نمي‌ترسد. با غرور مي‌ايستد و تحمل خوبي دارد و از جهت پرواز و حرکت نيرومند است و به خوبي زاد و ولد مي‌کند و برخي از اين نژاد در ايران و در بين عوام با نام‌هايي چون: بلژيکي، مينياتوري و يا طاووسي شناخته مي‌شود. از ديگر مشخصه‌هاي اين گونه وجود فر در سينه (زير نوک شبه به کراوات) و وجود پر در پاها مي‌باشند. رنگ‌هاي اين نوع کبوتر بسيار متنوع است. بعضي از انواع اين نژاد داراي سرهاي درشت‌تر بوده که به سه کله معروفند (18).9) يهودي (Magpie pigeon)
در نوع اصيل اين کبوتر بايد اندامي لاغر، با گردن و پاهايي دراز داشته باشد. همچنين منقار آن بايد دراز و کمي خميده و به رنگ قرمز باشد. رنگ چشمان بايد به رنگ سفيد و پاها به رنگ قرمز باشد. در نوع اصيل آن نمي‌تواند کاکل يا پاپر داشته باشد. در صورت مشاهده آن به علت تداخل با نژادهاي ديگر (مثلاً جفت کردن با طوقي) اين اتفاق افتاده است. اين کبوتر بايد سر تا روي کمر و دمش هم‌رنگ بوده و طوق زير سينه، مناسب و پشت آن حالت هفتي داشته باشد. يهودي‌ها کبوتري زرنگ و باهوش مي‌باشند و براي پراندن بسيار مناسب مي‌باشد. اين نژاد بيشتر به رنگ‌هايي نظير زرد، سرخ، سياه و سبز ديده مي‌شود. در حال حاضر نوع اصيل اين نژاد بيشتر در مجارستان وجود دارد (18).
10) کبوتر بخارا يا جارچي ((Bokhara Trumpeters pigeon
انواع کبوتر بوده کبوتر بخارا پرهاي انبوهي دارد که در همه جهت پرپشت مي‌باشند و گونه‌هاي خالص آن حجيم با پرهاي زياد بر روي سرها و پا مي‌باشند. زاد و ولد چنداني ندارد و توجه کافي به جوجه‌هاي خود
مبذول نمي‌کند و پرورش دهندگان با چيدن پرهاي اطراف چشم و قسمتي از پرهاي پا و اطراف مخرج پرنده، تلاش مي‌کنند تا ميزان نرينه گي کبوترهاي نر را افزايش دهند ، اما با اين همه بهتر است که تخم‌هاي بارور اين پرنده را در زير پرندگان ديگري که به نگهداري جوجه‌ها اهميت مي‌دهند، گذاشت تا جوجه‌ها قوي و نيرومند بار بيايند به ويژه اين که جوجه‌هاي اين نژاد از کوچکي داراي پرهاي انبوه مي‌باشند و بديهي است که اين ميزان پر نياز به خون‌رساني و تغذيه مناسب دارد. گونه‌هاي متفاوتي از اين نژاد پديد آمده است به گونه‌اي که در برخي‌ها کاکل رشد فراواني يافته است و در برخي ديگر نيز کاکل رشد چنداني ندارد. و برخي جثه متوسط و برخي جثه بزرگي دارند. اما آن چه کبوتر بخاراي اصيل را متمايز مي‌سازد، اين است که گردن آن به سوي جلو و پايين متمايل است و بر پس سر پرنده کاکل وجود دارد و پاها در مقايسه با ساير گونه‌ها بزرگ‌تراند. اين پرنده مي‌تواند پرهاي کاکل خود را سيخ نگه دارد. رنگ‌هاي متفاوتي دارد و بيشتر به رنگ سياه و سفيد و سرخ و زرد ديده مي‌شود (18).
11) كبوتر چلچله افسونگر (Fairy Swallow Pigeon)
نژادي نادر و كمياب است و بيشتر به رنگ سياه و سفيد و قهوه‌اي ديده مي‌شود. پاها پردار بوده و پرهاي زياد آن باعث شكسته شدن تخم‌هاي پرنده مي‌شود. به همين علت بهتر است كه تخم‌هاي لقاح شده اين گونه را برداشته، و در زيرگونه‌اي ديگر گذاشت و بدين وسيله از اين نژاد جوجه گرفت. بال‌ها و قسمتي از پرهاي دم به رنگ سياه است و بر روي سر پرنده لکه‌اي سياه ديده مي‌شود. بر روي سر پرنده نيز كاكلي زيبايي وجود دارد.
12) كبوتر فردار جكسون (Jackson frillback pigeon)
اين نژاد از پرندگان زيباي اروپايي است كه بر روي بال‌ها، پشت، سينه و گردن فرهاي زيبايي دارد، پاها پر دارد اما پرهاي آن زياد بلند نيست سر پرنده معمولي است. به رنگ‌هاي مختلف ديده مي‌شود. جثه آن متوسط و معمولي است. اين گونه علاقه‌مندان زيادي دارد و معمولاً براي نمايش پرورش داده مي‌شود.
13) كبوتر بوف كهن آلماني (Old German Owl Pigeon)
اين نژاد يكي از نژادهاي قديمي آلماني است كه جثه‌اي كوچك دارد و از مشخصات آن منقار بسيار كوچك و ساق پاي كوتاه و كاكل پس سر است. چشمان پرنده كوچك و سرخ رنگ است. رنگ بال‌ها با رنگ بدن متفاوت است ولي غالباً اين كبوتر دو رنگ مي‌باشد ولي به رنگ‌هاي مختلف نيز ديده مي‌شود.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

14) كبوتر فرشته (Archangel Pigeon)
كبوتر زيبايي است كه سرتاسر بدن آن از دو رنگ تشكيل يافته و اين رنگ‌ها مي‌تواند سرخ و مشكي و سرخ و سفيد و سفيد و قهوه‌اي باشد. معمولاً رنگ سر و گردن و زير شكم يك رنگ بوده و رنگ بال و دم‌ها نيز متفاوت است. از محبوب‌ترين نژادها در جهان است. عده‌اي آن را آلماني ميدانند ولي عده‌اي هم آن را انگليسي مي‌دانند.
15) كبوتر كلاه دار (هلمت) (Helmet Pigeon)

اين نژاد به رنگ‌هاي سياه و قهوه‌اي نيز وجود دارد و در پس سر خود كاكل دارد و رنگ پيشاني تا پس سر به رنگ قهوه‌اي است و به همين علت به آن كلاه دار مي‌گويند. معمولاً رنگ سرودم آن يكسان است. اين نژاد جزو كبوترهاي تزئيني و نمايشي بشمار مي‌رود و در بسياري از نمايشگاه‌هاي بين‌المللي حضور داشته است.
16) كبوتر يخي(Ice Pigeon)
اين كبوتر از كبوترهاي زيباي نمايشي است كه معمولاً به رنگ سفيد خالص ديده مي‌شود. پرهاي آن انبوه بوده و باعث مي‌شود كه پرنده نتواند از تخم‌ها و جوجه‌هاي بيرون آمده از تخم به خوبي نگهداري نمايد. رنگ پرهاي دم سفيد خاكستري فام است.17) كبوتر صورت بلند برليني Berlin long faced tumbler))
اين نژاد در قرن نوزدهم ميلادي توسط پرورش دهندگان برليني از آميزش نژادهاي قديمي به وجود آمد از مشخصات اين نژاد صورت پهن و چشمان بزرگ و گود افتاده و منقار بزرگ آن مي‌باشد. پاهاي آن پرهاي بلندي دارد و بيشتر به رنگ‌هاي روشن ديده مي‌شود.
18) كبوتر بارب (Barb Pigeon)
نژادي قديمي است كه خاستگاه آن كشور انگلستان است. اين نژاد از تلاقي نژادهاي قديمي انگلستان با يکديگر به وجود آمده است و شكسپير در نوشته‌هاي خود از آن ياد كرده است. چارلز داروين اين نژاد را به عنوان نشانه‌اي از دگرگوني نژادي بين حيوانان اهلي ذكر نموده است. از مشخصات اين نژاد وجود توده‌هاي مومي شكل در اطراف حدقه چشم و زير منقار مي‌باشد. بال‌هاي محکم و قوي دارد كه نشان مي‌دهد از قدرت پرواز خوبي برخوردار است.19) کبوتر دمنده ( Pouter Pigeon)
کبوتر دمنده يکي از قديمي‌ترين انواع کبوترهاي زينتي است که تاريخ پيدايش آن به سال ???? ميلادي باز مي‌گردد. اين کبوتر همچنين به نام کبوتر انگليسي نيز معروف است زيرا که اولين بار در انگلستان ظاهر شد و پرورش دهندگان انگليسي با آميزش دادن گونه‌هاي مختلفي از کبوتر، اين نژاد را به وجود آوردند. اين کبوتر مي‌تواند به صورت شگفت انگيزي در سينه و گردن و سر خود بدمد و به همين علت به آن دمنده مي‌گويند و در اثر نفخ اين منطقه قد و قواره کبوتر بزرگ‌تر به نظر مي‌رسد.
بدن اين گونه کبوتر کشيده و لاغر است و از جهت نگهداري از تخم‌ها و جوجه‌ها بسيار خوب است. منشأ آن شمال اروپا، انگلستان، بلژيک و آلمان است و آب و هواي سرد و معتدل براي پرورش آن مناسب است، اما در آب و هواي گرم بدن کبوتر ضعيف شده و به بيماري‌هاي مختلف مبتلا مي‌گردد. قيمت برخي از انواع آن بسيار گران است به ويژه اگر چينه دان بزرگ و يا رنگ آن نادر و کمياب باشد.
1 – 5 – 3 – رنگ‌هاي کبوتر :
سفيد، زاغ، سبز، گلي، زرد، قهوه‌اي، کاغذي، آينه، سرو، سرو چخماقي، کوهي، سبز کوهي، فولادي، نقره‌اي، گل افشان، هفت رنگ و غيره …
نام‌ها و اصطلاحات زير با توجه به رنگ پرهاي کبوتر متداول است :
پاک : کبوتري است که رنگ پرهايش با آنچه در رنگ‌هاي کبوتر بيان شد کاملاً تطبيق کند.
پشت دار : کبوتري است که فقط پرهاي موجود بر روي کت آن رنگي و بقيه پرها سفيد است و به نام‌هاي پشت سياه، پشت قرمز… غيره خوانده مي‌شود در صورتي که يک کت کبوتر رنگي باشد.
پلنگ : کبوتر سفيد رنگ که خال‌هاي سياه رنگي دارد و تعداد پرهاي سياه بيش از سفيد باشد.
تو دم دار : کبوتري که ميان پرهاي دمش يکي با چند پر رنگي دارد.
خال قرمز : سفيد است و در تنش پرهاي قرمز دارد. در صورتي که تعداد پرهاي قرمز بيش از سفيد باشد ان را (قلم کار) نامند. خال زرد و خال پيس نيز از انواع ديگران است.
دم سفيد : کبوتري که اندامش رنگين به رنگ‌هاي مذکور و تنها دمش سفيد است. در نام‌گذاري ابتدا نام رنگ و سپس (دم سفيد) اضافه مي‌کنند : زاغ دم سفيد، سبز دم، سفيد، و غيره …
زرين : کبوتري طلايي رنگ و يا هم رنگ زر را گويند.
سفيد : کبوتري است که رنگ پرهايش به طور کامل در تمام تنش سفيد است.
شاهزاده : سر و گردن و دم و همچنين از پر هفتم بال به بعد (از جانب بدن) سفيد و بقيه پرهايش به رنگ‌هاي متداول در رنگ‌هاي کبوتر است در ناميدن ابتدا کلمه شاه زاده و سپس نام رنگ کبوتر را مي‌آورند: شاه زاده زرد، شاهزاده قرمز و غيره. (شاهزاده زرد را “کشگرک” نامند).
طوقي : تمام پرهاي بدن سفيد است و دور گردن، طوقي رنگين دارد. در نام گذاري ابتدا نام طوقي و سپس نام رنگ کبوتر را مي‌آورند : طوقي سياه، طوقي قرمز، طوقي زرد و غيره…
غلط : کبوتر است که رنگ پرهايش (يا رنگ دمش) با آنچه در رنگ‌هاي کبوتر گفته شد تطبيق نکند.
کله دار : همه پرهاي بدن سفيد، ولي سر تا قسمتي از سينه رنگين است و بر حسب رنگ سر، به يکي از نام‌هاي کله سياه، کله قرمز، کله برنجي و غيره ناميده مي‌شود.
گردن برنجي : کبوتر که خال‌هاي ريزي در قسمت گردن دارد.
لک دوش : کبوتري که چند خال رنگي روي دوش دارد.
نيم طوقي : کبوتر است نظير طوقي با اين تفاوت که طوق روي نيمي از گردن را گرفته است.
هما : کبوتري است که داراي چند لکه زرد و سياه مخلوط و نامرتب باشد. استادان فن اين نام را به کبوتري نسبت مي‌دهند که سر تا سر دمش سفيد، چشمش سفيد، نوکش کوتاه و سفيد و داراي يک پر کاکلي باشد.
يک ريگي (تخته‌اي) : کبوتر است که از سر تا دم پرهايش يک رنگ يا رنگي مخلوط داشته باشد (لغت نامه دهخدا) (11).
1- 6- اهداف پرورش کبوتر
1 – 6 – 1 – مصرف گوشت جوجه کبوتر و تخم کبوتر :
برخي از مردم معتقدند که گوشت جوجه کبوتر خوشمزه و خوش طعم و سهل الهضم است و مي‌تواند در کنار ساير گوشت‌ها در تغذيه انسان به کار رود. بدن جوجه کبوتر از بافت ظريف‌تري تشکيل شده، گوشت لذيذتري دارد و همچنين گوشت ان‌ها تردي خاصي داشته به سهولت در معده هضم مي‌گردد. در کالبد جوجه کبوترها مقادير خوبي پروتئين‌ها و فسفر و ويتامين ب وجود دارد پزشکان به دليل سهولت هضم گوشت جوجه کبوتر آن را به افراد بيمار توصيه مي‌کنند. مضافاً بر اين که يک جوجه کبوتر سالم از حجم و وزن مناسبي برخوردار مي‌باشد (مشيري 1360).
1- 6 -2- تأمين کود مزارع :
کود کبوتر از کودهاي غني ازته است که مي‌توان در کود پاشي مزارع سبزي و ميوه و باغ‌هاي گل از آن استفاده کرد و به طور متوسط هر کبوتر محبوس در قفس ساليانه پنج کيلوگرم کود توليد مي‌کند و چنانچه آزاد باشد دو و نيم کيلو گرم کود بدست مي‌آيد. ولي نظر به اين که ميزان ازت کود کبوتر خيلي بالا است ابتدا آن را با مقداري خاک و فضولات ديگر مخلوط مي‌کنند و سپس به مصرف مي‌رسانند هر چند که امروزه به دليل توليد زياد و بهاي کم کودهاي صنعتي و شيميايي مقدار خريداران کود طبيعي، بسيار کم شده است (11).
1- 6 – 3 – سرگرمي :
بسياري از افراد علاقه‌منداند که به عنوان يک سرگرمي اوقات فراغت خويش را به نگهداري و پرورش اين پرندگان نمايند و از زيبايي‌هاي جذاب اين پرندگان بهرمند شوند.
1- 6 – 4 – مسابقه :
حس جهت يابي در کبوتر بسيار قوي است و به کمک اين حس پرنده مي‌تواند محل آشيانه خود را از فرسنگ‌ها مسافت تعيين نمايد و به سوي آن پرواز کند به خصوص کبوترهاي قاصد و نامه بر که نسبتاً از اندام نيرومندتري برخوردارند در اروپا و آمريکا علاقه‌مندان به کبوتر اين پرنده را جهت مسابقه نگهداري مي‌کنند و کبوترها بايد مسافت معيني را بين دو شهر طي کنند که پرنده‌اي که زودتر از رقبا به محل مورد نظر برسد برنده مسابقه مي‌شود (12).
اولين مسابقه کبوتر در مسافتي بيش از صد مايل در سال 1818 ميلادي در بلژيک انجام شد اما اولين مسابقات پرواز طولاني کبوتر در انگلستان در سال 1871 ميلادي از کاخ کريستال در جنوب لندن شروع شد. نخستين پرواز طولاني که توسط کبوتري پيموده شده است مربوط به تاريخ 20 ژوئن 1890 ميلادي مي‌باشد که طي آن کبوتري به نام موتور از تورسو واقع در اسکاتلند پرواز داده شد و مسافت 810 کيلومتر را با سرعت 80 کيلومتر در ساعت پيمود و به آشيانه خود باز گشت در دائره‌المعارف مک ميلان اظهار شده است که کبوترها مي‌توانند چند صد مايل را با سرعتي بيش از 145 کيلومتر در ساعت بپيمايند (11).
1 – 6 – 5 – نامه رساني :


پاسخ دهید