيشتر را مي طلبد ، با اين حال در برخي بررسي ها شواهدي مبني بر حضور هر دو گروه هليکوباکتر هاي معده اي و روده اي در صفراي بيماران صفراوي مي باشد[9, 10].
هليکوباکتر پيلوري، باکتري باسيل گرم منفي مارپيچي3، داراي فرم خميده و ميکروائروفيليک بوده که به عنوان مهمترين پاتوژن معده انسان شناخته شده، وارن و مارشال4 براي اولين بار اين باکتري را در سال 1983 جداسازي و خالص سازي نمودند،[11]، دو فرم مرفولوژيک باسيل مارپيچي و کوکوئيد5 براي اين باکتري شناخته شده است، فرم باسيل مارپيچي اين باکتري، فرم فعال و قابل کلونيزاسيون اين باکتري بوده، فرم کوکوئيد در واقع فرم موجود اما غير قابل کشت اين باکتري بوده، و بيشتر به فرم در حال استراحت هليکوباکتر پيلوري مشهور است[12, 13]، علي رغم اثبات حضور فرم کوکوئيد هليکو باکتر پيلوري، تلاش هاي بسيار براي کشت آن تا کنون نتيجه مطلوب نداشته است، از اين رو اين موضوع خود به تنهايي بسيار مورد بحث پژوهشگران بوده ، اعتقاد برخي محققان بر اين استوار مي باشد که فرم کوکوئيد اين باکتري فرم مرده بوده،[14, 15]؛ و در مقابل برخي از محققان ديگر اعتقاد داشته که اين فرم از باکتري زنده بوده و در حال حاضر امکان کشت آن با تکنيک ها و روش هاي موجود وجود ندارد[13, 16, 17]. تغيير فرم مورفولوژيک از باسيل مارپيچي به کوکوئيد را مي توان بوسيله کشت مجدد در محيط کشت با شرايط غذايي ضعيف، کشت همراه با استرس همچون آنتي بيوتيک و اکسيژن، و يا استرس کاهش pH و يا افزايش دما مشاهده کرد[18] . فرم باسيل مارپيچي باکتري هليکوباکتر پيلوري به نسبت فرم کوکوئيد آن مقدار بسيار زيادي از پروتيين هاي مختلف را بيان مي کند، که به عنوان مثال مي توان به پروتيين هاي موثر در تکثير سلولي و ساختمان سلولي، پروتيين هاي موثر در اتصال يا چسبنده ها6 و پروتيين هاي موثر در کلونيزاسيون باکتري اشاره کرد، اما در فرم کوکوئيد، بيان پروتيين ها به طور معنا داري کاهش پيدا کرده و بيشتر به حفاظت از فعاليت هاي متابوليک باکتري همچون تنفس سلولي، حفظ ساختار کلي سلول و سنتز DNA محدود ميگردد[14, 19, 20]. بنابراين به طور گسترده اين اعتقاد وجود داشته که فرم کوکوئيد اين باکتري نقش به سزايي در انتقال و گسترش عفونت با هليکو باکتر پيلوري يا پاسخ هاي متفاوت و ناکارامد سلول در برابر عفونت با اين باکتري بوده[16, 21-23] و از آن سو نقش عمده فرم باسيل مارپيچي اين باکتري در بيماري زايي و بيان عوامل حدت7 مي باشد .
Chunhong Shao و همکارانش براي اولين بار پاسخ هليکوباکتر پيلوري را به شرايط اسيدي متفاوت مايع صفراي انسان را بررسي نمودند، توانايي تحمل اين شرايط براي کلونيزاسيون اين باکتري در دستگاه گوارش انسان بسيار با اهميت است؛ نتايج حاصل از اين تحقيق نشان دهنده مسير هاي پيچيده پيام دهي براي تحمل اين شرايط بوده، نتايج اين تحقيق نشان دهنده تغيير در بيان و فرم برخي از پروتيين ها از قبيل چاپرون ها، پروتيين هاي موثر در جابجايي آهن، آنزيم هاي موثر در چرخه توليد انرژي، متابوليسم و پروتيين هاي فلاژلا بوده است.[24]
1-1-2) عوامل حدت هليکوباکتر پيلوري
اوره آز خودش به تنهايي کموتاکسي فاگوسيت ها را باعث مي شود و سلول هاي ايمني را فعال مي کند و محصولات سيتوتوکسين را افزايش مي دهد. اتصال هليكوباكتر پيلوري به اپتيليوم معده و ترشح اينترلوكينها يك مرحله مهم در القاء التهاب فعال لايه مخاطي مي باشد كه مي تواند به توليد زخم منجر شود. سيتوتوكسين واكوئله كنندهA8 (vac A) به کلنيزه شدن هليکوباکتر پيلوري در مخاط كمك مي كند كه به نظر مي رسد نتيجه آن تعديل سيستم ايمني ميزبان باشد [25]. پلي مرفيسمهاي موجود در ژن سايتوكاينها ي ميزبان نيز ممكن است كه عامل مهمي در مقدار سايتوكاينها ي توليدي و در نتيجه تفاوت در الگو و شدت پاسخهاي التهابي باشند[26].براساس تنوع ژنتيكي ممكن است كه اين پلي مرفيسمها از يك نا حيه جغرافيايي به ناحيه ديگر متفاوت باشند كه مي تواند احتمال حضور ژنوتيپهاي خاص در جمعيت هاي مناطق خاص جغرافيايي كه آنها را نسبت به عفونت با سوش هليكوباكترپيلوري داراي ژن vacA مستعد مي سازد را توضيح دهد. در ميان عوامل بيماريزاي هليکو باکتر پيلوري،عامل اتصال به سلول هاي پوششي براي شروع پاسخ التهاب ضروري است.[27, 28] برخي از سويه هاي هليکوباکتر پيلوري ،داراي يک ناحيه پاتوژنيسيته 40k bp به نام جزيره بيماريزايي9 cag هستند که حاوي 31 ژن بوده و توليد و تجمع سيستم ترشحي تيپ IV را هدايت مي کند.در مدل هاي حيواني سويه هايي که جزيره پاتوژنيسيتي cag را دارند، از سويه هاي فاقد اين جزيره بيماريزا تر مي باشند.[29] برخي بررسي ها نشان داده است که سويه هاي داراي ژن cagA از قدرت بيماريزايي بيشتري برخوردار مي باشند[30] ، سويه هاي cagA مثبت باعث القاي سيتوتوکسيتي بيشتري نسبت به سويه هاي فاقد اين ژن مي باشند[31] ، سويه هاي cagA مثبت مي توانند باعث توليد IL-810 شوند[32] ،همچنين پروتيين CagA يک مولکول ايمونولوژيک مي باشد که به عنوان يکي از کانديد هاي ساخت واکسن عليه باکتري هليکوباکتر پيلوري مطرح است[33] ، همچنين پروتيين CagA پس از ورود به سلول ميزبان باعث تغيرات ساختار اکتين و اختلال در سيکل سلولي ،القاي بيان انکوژن هاي c-fos و c-jun و در نهايت آسيب سلولي مي شود و خطر ايجاد سرطان را افزايش مي دهد[34]. يكي از مهمترين ملكولهاي چسبان در هليكوباكتر پيلوري پروتئين است كه توسط ژن babA2 کد مي شود و Blood group bindin antigen نام دارد، تحقيقات متعددي نشان داده است که اين مولکول چسبان، عامل اتصال هليکوباکتر پيلوري به آنتي ژنهاي گروه خوني لوئيس b مي باشد.اين آنتي ژن هاي فوکوزيله شده روي سطح سلول هاي پوششي معده قرار دارند، پروتيين Bab A يکي از پروتيين هاي غشا خارجي هليکوباکتر پيلوري است، توانائي اتصال اين پروتئين به آنتي ژنهاي گروه خوني لوئيس b استقرار باكتري را در معده تسهيل ، و ممكن است مستقيمًا در بيماريزائي نقش داشته باشد[35, 36] ؛ پروتيين Bab A 75 کيلو دالتون وزن دارد،دو آلل ژن bab A شناسايي شده اند که عبارتند از: bab A1 و bab A2 ، از اين بين تنها آلل bab A2 فعال بوده و پروتيين Bab A را رمز دهي مي نمايد. [37] طبق تحقيقات صورت گرفته، مشخص شده است كه بين وجود اين ژن و بعضي بيماريهاي دستگاه گوارش از جمله زخم اثني عشر ارتباط وجود دارد. [38-41]
1-1-3) پروتيين هاي شوک حرارتي هليکوباکتر پيلوري11
در بررسي هاي صورت گرفته پيرامون پروتيين هاي شوک حرارتي در هليکوباکتر پيلوري ، پروتيين هاي مختلفي از قبيل 58.2 kDa – Hsp60 [42]،13 kDa – HspA ، [43]، 70 kDa – Hsp70 [44]، شناسايي شده اند که در اين بين بيشتر Hsp60 بيشتر مورد توجه انديشمندان اين حوزه بوده است و تحقيقات بيشتري مبني بر نقش آن در هليکوباکتر پيلوري صورت گرفته است.
نقش Hsp60 هليکوباکتر پيلوري در فولدينگ پروتيين ها و جابجايي چاپرون ها نشان داده شده است؛ همچنين به عنوان يکي از عوامل موثر در ايجاد عفوت و محرک سيستم ايمني مطرح مي باشد. Barton و همکارانش در سال 1998 آنتي بادي ضد Hsp60 را در جريان خون بيماران مبتلا به بيماري هاي مختلف معده و دوازده شناسايي کرده اند . همچنين موارد مثبت به Hsp60 هليکوباکتر پيلوري به شدت با ميزان درجه التهاب در بيماران ارتباط مثبت دارد[45, 46]. برخي بررسي هاي انجام شده نشان دهنده نقش Hsp60 در افزايش ميزان سايتوکان هاي مختلف همچون اينترلوکين 6 ،اينترلوکين 8؛ همچنين افزايش سلول هاي T و گيرنده هاي Toll-like همچون TLR-2و TLR-4 مي باشد[47, 48] . برخي بررسي ها نشان دهنده آن است که Hsp60 ممکن است در تحريک پروسه هاي التهاب زايي در مخاط معده نقش بازي کند.[49]. برخي از محققان بر اين باور هستند که Hsp60 هليکوباکتر پيلوري مسئول پاسخ خود ايمني ميزبان مي باشد[50] ؛ همچنين برخي از تحقيقات نشان دهنده دهنده انتقال Hsp60 از سيتوپلاسم به سطح سلول باکتري و نقش موثر آن در اتصال به سلول هاي اپيتليال انسان مي باشد و Hsp60 سطح باکتري نقش موثري در رشد باکتري دارد. [51, 52]. برخي از گزارشات بر نقش Hsp60 در سازماندهي ساختار خارج سلولي باکتري و يا محافظت پروتيين هاي ديگر از شرايط بد محيط معده انسان تاکيد دارد.[53]
1-1-4) هليکوباکتر هپاتيکوس12
هليکوباکتر هپاتيکوس يک باکتري گرم منفي،ميکروآئروفيل ،اوره آز مثبت است[54] ،اولين مکان کلونيزه شدن اين باکتري در مجاري روده اي است وتا کنون در معده يافت نشده است بعد از اولين مورد شناسايي هپاتيکوس درسال 1992 متوجه شده اند که اين باکتري تعداد بسيار زيادي از موش هاي خانگي مورد استفاده در تحقيقات بيوشيميايي را آلوده مي کند[55, 56] و باعث ايجاد تومور هاي کبدي وtypholocolitis proliferative در ميزبان مي شود[6, 57] هليکوباکتر هپاتيکوس عامل سرطان کبد و هپاتيت در موش ها مي باشد، اين باکتري يکي از پروتوتايپ هاي جنس هليکوباکتر مي باشد، همچنين به عنوان يک عامل سرطان زا شناسايي شده است، هليکوباکتر هپاتيکوس داراي يک کروموزم حلقوي با 17799146 جفت باز مي باشد، ژنوم اين باکتري 1875 پروتيين را کد مي کند،که 938 پروتين آن با هليکوباکتر پيلوري مشترک مي باشد، هليکوباکتر هپاتيکوس بسياري از عوامل بيماريزاي پيلوري را ندارد که از آن بين مي توان به سيتوتوکسين vac A و جزاير بيماريزاي cag اشاره کرد[58]، اين باکتري همچون کمپيلو باکتر ججني13؛ داراي دسته اي از ژنها کد کننده سم CDT مي باشند[59] سم CDT باکتري ججني سبب اختلال در چرخه سلولي، تقسيمات کروماتين و همچنين باعث مرگ برنامه ريزي شده ي سلولي به وسيله فعاليت مشابه DNAse تايپ 1 مي شود[60] اما در هر صورت اين سم باعث آسيب محدود در عفونت هاي حاد مي شود و اثرات ژنوتوکسيک آن مي تواند منجر به ايجاد سرطان در عفونت هاي هپاتيکوس شود. هپاتيکوس توانايي توليد وبيان NDH-1 و NDH-2 دهيدروژناز را به خوبي سيتوکروم bd و سيتوکرومcbb3 ترمينال اکسيداز را دارد و بنابر اين بيشترين قابليت تنفسي در بين پيلوري و هپاتيکوس متعلق به هپاتيکوس مي باشد و نتيجه آن اين مي شود که باکتري قابليت تطابق بالايي در محيط هاي بسيار متفاوت را داشته باشد[61]. هپاتيکوس از جهاتي به پيلوري شباهت دارد که از آن جمله مي توان به نکات زير توجه کرد: هر دو اين باکتري ها پس از آلوده کردن ميزبان مي توانند منجر به حساسيت مزمن شوند و در نهايت هر دو اينها بعد از اين حساسيت مي توانند باعث سرطان شوند[58]، نکته ديگر در ارتباط شباهت هاي اين دو باکتري وجود فعاليت قوي اوره آزي است [61]، اوره آز هيدروليز اوره به آمونيا و دي اکسيد کربن را کاتاليز مي کند[62]، يونهاي آمونيوم باعث مي شوند تا pH افزايش يابد و در نتيجه باکتري در محيط اسيدي معده زنده بماند[63]، و اين آمونيا توليد شده مي تواند بوسيله باکتري به عنوان منبع نيتروژن براي سنتز پروتيين مورد استفاده قرار گيرد. [64] گفته شده است که اوره آز پيلوري به طور مستقيم و غير مستقيم به بيماريزايي اين باکتري کمک مي کند و توليد سايتوکان ها را القا مي کند و باعث التهاب معده شده و براي اپي تليال معده سمي مي باشد[65].هپاتيکوس در مکاني که pH آن خنثي است زندگي ميکند در حالي که اين باکتري مقدار زيادي اوره آز مانند پيلوري توليد مي کند ،اين موضوع که علت فعاليت زياده اوره آزي در کبد و قسمت هاي انتهاي روده چيست به وضوح مشخص نشده است [61] اما نقش احتمالي که براي اين فعاليت اوره آزي مي توان در نظر گرفت و افزايش زنده ماندن اين باکتري هنگام گذر از معده ميزبان مي باشد [66] و يا توليد آمونياک به عنوان منبع نيتروژن براي ساخت پروتيين مي باشد[64, 67] اوره آز خودش به تنهايي کموتاکسي فاگوسيت ها را باعث مي شود و سلول هاي ايمني را فعال مي کند و محصولات سيتوتوکسين را افزايش مي دهد[68] البته در ميان هليکوباکتر هاي غيره معده اي نقش مشخصي را براي فعاليت اوره آزي و ارتباط آن با بيماري و کلونيزه شدن نمي توان در نظر گرفت [1] ميزبان طبيعي باکتري هليکوباکتر هپاتيکوس موش بود[69] ، با توجه به پتانسيل بالاي موش خانگي در انتقال بيماري هاي زئونوز14 تحقيقاتي بسياري پيرامون احتمال ايجاد آلودگي و بيماري زايي اين باکتري در انسان صورت گرفته است، هچنين تعدادي گزارش نيز مبني بر ايجاد بيماري صفراوي و بيماري هاي خارج معده اي نيز در دستگاه گوارش انسان مشاهده شده است[70-73]
1-1-5) هليکوباکتر بيليس
هليکوباکتر بيليس باکتري دوک مانند ، داراي 3 تا 14 فلاژلا دو قطبي است. در 37 و 42 درجه سانتي گراد تحت شرايط ميکروئروفيل رشد مي کند ؛ اوره آز ، کاتالاز و اکسيداز مثبت است،و داراي توانايي احيا نيترات را داشته ؛همچنين اين باکتري آلکالين فسفاتاز و ايندوکسيل استات هيدرولاز منفي مي باشد؛ اين باکتري نسبت به آنتي بيوتيک ناليديکسيک اسيد و سفالوتين مقاوم بوده ، اولين محل مشاهده اين باکتري در روده موش،سگ،گربه،رت و انسان بوده و دومين محل مشاهده شده اين باکتري در کيسه صفراي انسان بوده است[3]هليکوباکتر بيليس اولين بار در سال 1995 از سيستم صفراوي موش جدا شده است[74]، پس از آن شواهد اي مشخص کننده حضور اين باکتري در انسان بوده که از آن جمله به حضور اين باکتري در بيمارن مبتلا به بيماري هاي مزمن صفراوي و سرطان کيسه صفرا در کشور شيلي ، ژاپن و تايلند مي توان اشاره کرد[71, 75] ، هليکوباکتر بيليس باکتري دوک مانند ، داراي 3 تا 14 فلاژلا دو قطبي است. در 37 و 42 درجه سانتي گراد تحت شرايط microaerobic رشد مي کند ؛ اوره آز ، کاتالاز و اکسيداز مثبت است،و داراي توانايي احيا نيترات را داشته ؛همچنين اين باکتري آلکالين فسفاتاز و ايندوکسيل استات هيدرولاز منفي مي باشد؛ اين باکتري نسبت به آنتي بيوتيک ناليديکسيک اسيد و سفالوتين مقاوم بوده ، اولين محل مشاهده اين باکتري در روده موش، سگ، گربه، رت و انسان بوده و دومين محل مشاهده شده اين باکتري در کيسه صفراي انسان بوده است [3]. گفته شده است که در مطالعات تجربي، تجزيه و تحليل واکنش زنجيره اي پلي مراز از حساسيت بيشتري نسبت به کشت و تست سرولوژيک در تعيين وضعيت عفونت با هليکوباکتر بيليس، به ويژه در ماه اول بعد از تلقيح برخوردار است[76].
1-1-6) هليکوباکتر پولوروم15
هليکوباکتر پولوروم از کبد ، دئودنوم و سکوم مرغ و از انسان هاي مبتلا به گاستروآنتريت جدا شده است [77].هليکوباکتر پولوروم داراي خصوصيات بيوشيميايي متفاوت نسبت به ساير هليکوباکتر ها مي باشد، اين باکتري کاتالاز ،اوره آز و آلکالين فسفاتاز مثبت بوده،تست احياي نيترات و رشد در دماي 42 درجه آن منفي بوده ،نسبت به آنتي بيوتيک ناليديکسيک اسيد مقاوم اما نسبت به سفالوتين حساس مي باشد[3]، داراي يک فلاژلاي يک قطبي بدون روکش بوده ، از آنجا که هليکوباکتر پولورم از مدفوع بيماران مبتلا به اسهال و از مرغ و مدفوع مرغ جدا شده احتمال زئونوز بودن و انتقال اين باکتري به انسان افزايش مي يابد[78] سويه هاي جدا شده هليکوباکتر پولوروم از انسان و پرندگان توليد CDT و فعاليت آن را در کشت سلولي سلول هاي هلا مشخص کرده است همچنين حضور ژن CDT بوسيله بررسي با واکنش زنجيرهاي پليمرازي مشخص شده است[59].شايان ذکر است که سم CDT عامل حدت معروف اين باکتري مي باشد[56] که از لحاظ ژنتيکي و فوتيپي بسيار شبيه CDT در هليکوباکتر بيليس16،هليکوباکتر کانيس17 و هليکوباکتر هپاتيکوس مي باشد[59, 79, 80].گزارشات متعددي مبني بر حضور اين باکتري در کبد انسان وجود دارد[73, 81-83]. ، همچنين گزارشي مبني بر حضور اين باکتري در مرغ و ماکيان استان خراسان در کشور ايران در سال 2010 توسط جمشيدي و همکاران شده است[84] و با توجه به احتمال انتقال اين باکتري از حيوان به انسان نياز به بررسي هاي انساني مشهود است.هليکوباکتر پولوروم همراه با باکتر هاي غير معده اي ديگري نيز همچون هليکوباکتر فيننيلي18 و هليکوباکتر کنيس در روده انسان با ايجاد التهاب، بيماري‌هاي روده ايجاد مي کنند[85].
1-2)کيسه صفرا و مجاري صفراوي
1-2-1) فيزيولوژي تشکيل و جريان صفرا
صفرا که در لوبولهاي کبدي ساخته شده است به داخل شبکه پيچيده‌اي از کاناليکولها، مجاري کوچک صفراوي، و مجاري صفراوي بزرگتر ترشح مي‌شود که با لنفاتيک ها و شاخه‌هاي وريد پورت و شريان کبدي، در مجاري پورت بين لوبولهاي کبدي حرکت مي‌کنند. اين مجاري صفراوي بين لبولي به هم پيوسته، و مجاري صفراوي سپتال بزرگتر را که از به هم پيوستن آنها مجراي هپاتيک راست و چپ درست مي‌شود، را مي‌سازند. مجاري هپاتيک راست و چپ به هم پيوسته و مجراي هپاتيک مشترک را مي‌سازند. مجراي هپاتيک مشترک با مجراي سيستيک کيسه صفرا به هم چسبيده و مجراي مشترک صفراوي(CBD)19 را مي‌سازند که(اغلب پس از پيوستن به مجراي اصلي پانکراس) از طريق آمپول واتر به دئودنوم وارد مي‌شود.[86]
صفراي کبدي يک مايع ايزوتونيک با ترکيب الکتروليتي مشابه پلاسماي خون اس،. و با ترکيب الکتروليتي صفراي کيسه صفرا کمي متفاوت است چون بيشتر يونها غير ارگانيک، کلرايد و بيکربنات، از طريق اپي تليوم کيسه صفرا باز جذب شده‌اند. در اثر جذب آب، غلظت کلي مواد محلول صفرا به gr/dL4-3 در صفراي کبدي و به gr/dL15-10 در صفراي کيسه صفرا مي‌رسد. اجزاي اصلي صفرا بر اساس درصد مول به قرار زير است؛ اسيدهاي صفراوي(80%)، ليستين و ديگر فسفوليپيدها(60%)،کلسترول غير استريفيه(4%). در وضعيت سنگ سازي ميزان کلسترول به 10-8% نيز مي‌رسد. از ديگر مواد تشکيل دهنده مي‌توان به بيلي روبين کنژوگه، پروتئين‌ها(تمام ايمنوگلوبين ها، متابوليت هاي هورمون‌ها، و پروتئينهاي ديگر متابوليزه در کبد)، الکتروليت ها، موکوس، و اغلب داروها و متابوليت هاي آنها اشاره کرد.[86]


دیدگاهتان را بنویسید