فصل سوم
3- بررسي حلال هاي مختلف مورد استفاده در صنعت25
3-1- مهمترين پارامترها در انتخاب حلال مناسب25
3-1-1-ميزان جذب25
3-1-2-سرعت جذب25
3-1-3-انرژي مورد نياز جهت احياء26
3-1-4-ميزان تخريب26
3-1-5-ويسکوزيته حلال26
3-1-6-خوردگي حلال26
3-1-7-فراريت27
3-1-8-قيمت حلال27
3-1-9-ايجاد رسوب27
3-1-10-دماي جوش و فشار بخار27
3-1-11-جرم مولکولي27
عنوان صفحه
3-2-بررسي معايب و مزاياي حلال هاي مورد استفاده در صنعت28
3-2-1-مونواتانول آمين29
3-2-2-دي اتانول آمين30
3-2-3-تري اتانول آمين30
3-2-4-دي گلايکول آمين31
3-2-5-متيل دي اتانول آمين31
3-2-6-دي ايزوپروپانول آمين32
فصل چهارم
4- مروري بر تحقيقات گذشته34
فصل پنجم
5-انتخاب حلال38
5-1-محلول38
5-2-حلاليت گاز مايع38
فصل ششم
6- دستگاه و روش انجام آزمايش42
6-1-دستگاه اندازه گيري حلاليت حلال42
6-1-1-راکتور يک ليتري42
6-1-2-سنسور فشار43
6-1-3-ذخيره ساز اطلاعات44
عنوان صفحه
6-1-4-روش انجام آزمايش47
6-1-5-محاسبات انجام شده جهت اندازه گيري ظرفيت تعادلي حلال48
6-2-برج جذب بستر سيال50
6-2-1-اندازه گيري افت فشار برج52
6-2-2- پکينگ52
6-2-3-اندازه گيري راندمان جذب در برج53
6-2-4-سنسور دي اکسيدکربن54
فصل هفتم
7- نتايج و بحث56
7-1-صحت عملکرد سيستم و روش انجام آزمايش56
7-2-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي پتاسيم کربنات با اسيد بوريک57
7-3-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي پتاسيم کربنات با پپرازين اتيل آمين59
7-4-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي مونو اتانول آمين با پپرازين اتيل آمين61
7-5-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي مونو اتانول آمين با تترا اتيلن پنتا آمين63
7-6-حلاليت دي اکسيدکربن درمحلول ترکيبي پپرازين اتيل آمين با تترا اتيلن پنتا آمين65
7-7-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي پتاسيم کربنات با تترا اتيلن پنتا آمين67
7-8-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي تري سديم فسفات و پپرازين اتيل آمين68
7-9-حلاليت دي اکسيدکربن درمحلول ترکيبي تري سديم فسفات و تترا اتيلن پنتا آمين69
7-10-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي تري سديم فسفات و اسيد بوريک70
7-11-حلاليت دي اکسيدکربن در محلول ترکيبي تري سديم فسفات و مونو اتانول آمين71
7-12- افت فشار در برج جذب بستر سيال72
7-12-1-تاثير دبي مايع بر افت فشار برج72
عنوان صفحه
7-12-2-تاثير قطر پکينگ بر افت فشار برج74
7-12-3-تاثير ارتفاع بستر ثابت پرکن ها بر افت فشار برج75
7-13-راندمان جذب دي اکسيدکربن در برج جذب بستر سيال76
7-13-1-راندمان جذب دي اکسيدکربن در برج توسط محلول ترکيبي پتاسيم کربنات با اسيد بوريک76
7-13-2-راندمان جذب دي اکسيدکربن در برج توسط محلول ترکيبي تري سديم فسفات با اسيد بوريک78
7-13-3-راندمان جذب دي اکسيدکربن در برج توسط محلول ترکيبي تري سديم فسفات با مونو اتانول آمين79
7-13-4-مقايسه راندمان و ظرفيت جذب حلال هاي انتخاب شده80
7-14-نتيجه گيري82
7-15-پيشنهادات83
فهرست منابع و مراجع84
فهرست جدول ها

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

عنوان صفحه
جدول2-1-مقايسه خواص فيزيکي حلال هاي مختلف16
جدول 3-1 مقايسه حلال هاي شيميايي جهت جذب دي اکسيدکربن32
جدول6-1-مشخصات سنسور الکتريکي فشار44
جدول6-2-مشخصات ذخيره ساز USB-471846
جدول6-3-مشخصات سنسور دي اکسيدکربنTesto 53554
فهرست شکل ها
عنوان صفحه
شکل2-1-واحد شيرين سازي گاز ترش18
شکل6-1-شماتيک سيستم جذب گاز43
شکل6-2-شماتيک سنسور الکترونيکي فشار45
شکل6-3-شماتيک ذخيره ساز47
شکل6-4-شماتيک سيستم تعادلي49
شکل6-5- شماتيک برج جذب بستر متحرک51
شکل6-6-شماتيک مانومتر52
شکل6-7-شماتيک پکينگ با قطرهاي مختلف53
شکل6-8-شماتيک سنسور دي اکسيدکربن54
شکل7-1- ظرفيت جذب دي اکسيدکربن در محلول 5/2 مولار مونواتانول آمين در دماي 40 درجه سانتيگراد56
شکل7-2 الف، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف اسيد بوريک به غلظت کلي محلول در دماي 30 درجه سانتيگراد57
شکل7-2 ب، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف اسيد بوريک به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد58
عنوان صفحه
شکل7-2 ج، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف اسيد بوريک به غلظت کلي محلول در دماي 50 درجه سانتيگراد58
شکل7-3 الف، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 30 درجه سانتيگراد59
شکل7-3 ب، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد60
شکل7-3 ج، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 50 درجه سانتيگراد60
شکل7-4الف، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 30 درجه سانتيگراد61
شکل7-4 ب، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد62
شکل7-4 ج، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 50 درجه سانتيگراد62
شکل7-5 الف، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 30 درجه سانتيگراد63
شکل7-5 ب، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد64
شکل7-5 ج، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 50 درجه سانتيگراد64
شکل7-6 الف، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 30 درجه سانتيگراد65
شکل7-6 ب، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد66
عنوان صفحه
شکل7-6 ج، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 50 درجه سانتيگراد66
شکل7-7، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد67
شکل7-8، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف پپرازين اتيل آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد68
شکل7-9، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف تترا اتيلن پنتا آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد69
شکل7-10، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف اسيد بوريک به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد70
شکل7-11، ظرفيت تعادلي حلال ترکيبي در نسبت هاي مولي مختلف مونو اتانول آمين به غلظت کلي محلول در دماي 40 درجه سانتيگراد71
شکل7-12-شماتيک برج جذب بستر سيال72
شکل7-13-تغييرات افت فشار بستر نسبت به سرعت گاز در دبي هاي مختلف مايع براي ارتفاع بستر ثابت 20 سانتيمتر و پکينگ با قطر 5/1 سانتيمتر73
شکل7-14-تغييرات افت فشار بستر نسبت به سرعت گاز در قطرهاي مختلف پکينگ براي ارتفاع بستر ثابت 20 سانتيمتر و دبي مايع 10 ليتر بر دقيقه74
شکل7-15-تغييرات افت فشار بستر نسبت به سرعت گاز در ارتفاع هاي مختلف پرکن هاي داخل برج براي توپ هاي با قطر 1.5 سانتيمتر و دبي مايع 10 ليتر بر دقيقه75
شکل7-16-تغييرات راندمان جذب نسبت به سرعت گاز در دبي هاي مختلف مايع77
شکل7-17-تغييرات راندمان جذب نسبت به ارتفاع بستر ثابت پرکن ها در قطرهاي مختلف پرکن77
شکل7-18-تغييرات راندمان جذب نسبت به سرعت گاز در دبي هاي مختلف مايع78
عنوان صفحه
شکل7-19-تغييرات راندمان جذب نسبت به ارتفاع بستر ثابت پرکن ها در قطرهاي مختلف پرکن79
شکل7-20-تغييرات راندمان جذب نسبت به سرعت گاز در دبي هاي مختلف مايع79
شکل7-21-تغييرات راندمان جذب نسبت به ارتفاع بستر ثابت پرکن ها در قطرهاي مختلف پرکن80
شکل7-22-مقايسه ظرفيت جذب حلال هاي مختلف در جزء مولي هاي بهينه81
شکل7-23-مقايسه راندمان جذب حلال هاي مختلف در جزء مولي هاي بهينه81
فهرست نشانه هاي اختصاري
MEA : مونو اتانول آمين
PC : پتاسيم کربنات
PZEA : پپرازين اتيل آمين
TEPA : تترا اتيلن پنتا آمين
AB : اسيد بوريک
TSP : تري سديم فسفات
DEA : دي اتانول آمين
TEA : تري اتانول آمين
MDEA : متيل دي اتانول آمين
DGA : دي گلايکول آمين
DIPA : دي ايزو پروپانول آمين
فصل اول
1-مقدمه
مهمترين مسئله اي که امروزه توجه بسياري از دانشمندان را به خود جلب کرده است گرم شدن زمين در اثر گازهاي گلخانه اي است که اين مسئله جهان را در آستانه يک فاجعه بزرگ انساني و زيست محيطي قرار داده و دانشمندان عامل اصلي آن را انتشار گازهاي دي اکسيدکربن ناشي از سوخت هاي فسيلي و معدني کشورهاي صنعتي ميدانند. در جو زمين چندين گاز وجود دارد كه نقش شيشه را در يك گلخانه دارند. که نسبت به نورمرئي خورشيد شفاف هستند و اجازه ميدهند تا اين نور به زمين برسد، اما نور زير قرمزي كه به طرف خارج از زمين نشر مييابد، توسط اين گازها به تله افتاده و تبديل به گرما ميشود.
گازهاي گلخانه اي تركيبات گازي اتمسفر هستند كه در پديده اثر گلخانهاي مشاركت ميكنند. تجزيه و تحليل هواي فسيل شده در ميان لايه هاي يخ به ما اجازه ميدهد که شرايط آب و هوائي کره زمين را تا 420 هزار سال قبل مطالعه و بررسي نمائيم. در حاليکه تراکم گاز کربنيک موجود در فضاي زمين در دوران پيش صنعتي، تقريباً ثابت بوده از سالهاي 1850يعني هنگام شروع دوران صنعتي به ميزان 30در صد افزايش يافته است. از آغاز انقلاب صنعتي به بعد در حدود 280 ميليارد تن کربن به جو زمين اضافه شده و براي کاهش آن به نصف حدود 50 سال زمان لازم است. در حال حاضر سالانه 27 ميليارد تن گاز دي اکسيدکربن در جهان توليد ميشود که با ادامه روند فعلي در سال 2050 مقدار آن به 90 ميليارد تن در سال خواهد رسيد. اين در حالي است کره زمين توان جذب بيش از 12 ميليارد تن را ندارد]1[.
بيانيه نشست دانشمندان زمين هشدار داد زمين 4 درجه و در حالت وخيم تر 4/6 درجه گرمتر شده و تا سال 2080 ميلادي سه ميليارد و دويست ميليون نفر دچار کم آبي و 600 ميليون نفر از قحطي رنج خواهند برد. مطالعات نشان مي دهد کشورهاي فقير به ازاي هر نفر سالانه يک تن و کشورهاي صنعتي 22 تن گاز دي اکسيدکربن وارد جو زمين مي کنند اين درحالي است که اقيانوس ها، درياها و جنگلها قدرت جذب حدود نيمي از گازهاي توليد شده توسط انسان ها را دارند و بقيه در جو زمين باقي مي ماند. جو زمين از مجموعهاي گاز تشکيل شده که نسبت هاي آنها بسيار حساس و ظريف است.
اين مخلوط ظريف ادامه حيات را بر روي زمين ممکن ساخته است. همزمان با شروع انقلاب صنعتي در اروپا و تکامل تمدن بشري به تدريج تعادل اين مخلوط ظريف يا گازهاي موجود در طبيعت بهم خورده و اکنون به يک معضل بزرگ جهاني تبديل شده است. اين مسئله بيشتر ناشي از بکارگيري سوخت هاي فسيلي و معدني در کارخانه ها و وسايل حمل و نقل مي باشد. انتشار دود ناشي از آنها باعث محبوس شدن گرما و افزايش درجه حرارت جو زمين توسط پديده اي به نام اثر گلخانه اي مي شود که بر اساس آخرين نظريه سازمان ملل 90 درصد بروز اين مسئله ساخته و پرداخته خود بشر ميباشد. اين مسئله علاوه بر افزايش درجه حرارت، آلودگي آب و هوا و مسائل زيست محيطي را نيز به همراه دارد. مهمتر از همه ايجاد شکاف لايه ازون در اثر پديده مذکور است. اين لايه از ورود اشعه خطرناکي همچون اشعه ماورا بنفش خورشيد به جو زمين جلوگيري ميکند. تعدادي از گازهاي گلخانهاي به طور طبيعي در اتمسفر وجود دارند، در حاليكه بقيه گازها از فعاليت انساني حاصل ميشوند. برخي از دانشمندان معتقدند كه با افزايش كارخانه ها و فعاليت هاي صنعتي و استفاده بيش از حد از سوخت هاي فسيلي، افزايش استفاده از وسايل نقليه، از بين رفتن جنگل ها و مراتع ميزان گازهاي گلخانه اي چون دي اکسيدکربن افرايش يافته است كه اين امر ميتواند موجب گرم شدن زمين شود]1[.
1-1-تاريخچه انتشار دي اکسيدکربن
اولين اندازه گيري دقيق و قابل اطمينان از تراکم جوي دي اکسيدکربن در سال 1957 و بوسيله کيلينگ در هاوايي انجام شد. اندازه گيري هاي مشابه نشان داد که تراکم جوي دي اکسيدکربن در شروع قرن نوزدهم در حدودppm 280 بوده است. اين ميزان معمولا به صورت مبنايي براي مقايسه سطح امروزي مورد استفاده قرار مي گيرد. بر اين اساس ميزان تراکم دي اکسيدکربن در سال 1990 برابر ppm 355 بوده است که بيش از 25 درصد افزايش را نسبت به سطح تراکم پيش از انقلاب صنعتي نشان ميدهد. محاسبات حاکي از آنست که حجم فعلي دي اکسيدکربن در جو حدود ppm 365 ميباشد و احتمالا تا پايان قرن بيست و يکم بهppm 400 خواهد رسيد. در صورت افزايش به همين منوال حدود سال هاي 2040 غلظت دي اکسيدکربن به دو برابر مقدار فعلي خواهد رسيد و در نتيجه درجه حرارت کره زمين به طور متوسط دو درجه سانتيگراد افزايش خواهد يافت]2[.
1-2-اثرات زيست محيطي دي اکسيدکربن
دانشمندان بر اين باورند که اگر روند توليد گازهاي گلخانه اي همچنان رو به افزايش باشد در آن صورت آهنگ پديده ي گرمايش زمين سريع تر خواهد شد و طي پنجاه سال آينده اين افزايش دما به 3 الي 5 درجه سانتيگراد خواهد رسيد. حتي اگر ما از همين امروز توليد گازهاي گلخانه اي را متوقف کنيم، اين افزايش دما طي بيست سال آينده به يک درجه سانتيگراد خواهد رسيد. هرچند اين مقدار افزايش دما چندان زياد به نظر نمي رسد، اما در عوض مي تواند موجب تغييرات شديد در وضعيت پديده هاي جوي و ميزان بارندگي ها شود و تاثيرات ويرانگر بر جاي بگذارد.
در شرايط فعلي سهم سرانه توليد اين گاز در آمريکا 22 ،آلمان 10 و آفريقا يک تن بوده و کشور آمريکا سهم بسزايي در توليد گازهاي خطرناک گلخانه اي، آلودگي هوا و گرم شدن زمين دارد به طوريکه تنها گاز دي اکسيدکربن توليد شده توسط اين کشور سالانه حدود 6 ميليارد تن و آلمان و اسپانيا به ترتيب 878 و 15 ميليون تن مي باشد]3[.
مطالعات نشان مي دهد كه دي اکسيدکربن حدود % 75-80 گازهاي گلخانه اي در ايران را شامل مي شود. براساس گزارش جديد آژانس بين‌المللي انرژي، جايگاه ايران در ميان كشورهاي جهان از نظر ميزان انتشار دي‌اكسيدكربن ناشي از احتراق سوخت، از رتبه 13 در 2 سال قبل از اين گزارش به رتبه دهم ارتقا يافته است و اكنون ايران با انتشار سالانه بيش از 600 ميليون تن گاز گلخانه‌اي در ميان كشورهاي در حال توسعه در جايگاه چهارم قرار دارد. در طول عصر يخبندان گذشته غلظت گاز كربنيك در اتمسفر ppm 180 بوده كه باعث يخبندان كره زمين شده است. بعد از عقب نشيني يخها و قبل از عصر جديد ميزان آن براحتي به ppm 280 رسيده است. در يك و نيم قرن گذشته ما مقدار آنرا بهppm 381 رسانده و شاهد اثرات آن هستيم. 19 سال از 20 سال گرمترين سالهاي كره زمين، از سال 1980 به بعد بوده است. بطور تقريب، نصف کربن اضافي توليد شده در آب اقيانوس ها زنداني و يا حل ميگردد يا اينکه جذب درختان و گياهان ميشود، اما نصف ديگر هر ساله بر تراکم موجود کربن در جو زمين افزوده ميشود]1[.
دانشمندان اقليم شناس پيش بيني ميکنند، در صورتيکه نحوه زندگي خود را تغيير ندهيم و مدل مصرفي خود را کماکان حفظ نمائيم، طي دويست سال آينده تراکم گاز کربنيک در جو زمين دو برابر خواهد شد. دو برابر شدن تراکم اين گاز در جو زمين ميتواند بطور متوسط گرماي کلي کره زمين را بين حداقل 2 تا حداکثر 5 درجه سانتيگراد افزايش دهد. گرمايش زمين به ميزان چند درجه ميتواند فاجعه هاي بزرگي را در محيط زيست ببار آورد.
در صورتيکه از هم اکنون اقدام نکنيم، در سال 2100، سطح اقيانوسها بيش از 30 سانتيمتر افزايش يافته واين امر باعث تخريب محيط زندگاني صدها ميليون انسان ميشود که در حاشيه درياها و اقيانوسها زندگي ميکنند. جزاير بسياري در اقيانوس هند و آرام به زير آب رفته و ناپديد ميشوند. همچنين ممکن است که کوه هاي بزرگ يخ بيش از صدها کيلومتر مکعب از قاره هاي يخ زده قطب شمال و جنوب جدا گردند. اين کوه هاي عظيم يخي ميتوانند افزايش چندين متري سطح آبهاي اقيانوسها را موجب شده و نقشه زمين را بطور کلي تغيير دهند.
با گرمايش زمين، توزيع جغرافيايي باران نيز تغيير کرده و اين امر موجب آسيب پذيري سيستمهاي کشاورزي، خصوصا در کشورهاي جنوب ميگردد. در اين حالت، امنيت سيستم توليد خوراک و مواد غذايي دچار وقفه شده، امراضي همچون مالاريا، تب زرد و وبا بيش از پيش مناطق گرم شده را تهديد خواهند کرد. آژانس بين المللي انرژي AIE، توليد جهاني گاز کربنيک را در سال 2007، بيست و نه ميليارد تن بر آورد کرده است. بر اساس گزارش اين آژانس، ده کشور جهان بيشترين مقدار توليد گاز کربنيک را باعث ميشوند]4[.
اين ده کشور که به ترتيب عبارتند از : چين، آمريکا، روسيه، هند، ژاپن، آلمان، کانادا، انگلستان، کره جنوبي و ايران، هرساله و جمعاً 8/18ميليارد تن گاز کربنيک توليد نموده و بعنوان مقصران اصلي گرمايش کره زمين شناخته شده اند.
به همان سرعتي كه گرم شدن جهان سطح اقيانوسها را تغيير داده و يخ ها را ذوب ميكند، بر روي خشکي هاي زمين نيز اثر گذار است. گرم شدن آب و هوا ساير نواحي را نيز به طرق مختلف بسمت خشكي برده است. درجه حرارت زياد رطوبت خاك را سريعتر تبخير و بحران ايجاد مي كند. تحقيقات نشان مي دهد درصد خشكي زمين بيشتر از دو برابر خشكي زمين درسال 1970 شده است. كشور ايران با بيش از 70 ميليون نفر جمعيت يكي از كشورهاي حوزه مديترانه ميباشد كه از لحاظ اقليمي در شرايط خشك و نيمه خشك قرار دارد، بطوريكه ميانگين سالانه بارش براي آن 242 ميليمتر بوده و فقط 6/67 درصد از كل منابع آبي آن قابل آشاميدن ميباشد]5[.
تغييرات آب و هوائي، بطور مستقيم و غير مستقيم، بر سلامت مردم اثر گذار بوده و باعث بروز بيماريهاي واگيردار، غير واگيردار و همچنين عوارض نامطلوب ميگردد. گرم شدن و خشكسالي سبب كاهش منابع آب شده، شاخص هاي بهداشتي را كاهش ميدهد. از طرف ديگر ريسك ابتلا به بيماريهاي منتقله ناشي از آب و غذا را بالا ميبرد. سرمازدگي و خشكسالي هر يك بر روي كيفيت و كميت محصولات كشاورزي اثر گذاشته، در بسياري جوامع باعث بروز سوء تغذيه مي گردد. همچنين به جهت حفظ محصولات كشاورزي و افزايش بهره وري از منابع آب و خاك زيركشت، كاربرد سموم و كودهاي شيميائي افزايش يافته، عوارض ناشي از كاربرد مواد شيميايي براي افراد در معرض و استفاده كنندگان از محصولات كشاورزي بروز مي كند. با گرم شدن زمين يخ هاي قطبي آب ميشوند سطح آب درياها بالا ميآيد و فصلها شدت بيشتري ميگيرند، يعني زمستان سردتر از هميشه خواهد بود و تابستان گرم و خشکتر]1[.
در طول اين سالها دماي هواي سطح آب و سطح خشکي افزايش يافته است، اما افزايش دما بر سطح خشکي به مراتب بيش از سطح آب بوده است. از سال 1979 ميلادي تاکنون ميانگين دماي هواي سطح خشکي دو برابر دماي هواي سطح آب ها افزايش يافته است. افزايش دماي زمين در اثر گازهاي گلخانهاي ناشي از سوخت هاي فسيلي و معدني باعث ذوب شدن يخچالهاي طبيعي قطبها و ارتفاعات گرديده است.

مسئله مهم ديگر اين است که آب بيشتر از يخ انرژي خورشيد را به خود جذب ميکند و ذوب شدن يخها باعث افزايش سطح آب شده و در نتيجه روند بالا رفتن دماي جو شتاب بيشتري به خود جذب ميکند و ذوب شدن يخها باعث افزايش سطح آب شده و در نتيجه روند بالارفتن دماي جو شتاب بيشتري به خود ميگيرد. دانشمندان برآورد کردهاند بيشتر يخچالهاي طبيعي با افزايش دماي زمين به ميزان 3 درجه سانتيگراد تا سال 2010 ذوب خواهند شد. سازمان ملل به مناسبت روز جهاني محيط زيست در گزارشي اعلام کرده است ذوب شدن يخ ها و برفهاي قله کوههاي آسيايي زندگي 40 درصد انسان هاي کره زمين را به طور مستقيم و غير مستقيم تحت تاثير قرار خواهد داد. در اين گزارش کمبود آب آشاميدني بالا آمدن سطح آب درياها، زير آب رفتن برخي مناطق ساحلي و جزيره ها که ارتفاع کمي از سطح آب دارند از پيامدهاي ذوب شدن يخها عنوان شده است]6[.
از ديگر پيامدهاي ذوب شدن يخها احتمال افزايش سقوط بهمن، ايجاد درياچه هاي يخي، شکسته شدن سدها و سرازير شدن آب به دره ها گزارش شده است. به گفته دانشمندان پديده گرم شدن زمين موجب شده است حرارت داخلي يخچال هاي طبيعي چين در دو دهه گذشته 10 درصد افزايش يابد. گزارش کارشناسان آب و هوايي نشان مي دهد تا پايان سال 2100 ميلادي سطح آب درياها و اقيانوسها به علت ذوب يخها 18 الي 59 سانتيمتر و به طور متوسط 40 سانتيمتر بالا ميآيند. معدل افزايش درجه حرارت در قرن بيستم به 6/0 درجه سانتيگراد رسيده که اين افزايش باعث ذوب شدن يخ ها و بالا آمدن آب درياها به ارتفاع 10-20 سانتيمتر شده و ضخامت يخ هاي قطب شمال در چند دهه اخير تا حدود 40 درصد کاهش يافته است. يكي از دلايل تسريع در ذوب سريع يخ ها اين است كه يخ هاي قطب 90 درصد نور خورشيد را كه باعث ذوب آن ميشود به فضا بازتاب مي كند ولي آب اقيانوسها برعكس عمل مي كند و90 درصد انرژي خورشيد را درخود نگه مي دارد. بدين ترتيب ذوب هر مايل از يخ گرما را بيشتر ميكند. براساس پژوهش هاي ناسا که بين سال هاي 2004 تا 2008 صورت پذيرفته، يخهاي اقيانوس منجمد شمالي، هر ساله 18 سانتيمتر ضخامت خود را از دست ميدهند]7[.
همچنين افزايش ارتفاع آب درياها و نفوذ آنها به ساحل سبب زير آب رفتن جنگلها در مناطق ساحلي خواهد شد. اثرات منفي اين پديده از يک سو به صورت کاهش منابع غذايي و صنعتي انسانها و دامهاي آنها و از سوي ديگر کاهش در جمعيت گياهي و بنابراين کاهش ميزان کل دي اکسيدکربن جذب شده توسط گياهان نمايان مي گردد. اثر اول موجب افزايش فقر و گرسنگي خواهد شد. اما از آنجا که گياهان و به طور کلي جنگلها بعنوان بزرگترين جاذب هاي محيطي دي اکسيدکربن مطرح ميباشند لذا اثر دوم يعني کاهش جذب دي اکسيدکربن توسط گياهان موجب افزايش تراکم اين گاز گلخانه اي در جو شده و با توجه به اينکه افزايش تراکم اين گاز افزايش دما را به دنبال دارد مشاهده ميگردد که اين فرآيند به صورت يک چرخه در جهت افزايش دما عمل مي نمايد]8[.
درصورتيکه افزايش گازهاي گلخانهاي و به تبع آن گرم شدن زمين با روند کنوني ادامه داشته باشد تا سال 2100 بسياري از گونه هاي گياهي و جانوري به علت ناسازگاري با محيط زيست جديد از بين خواهند رفت و گونه هاي ديگري جاي آنها را خواهند گرفت و برخي از بافت هاي جمعيتي تحت عنوان پناهندگان زيست محيطي مجبور به کوچ از محل زندگي خود مي شوند. کاهش بارندگي افزايش رطوبت ناشي از گرما مانع از دسترسي به منابع آب سالم شده و شيوع انواع بيماري ها را در پي خواهد داشت. در اين ميان مناطق حاره اي و مرطوب مانند جنگل هاي آمازون يا اندونزي بيشتر در معرض تهديد قرار ميگيرند و حيوانات اين مناطق حتي جانداران زير زمين هم نخواهند توانست با محيط زيست جديد خود سازگار شوند.
صندوق جهاني حفاظت از محيط زيست در گزارش جديد خود هشدار داده است که ادامه حيات آبزيان و ماهيها به دليل گرم شدن ناشي از گازهاي گلخانهاي آب رودخانه ها و درياها در معرض تهديد و نابودي قرار گرفتهاند. اين تهديدات شامل کاهش منابع غذايي گونه هاي مختلف آبزي و ماهيها پايين آمدن سطح تکثير ماهيها و آبزيان و کاهش اکسيژن براي اين موجودات شيوع انواع بيماري ها از جمله بيماري هاي قلبي و تنفسي و کاهش قدرت شنوايي آبزيان مي باشد. کاهش اکسيژن در سطح آب باعث مي شود که آبزيان به قسمت هاي عميق تر و سردتر نقل مکان نمايند و اين مسئله حيات گونه هاي ديگر جانداران از جمله پرندگان را از جهت دسترسي به منبع غذايي به خطر مياندازد]6[.
مسئله ديگر اينکه افزايش کربن زياد در اتمسفر باعث کاهش کلسيم در آب مي شود و افزايش ميزان اسيد در آب ميزان جذب کلسيم را براي ماهيان دشوار ميکند که اين امر بر قدرت شنوايي ماهيان تاثير منفي گذاشته و آنها را در يافتن محل زندگي خود دچار مشکل ميکند. ذوب شدن يخ هاي قطبي حيات بسياري از گونههاي جانوري مانند خرس قطبي و پنگوئن ها را که براي يافتن غذاي خود به حرکت و يا استراحت بر روي يخها نياز دارند، در صورت آب شدن يخ ها نسل اينگونه جانوران نيز در آستانه انقراض قرار خواهند گرفت. مقايسه صورت گرفته در رابطه با تعداد پنگوئن ها اين مسئله را تاييد مي کند که تعداد جمعيت آنها در سال 2001 نسبت به سال 1950 به نصف کاهش يافته است]1[.


پاسخ دهید