استرس چطور باعث بیمار شدن ما می شود؟ | بیماری

ماه نشان
سپتامبر 21, 2019 0 Comment

 

استرس می تونه منتهی به مریض شدن افراد در بشتر اعضای بدن انا شه، استرس تنها روی مغز تاثیر نداره بلکه کل بدن رو در بر میگیره. هممون در طول زندگی خود استرس رو تجربه میکنیم و ممکنه بعضی وقتا با ناخوشی به وجود اومده به وسیله استرس روبه رو شیم.

استرس روانی یه عامل خطر آفرین شناخته شده واسه دچار شدن به مریضی حساب می شه، اما این عامل چیجوری ما رو مریض می کنه؟ مطالعه ای نوین یافته های باحال دقت ای رو دراین زمینه عرضه کرده.

به گزارش “مدیکال نیوز تودی”، محققان در دانشگاه ایالتی میشیگان نشون دادن که چیجوری پروتئینی به اسم CRF1 با ارسال سیگنالایی به بعضی سلولای ایمنی به استرس عکس العمل نشون میده.این اقدام دلیل می شه تا سلولای ایمنی مواد شیمیایی که میتونن محرک یه مریضی، از جمله آسم، لوپوس، و سندرم روده تحریک پذیر باشن رو ترشح کنن.

یافته های این مطالعه در نشریه «Journal of Leukocyte Biology» منتشر شده.هممون در طول زندگی خود استرس رو تجربه میکنیم و ممکنه بعضی وقتا با ناخوشی به وجود اومده به وسیله استرس روبه رو شیم. طبق یافته های نظرسنجی استرس در ایالات امریکا درسال ۲۰۱۵، ۳۱ درصد بزرگسالان اثر قوی یا بسیار قوی استرس روی سلامت جسمی خودرا گزارش کردن.

اما چیجوری استرس روانی میتونه از نظر جسمی ما رو مریض سازه؟ واسه کمک به درک بهتر این شرایط آدام موزر و تیم پژوهشی ایشون در دانشگاه ایالتی میشیگان به بررسی آثار استرس روی سلولای مست «Mast» اقدام کردن.

سلولای مست، CRF1، و استرس

سلولای مست، سلولای ایمنی هستن که نقشی کلیدی در بیماریای التهابی و آلرژیک، از جمله آسم، سندرم روده تحریک پذیر، آنافیلاکسی، یا عکس العمل آلرژیک شدید، و لوپوس اجرا میکنن.

در عکس العمل به آلرژنا – مثل گرده، گرد و غبار، یا بادام زمینی – سلولای مست ماده ای شیمیایی به اسم هیستامین ترشح می کنن، که واسه خلاص شدن از این عوامل حساسیت زا ترشح می شن. این روند تشکیل علائم آلرژی، از جمله آبریزش چشم ها، آبریزش بینی، و التهاب راه هوایی رو دلیل می شه.

تحقیقای قبلی نشون داده بودن که فعالیت سلولای مست در عکس العمل به استرس روانی شدید شدن میشه، و این شرایط هم میتونه دلیل مریضی شه.اما مکانیزمای پایه این عکس العمل استرسی چه چیزای هستن؟ این اون چیزیه که موزر و همکارانش قصد قطعی کردنش رو داشتن.

محققان در مطالعه خود دو گروه از موشا رو زیر نظر گرفتن که یه گروه دارای گیرنده های CRF1 عادی روی سلولای مست خود بودن، و گروه دیگه بدون گیرنده های CRF1 بودن. CRF1 که به اسم هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین هم شناخته میشه، پپتیدی درگیر در عکس العمل بدن به استرسه.

دراین مطالعه، هردو گروه موشا در دسترس استرس روانی و استرس آلرژیک قرار گرفتن، شرایطی که در اونا سیستم ایمنی زیادتر از اندازه فعال میشه.محققان به این نتیجه رسیدن موشایی با گیرنده های CRF1 عادی روی سلولای مست خود افزایش در سطوح هیستامین در عکس العمل به هردو شرایط استرس زا رو تجربه میکنن و این به مریضی منجر می شه.

با این وجود، موشایی که بدون گیرنده CRF1 بودن، سطوح پایین هیستامین رو در عکس العمل به استرس ترشح کرده، و ناخوشی کمتری رو تجربه کردن. دچار شدن به مریضی در عکس العمل به استرس آلرژیک و استرس روانی در موشایی که بدون این گیرنده بودن به ترتیب ۵۴ درصد و ۶۳ درصد کمتر بود.

به گفته موزر، این یافته ها نشون میدن که گیرنده های CRF1 نقشی قابل دقت در دچار شدن به بعضی بیماریایی دارن که از عوامل استرس زا ناشی می شن.

سلولای مست در عکس العمل به موقعیتای استرس زایی که بدن ممکنه تجربه کنه، شدیدا فعال می شن. وقتی که این اتفاق اتفاق می افته، CRF1 به این سلولا میگه مواد شیمیایی که می تونن به بیماریای التهابی و آلرژیک، مثل سندرم روده تحریک پذیر، آسم، آلرژیای خوراکی تهدیدکننده زندگی، و مشکلات خودایمنی مثل لوپوس منجر شن، ترشح کنن.

در شرایطی که همون گونه باید تحقیقای بیشتری دراین زمینه صورت بگیره، اما تیم پژوهشی دانشگاه میشیگان می گن که یافته های گذشته می تونه دری به درمانای تازه واسه بیماریای به وجود اومده به وسیله استرس باز کنه.

.

منبع : parsnaz.ir